II SA/Bd 321/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia 1. na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy na rzecz skarżącej M. K. kwotę 489,74 (czterysta osiemdziesiąt dziewięć i 74/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] ustalającej dla M. K. opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wynikającej z podziału działki nr [...] położonej w R. . M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o umorzenie postępowania sądowego. Organ podkreślił, że korzystając z regulacji zawartej w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] lutego 2015 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] listopada 2014 r. i umorzyło w całości postępowanie organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na wezwanie Sądu wyjaśniło, że jego decyzja z dnia [...] marca 2015 r. nie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie należało umorzyć. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie skutecznego cofnięcia skargi (pkt 1), śmierci strony (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 3 P.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia ich nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793). Wskazany wyżej przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt - następnie zaskarżony do sądu administracyjnego - działania w trybie tzw. autokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego nowa skarga. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], uznając argumentację skarżącej wydało w dniu [...] marca 2015 r. decyzję, na mocy którego uchyliło w całości zaskarżoną przez M. K. decyzję z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], co świadczy o uwzględnieniu skargi w całości. Nowa decyzja z dnia [...] marca 2015 r. nie została zaskarżona do Sądu. Tym samym należało uznać, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], została skutecznie wyeliminowane z porządku prawnego w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. W tej sytuacji brak jest aktualnie przedmiotu zaskarżenia, co powoduje, że orzekanie przez Sąd w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość tę wywołało usunięcie zaskarżonej decyzji z porządku prawnego przez właściwy organ kolejną decyzją. W tej sytuacji skoro organ po przeprowadzeniu analizy zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie i w konsekwencji w trybie autokontroli, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję, to niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (pkt 1 sentencji postanowienia). O kosztach postępowania, na które w niniejszej sprawie złożyły się koszty wpisu sądowego od skargi w kwocie 489,74 złotych, orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., stronie skarżącej przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, przy czym przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 P.p.s.a.).