II SA/Bd 325/11

Dnia 25 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 25 maja 2011 roku sprawy ze skargi A. Ł. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw [...] w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej oddala skargę. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] na podstawie art. 105 § 1 Kpa umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wniosku A. Ł. z dnia [...] grudnia 2010 r. (data wpływu do Urzędu) dot. przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego określonego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, wskazując, że prowadzone było już postępowanie w sprawie przyznania stronie uprawnienia do świadczenia pieniężnego określonego w ustawie i zostało ono zakończone decyzją Kierownika Urzędu z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z [...] marca 2010 r. Nr [...] o odmowie uchylenia decyzji z [...] maja 2004 r. Nr [...] o odmowie przyznania świadczenia pieniężnego wymienionego w powołanej ustawie. Wniosek który wpłynął w dniu [...] grudnia 2010 r. do Urzędu jest kolejnym wnioskiem dotyczącym przyznania uprawnienia określonego w powołanej ustawie i jest tożsamy z już rozpoznanym i dlatego po myśli art. 105 § 1 Kpa w przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ wydał decyzję o umorzeniu postępowania. Po rozpoznaniu wniosku A. Ł. o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z [...] lutego 2011 Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kpa oraz art. 2 pkt 2 lit. "a", art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1, 2 i 4 ww. ustawy z dnia 31 maja 1996 r. organ utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] grudnia 2010 r., że zgodnie z art. 105 § 1 Kpa organ umorzył postępowanie, jeżeli stało się one z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. Składając skargę A. Ł. wniósł o uchylenie ww. decyzji a organ o oddaleniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami obowiązującego w chwili wydania zaskarżonej decyzji prawa w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Odnosząc to do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zadaniem Sądu było zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami przede wszystkim ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie: Kpa). Zgodnie z treścią przepisów art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy wynika, zaś że przedmiotowy wniosek skarżącego, który wpłynął w niniejszej sprawie do organu w dniu [...] grudnia 2010 r. jest identyczny jak wniosek skarżącego który wpłynął do organu w dniu [...] lutego 2010 r. inicjując postępowanie zakończoną ostateczną decyzją organu z [...] kwietnia 2010 r. – [...], która była następnie przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w sprawie II SA/Bd 628/10, w której w dniu 15 września 2010 r. Sąd oddalił skargę A. Ł. na ww. decyzję z [...] kwietnia 2010 r. W tej sytuacji organ zasadnie w oparciu o art. 105 § 1 Kpa uznał, że postępowanie z niniejszego wniosku będącego w istocie wyłącznie ponowieniem poprzedniego wniosku, było bezprzedmiotowe i prawidłowo nie naruszając przepisów Kpa organ umorzył postępowanie. Nie doszło także do naruszenia innych przepisów obowiązującego prawa. W tym stanie rzeczy wobec braku przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 ust. 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) na podstawie akt 151 tej ustawy należało skargę oddalić.