II SA/Bd 330/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.K. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w drugiej instancji w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia przyznać adwokatowi M.K. ze Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy) kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w drugiej instancji. Wyrokiem z dnia 17 maja 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 listopada 2008 r., wydanego w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...], w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Pismem z dnia 1 października 2010 r. adwokat M.K. wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu uczestnikowi postępowania B.K., oświadczając jednocześnie, iż ani uczestnik postępowania, ani żadna inna osoba nie pokryła kosztów świadczonej z urzędu pomocy prawnej nawet w części. Udzielona przez wnioskodawcę uczestnikowi postępowania pomoc prawna polegała jedynie na sporządzeniu i wniesieniu w jego imieniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 listopada 2008 r., natomiast nie brał on udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie przyznania skarżącemu prawa pomocy wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie zaś z przepisem § 18 ust 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163 poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne za czynności pełnomocnika będącego adwokatem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej albo na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wnoszą 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego ustępu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna, stanowiąca podstawę do obliczenia należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia, wynosi w rozpatrywanym przypadku 240 zł, stosownie do regulacji § 18 ust 1 pkt 1 lit c wskazanego wyżej rozporządzenia. W oparciu o wskazane wyżej przepisy Sąd obliczył, iż przysługująca pełnomocnikowi skarżącego kwota, po podwyższeniu jej o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, wynosi 146,40 zł. Ponieważ wnioskodawca sporządził i wniósł skargę kasacyjną, a ponadto złożył stosowne oświadczenie o niezapłaceniu kosztów pomocy prawnej w całości lub w części, należało orzec o przyznaniu mu tej kwoty tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w drugiej instancji.