II SA/Bd 333/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2009 r. wniosku A. D.-B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia odrzucić wniosek. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., błędnie pouczając strony postępowania o przysługującej skardze do WSA w Bydgoszczy, którą można wnieść za pośrednictwem urzędu [...] w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Stosownie do pouczenia zawartego w w/w decyzji z dnia [...] lipca 2008 r. A. D.-B. w dniu 5 września 2008 r. złożyła w [...] Urzędzie [...] skargę do WSA w Bydgoszczy. W związku z tym, że nie został wyczerpany tok instancji w postępowaniu administracyjnym organ [...] potraktował skargę jako odwołanie od w/w decyzji z dnia [...] lipca 2008r. i przesłał ją do [...] Urzędu Nadzoru Budowlanego. Następnie pismem z dnia 2 grudnia 2008 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując, iż z powodu złego samopoczucia – zasłabnięcia nie mogła dochować przepisanego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako ppsa) - Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Jednak warunkiem rozpoznania skargi, zgodnie z art. 52 § 1 ppsa jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ww. ustawy). Od decyzji Wojewody [...] zainteresowana wskutek mylnego pouczenia wniosła skargę, chociaż służyło odwołanie do [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego, jako organu instancyjnie nadrzędnego w stosunku do Wojewody [...], zgodnie z ogólną normą wynikającą z art. 127 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego i zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Okoliczność, iż organ administracji (Wojewoda [...]) błędnie pouczył skarżącą o przysługującej skardze do Sądu, nie może rozciągać kompetencji sądu administracyjnego w kierunku rozpoznania skargi na decyzję organu I instancji tym bardziej, że wniesiona skarga została potraktowana jako odwołanie. A skoro skarga stała się odwołaniem to wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi stał się niedopuszczalny. Nawet gdyby przyjąć, że owa skarga nie zostałaby potraktowana jako odwołanie to i tak wniosek o przywrócenie terminu nie mógłby być rozpoznany, bowiem nie został wyczerpany administracyjny tok instancyjny przewidziany w kpa. Za niedopuszczalny należy uznać wniosek o przywrócenie terminu do dokonania niedopuszczalnej czynności procesowej. Skarżąca zanim skorzysta z możliwości wniesienia skargi do sądu, musi więc wykorzystać przysługujący jej środek odwoławczy w ramach postępowania administracyjnego - w postaci odwołania wniesionego za pośrednictwem organu I instancji. Dopiero wyczerpanie tegoż trybu pozwoli Sądowi na zajęcie się sprawą, jeżeli zainteresowana wniesie stosowną skargę. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu bez badania jego zasadności merytorycznej i słuszności podnoszonych argumentów na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.