II SA/Bd 326/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2011r. W. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...]w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w [...]wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organu pierwszej instancji. W omawianej sprawie nie doszło zatem do wyczerpania wymaganego wskazanymi powyżej przepisami toku instancji, co stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.