II SA/Bd 32/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik (spr.) Asesor WSA Ireneusz Fornalik Protokolant Magdalena Flinik po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę Na oryginale właściwe podpisy Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta B. zawiesił z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postępowanie administracyjne w sprawie przyznania J. K. dodatku mieszkaniowego. Zawieszenie postępowania nastąpiło w związku z załączeniem przez J. K. do wniosku o przyznanie dodatku oświadczenia, iż dostarczy – po uzyskaniu – orzeczenie o niepełnosprawności i uprawnieniu do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju, a właściwy do stwierdzenia tego rodzaju uprawnienia jest, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności (Dz. U. Nr 139, poz. 1328), powiatowy zespół ds. orzekania o niepełnosprawności. Rozstrzygnięcie o powyższym uprawnieniu stanowiło, w ocenie organu, zagadnienie wstępne w sprawie o przyznanie dodatku mieszkaniowego, gdyż umożliwiało naliczenie dodatku od powierzchni lokalu powiększonej o 15 m2. Z wniosku o przyznanie dodatku wynikało, że J. K. sama zajmuje mieszkanie o powierzchni użytkowej 58,5 m2, w związku z czym w przypadku braku uprawnienia do oddzielnego pokoju dodatek, w myśl art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), by jej nie przysługiwał. Powyższe postanowienie J. K. zaskarżyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. W zażaleniu podniosła, iż w lipcu 2002 r. otrzymała od lekarza ze szpitala MSW w B. zaświadczenie o niepełnosprawności i należy się jej z tego tytułu prawo do dodatkowego metrażu. Na podstawie tego zaświadczenia komisja orzekająca o niepełnosprawności stwierdziła, że nie jest zdolna do samodzielnej egzystencji, a teraz przy złym stanie zdrowia zmuszona jest udać się ponownie do komisji, by uzyskać dokument niezbędny do sprawy o przyznanie dodatku mieszkaniowego. W dniu [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wydało, powołując się na art. 434 w związku z art. 144 kpa postanowienie sygn. [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] J. K. odebrała 5 listopada 2003 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, a zażalenie na to postanowienie złożyła dopiero 26 listopada 2003 r., mimo iż w zaskarżonym postanowieniu zawarte było pouczenie o sposobie i terminie (7 dni) wniesienia zażalenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 stycznia 2004 r. J. K., nie podnosząc żadnych zarzutów dotyczących treści zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. i powołując się na brak środków do życia, wydatki na leczenie, zły stan zdrowia oraz podkreślając, że lekarz MSW przyznał jej prawo do odrębnego pokoju, wniosła o rozpatrzenie jej sprawy przez Sąd. W piśmie uzupełniającym skargę z dnia 27 lipca 2004 r. wyżej wymieniona wniosła o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego oraz ryczałtu za węgiel od października 2003 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie, powtarzając argumentację zaskarżonego postanowienia oraz podkreślając, iż zawieszenie postępowania było dla skarżącej korzystne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż nie posiada uprawnienia do przyznania dodatku mieszkaniowego, czy też ryczałtu za węgiel o co wnosi skarżąca. Do wydawania rozstrzygnięć w tych kwestiach kompetentne są wyłącznie organy samorządu, a w przypadku niniejszej sprawy – Prezydent Miasta Bydgoszczy. W myśl art. 134 kpa w związku z art. 144 kpa organ odwoławczy stwierdza uchybienie przez stronę terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji, wydając w tym przedmiocie postanowienie. Organ ten jest zatem zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy zażalenie na kwestionowane przez stronę postanowienie zostało wniesione w przewidzianym w art. 141 § 2 kpa 7-dniowym terminie, a w przypadku uchybienia terminu – do stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu. Warunkiem bowiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia zażalenia – jest zachowanie terminu do dokonania tej czynności. Uchybienie ustawowego terminu wniesienia zażalenia powoduje jego bezskuteczność, czego następstwem jest ostateczność postanowienia organu I instancji. Bezsporne jest, iż mimo odebrania w dniu 5 listopada 2003 r. postanowienia Prezydenta Miasta B. zawieszającego postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego, skarżąca wniosła zażalenie na wymienione postanowienie w dniu 26 listopada 2003 r., a więc po 14 dniach od upływu ustawowego 7-dniowego terminu określonego w art. 141 § 2 kpa. Nadto nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W konsekwencji postanowienie Prezydenta Miasta B. o zawieszeniu postępowania w sprawie dodatku mieszkaniowego stało się ostateczne, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze miało podstawy do stwierdzenia uchybienia przez skarżącą terminu do zaskarżenia tego postanowienia, co skutkowało nie rozpoznaniem przezeń zażalenia co do meritum. W tym stanie rzeczy uznając, iż poprzez wydanie w dniu [...] postanowienia sygn. [...] organ II instancji nie naruszył prawa Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł o oddaleniu skargi. G. Malinowska-Wasik W. Czerwiński I. Fornalik