II SA/Bd 333/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego [...] w [...] na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia odrzucić skargę Przedmiotem skargi Prokuratora Rejonowego [...] w [...] była decyzja [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Decyzja ta została doręczona wszystkim zainteresowanym w sprawie, tj. pełnomocnikowi inwestora dnia [...].07.2011 r. oraz uczestnikowi dnia [...].07.2011 r. Skargę na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. wniósł Prokurator Rejonowy bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy (wpływ do Sądu w dniu 1 marca 2012 r.). W związku z tym, że zgodnie z wymogiem wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie jest przedmiotem skargi, wniesienie skargi bezpośrednio do sądu było bezskuteczne i nie spowodowało zachowania terminu do wniesienia skargi, tutejszy Sąd przesłał skargę organowi (data jej nadania w urzędzie pocztowym – dnia 1 marca 2012 r.) celem uzupełnienia jej o akta sprawy oraz o odpowiedź na tę skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności Sąd musi rozważyć, czy spełnione zostały wymogi formalne związane z wniesieniem skargi sądowoadministracyjnej. Jedna z przesłanek pozytywnych warunkujących dopuszczalność kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonego aktu administracyjnego to wniesienie skargi w terminie. W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 53 § 3 p.p.s.a. Prokurator (...) może wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejście w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienia skargi. Termin ten nie ma zastosowania do wnoszenia skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Taka treść przepisu wprost wskazuje, że dla Prokuratora nie biorącego udziału w sprawie administracyjnej w charakterze strony, a tak jest w omawianej sprawie, termin do wniesienia skargi wynosi 6 miesięcy od daty doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej. Jednakże w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez Prokuratora po upływie tego terminu. W tym miejscu warto zaznaczyć, że art. 53 § 3 p.p.s.a. sześciomiesięczny termin do wniesienia skargi przez prokuratora nie będącego stroną w postępowaniu administracyjnym rozpoczyna swój bieg z chwilą doręczenia danej decyzji stronie, a jeżeli stron jest więcej – z chwilą, w której najpóźniej chronologicznie licząc od daty jej wydania doręczono decyzję stronie. Warto przypomnieć, że w rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona wszystkim zainteresowanym w sprawie, tj. pełnomocnikowi inwestora dnia [...].07.2011 r. oraz uczestnikowi dnia [...].07.2011 r. Zgodnie zaś z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Natomiast wpływ skargi bezpośrednio do sądu skutkuje koniecznością przekazania jej właściwemu organowi, zaś za datę wniesienia skargi uznaje się dzień przekazania jej organowi. Oznacza to, że dopiero z tą chwilą skardze jest nadawany prawidłowy bieg. Tak więc, bezpośrednio złożenie skargi do Sądu, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie, spowodowało konieczność jej odesłania do organu, którego rozstrzygnięcie zostało zaskarżone. Oceniając w tej sytuacji dochowanie terminu do jej wniesienia należało uznać, że została ona złożona w dniu jej przekazania przez Sąd – organowi, celem nadania prawidłowego biegu, tj. w dniu 1.03.2012 r.. Tym samym w tej sprawie, należy stwierdzić, że najpóźniej chronologicznie doręczono decyzję stronie w dniu [...].07.2011 r. w związku z czym termin do złożenia przez Prokuratora skargi upłynął [...] stycznia 2012 r. Skarga natomiast została doręczona organowi 1.03.2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a więc po terminie przewidzianym do jej wniesienia. Wobec powyższego na podstawie art. 53 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.