II SA/Bd 327/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Rektora Wyższej Szkoły [...] w [...] z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 września 2010r. J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Rektora Wyższej Szkoły [...] w [...] z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Skarżący podniósł, iż zaskarżoną decyzję doręczono mu pod koniec maja 2007r., wskazując jednocześnie, iż rozstrzygnięcie to nie zawierało stosownego pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o możliwości czego skarżący dowiedział się zasięgając prywatnie porady prawnej. W odpowiedzi na skargę, Rektor Wyższej Szkoły [...] w [...] wskazał na jej bezprzedmiotowość. Jak wynika z informacji udzielonych przez wyżej wskazany organ zakwestionowana decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 29 maja 2007 r., skarga do sądu złożona została natomiast przez J. P. w dniu 20 września 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn formalnych. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego winno zawierać każde ostateczne w toku instancji rozstrzygnięcie, podlegające zaskarżeniu do tego sądu. Mylne pouczenie, względnie jego brak, nie może, zgodnie z art. 112 k.p.a., wywodzić dla strony negatywnych skutków procesowych, wskazać jednakże należy, iż brak pouczenia strony o sposobie i terminie zaskarżenia decyzji ostatecznej nie przedłuża trzydziestodniowego ustawowego terminu do wniesienia skargi, może jednakże stanowić podstawę wniosku strony o przywrócenie terminu. Zgodnie bowiem z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, skarżący ma zatem możliwość złożenia takiego wniosku. Zwrócić uwagę należy, że wniosek o przywrócenie terminu powinien czynić zadość wymaganiom określonym w art. 87 § 1, 2 oraz 4 p.p.s.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem strona występuje ze stosownym wnioskiem w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a także jednocześnie dokonując niedokonanej w terminie czynności. Przy czym wskazać należy, iż zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.