II SA/Bd 325/14

Dnia 20 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant: asystent sędziego Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 20 maja 2014 roku sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Wojewoda [...] wniósł skargę na uchwałę nr XXVII/164/2013 Rady Gminy [...] z dnia 30 października 2013 r. w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], domagając się stwierdzenia jej nieważności ze względu na istotne uchybienia w procedurze uchwalania Studium, polegające na braku przedstawienia projektu uchwały do opinii Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej oraz właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego. Odpowiadając na skargę pismem z dnia 21 marca 2014 r. Gmina uznała skargę za zasadną w całości, dołączając uchwałę Rady Gminy [...] nr XXXI/201/2014 z dnia 19 marca 2014 r. uchylającą ww. uchwałę nr XXVII/164/2013 z dnia 30 października 2013 r. w sprawie uchwalenia Studium. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe m.in. na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (art. 54 § 3 ww. ustawy), co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Ze względu na powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia.