II SA/Bd 334/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Kamila Wesołowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 lipca 2011 r. sprawy ze skargi M.J. na decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...]stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarczych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. z dnia [....]grudnia 2010 roku, Nr [....], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. II SA/Bd 334/11 Uzasadnienie Postanowieniem nr [...] z [...] października 2010 r., na podstawie art. 149 §1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5, art. 147 i art. 150 Kpa Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wznowił z urzędu postępowania zakończone decyzją ostateczną z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...], a następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], na postawie art. 151 § pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5, art. 104 Kpa, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz.U. Nr 229, poz. 2273 z późn. zm.), oraz § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73, poz. 657 z póź. zm.), oraz art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji, oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. L 141 z 30.04.2004 r. z późn. zm.), w zw. z art. 70 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz. U. L 153 z 30.04.2004 r., z późn. zm.) uchylił w całości swoją ww. decyzję z dnia [...] listopada 2006 r. przyznającą płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Organ wskazał, że w dniu [...] lipca 2009 r. przeprowadzono kontrolę gospodarstwa producenta, w wyniku której stwierdzono na części działki ewidencyjnej nr [...] (0,72 ha) błąd DR10. Cała działka rolna nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] czerwca 2003 r. Powierzchnia DR10 została stwierdzona na powierzchni 0,72 ha, poza tym w wyniku wizualizacji działki ewidencyjnej podczas kontroli stwierdzono, że pozostała część działki również nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej, co beneficjent potwierdził składając w dniu [...] listopada 2010 r. stosowną korektę do wniosku. W związku z powyższym działka rolna C zdeklarowana na działce ewidencyjnej [...], w stosunku, do której stwierdzono, że nie była utrzymywana w dobrej kulturze na dzień [...] czerwca 2003 r., została wykluczona z płatności ONW na rok 2006 jako nie uprawniona do przyznania tych płatności. Beneficjent zadeklarował do płatności ONW działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha. Powierzchnia stwierdzona została ustalona w oparciu o raport z kontroli z dnia [...] lipca 2009 r. oraz wyjaśnienia beneficjenta wynosi [...] ha. Stwierdzona procentowa różnica pomiędzy powierzchnią deklarowana a powierzchnią stwierdzoną wynosi 32,71%. Zgodnie z art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji, oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar stwierdzony, który spełnia wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy dla płatności ONW, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego po kontroli administracyjnej pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeżeli różnica ta wynosi 3% lub dwa hektary, a nie więcej niż przekracza 20% stwierdzonego obszaru i jeżeli różnica ta przekracza 20% stwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa. Za daną grupę upraw uważa się obszary ONW. Wobec tego, zgodnie z powyższym przepisem art. 51 ust. 1 rozporządzenia Nr 796/2004, jeżeli różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym wynosi więcej niż 20% to płatności ONW nie przyznaje się. M. J. złożył odwołanie, podnosząc, że działka ewidencyjna o numerze [...], na której kontrola stwierdziła błąd DR10, była użytkowana rolniczo. Zgodził się z wykluczeniem powierzchni 0,25 ha, gdyż na tej powierzchni faktycznie znajdowały się drzewa i krzewy. Na pozostałej powierzchni działki prowadzono działalność rolniczą. Z powodu podmokłego terenu wykaszanie stało się coraz trudniejsze. Wskazał, że w 2008 na części działki, która nie była możliwa do wykoszenia, w miejscu gdzie znajdowały się pojedyncze drzewa, dosadził kolejne, wykorzystując podmokłe tereny łąki. Działka była w niektórych częściach koszona ręcznie. Wskazał także, że w początkowym raporcie z kontroli nie było mowy o kodzie DR10, a także na stronie internetowej ARiMR działka [...] nie występuje jako działka z kodem DR10. Wniósł o ponowną weryfikację raportu z kontroli, gdyż otrzymując różne wersje tych raportów został wprowadzony w błąd, co skutkowało wydaniem nowych decyzji i zwrotem otrzymanych środków. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], na postawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2008 r., Nr 98 poz. 634 ze zm.) oraz § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2007 r., utrzymał w mocy ww. decyzję, wskazując, że w wyniku kontroli w dniu [...] lipca 2009 r. na gruntach rolnych zgłaszanych do płatności, stwierdzono, że działka ewidencyjnej nr [...] jest porośnięta kilkuletnimi drzewami, stanowi teren podmokły, nieużytkowany rolniczo. Odnosząc się do zarzutu dot. braku umieszczenie przedmiotowej działki na wykazie działek z kodem DR10, wskazano, że działka ta znajduje się obecnie na takim wykazie, umieszczonym na stronie internetowej ARiMR. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut dot. wprowadzenia w błąd na skutek otrzymania różnych wersji raportu, albowiem z dokumentów wynika, iż podmiot przeprowadzający kontrolę przekazał stronie kopię raportu z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni po korektach w dniu [...] sierpnia 2009 r. i w piśmie przekazującym wskazano, jakie korekty zostały wprowadzone. Organ zaznaczył także, że wznowienie postępowania odnoszącego się do płatności na rok 2008 nastąpiło w dniu [...] października 2010 r., a więc przeszło rok po przekazaniu raportu ze stwierdzonym kodem DR10 i przytoczone okoliczności nie dają podstaw do zakwestionowania wyników kontroli. Organ I instancji, uwzględniając wyniki kontroli, prawidłowo wykluczył z płatności działkę ewidencyjną nr [...] wraz z położoną na niej działką rolną C, a następnie na tej podstawie wyliczając różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do płatności a powierzchnią stwierdzoną ([...] ha - [...] ha / [...] ha x 100%), właściwie stwierdził, że procentowa różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wynosząca 32,71 %, skutkuje koniecznością odmowy przyznania płatności ONW na podstawie art. 51 ust. 1 rozporządzenia nr 796/2004. Na powyższą decyzję M. J. wniósł skargę, powtarzając stanowisko zaprezentowane w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd jest zobowiązany zbadać, czy organy administracyjne w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń organów administracji sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, czy też powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "ppsa"). Stosownie do przepisu art. 133 § 1 ppsa Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy na podstawie akt sprawy. W tym miejscu na marginesie należy zauważyć jeszcze na wstępie tej części uzasadnienia wyroku - nienależnie od dalszych uwag i ocen - że organ przesyłając sądowi skargę i odpowiedź na skargę postąpił w sposób mało staranny. A mianowicie do akt administracyjnych organ w ogóle nie dołączył odwołania skarżącego od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] grudnia 2010 r., a pismo z [...] grudnia 2010 r. zwane stanowiskiem przesłane organowi drugiej instancji było niekompletne. Dopiero w wyniku interwencji sądu organ uzupełnił akta. Przechodząc natomiast do badania legalności decyzji, analizując akta sprawy należy stwierdzić, iż w ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczną ocenę, (a przynajmniej jest ona przedwczesna) co do faktu utrzymania działki [...] w dobrej kulturze rolnej. Tymczasem zdaniem Sądu ma to istotne znaczenie, gdyż podstawą wznowienia postępowania była okoliczność, że przedmiotowa działka nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej. Z treści przepisu art. 143b ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 wynika, że do przyznania pomocy w ramach systemu JPO kwalifikują się wszystkie działki rolne obejmujące grunty orne, trwałe użytki zielone, trwałe plantacje, ogródki przydomowe (wykorzystywane użytki rolne), utrzymane w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] czerwca 2003 r. niezależnie od tego, czy w tym dniu prowadzona była na nich produkcja, oraz jeśli jest to właściwe, dostosowane zgodnie z obiektywnymi kryteriami określonymi przez państwo członkowskie, a także działki rolne obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji, które były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej w dniu [...] czerwca 2003 r. i do których ma zastosowanie pomoc przyznawana z tytułu upraw energetycznych przewidzianych w art. 88. Przepis ten określa dla gruntu rolnego kryterium przyznania pomocy w ramach JPO w postaci utrzymania gruntu w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] czerwca 2003 r. Pojęcie dobrej, kultury rolnej nie zostało wprost zdefiniowane ani w ustawodawstwie unijnym, ani też w ustawodawstwie krajowym. Ustawodawca wskazał jednakże minimalne warunki, jakie winny być spełnione, aby dany obszar został uznany za utrzymany w dobrej kulturze rolnej. I tak zgodnie z brzmieniem § 1 ust. 1 nieobowiązującego już rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych wymagań utrzymania gruntów w dobrej kulturze rolnej (Dz. U. Nr 65, poz. 600, dalej powoływanego jako rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi dnia 7 kwietnia 2004 r.) warunkiem utrzymania gruntu w dobrej kulturze było, w przypadku łąk, koszenie trawy, co najmniej raz w roku w okresie wegetacyjnym, a po zmianie tego rozporządzenia, której dokonano z dniem [...] marca 2005 r., koszenie okrywy roślinnej i jej usunięcie, co najmniej raz w roku w terminie do dnia 31 lipca. Z treści § 4 pkt 1 tegoż rozporządzenia wynika natomiast, że grunty rolne, o których mowa w § 1, nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami, z wyjątkiem drzew i krzewów wymienionych w tym przepisie, tj.: niepodlegających wycięciu zgodnie z przepisami o ochronie przyrody, mających znacznie dla ochrony wód i gleb, a także niepływających na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną. Przyczyną odmowy - po wznowieniu postępowania - przyznania skarżącemu wnioskowanych na rok 2006 płatności, z uwagi na zawarte w raporcie z kontroli ustalenie było to, iż przedmiotowa działka nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] czerwca 2003 r., tj. że dotyczy jej kod DR10, co spowodowało wykluczenie z płatności tej działki i w konsekwencji stwierdzenie, że procentowa różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną wynoszącą [...] obszaru stwierdzonego, obliguje do zastosowania dyspozycji art. 138 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1973/2004. Ustalenie raportu, że przedmiotowa działka nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] czerwca 2003 r. zostało poczynione na podstawie dokonanych w dniach [...] lipca 2009 r. czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni, w toku których stwierdzono, że przedmiotowa działka porośnięta jest kilkuletnimi drzwiami (olcha), że teren jej jest podmokły i nieużytkowany rolniczo, że zachodzi brak możliwości pomiaru działki, a także że grupa upraw występująca na tej działce to młodnik. Do raportu z kontroli na miejscu zostały dołączone załączniki graficzne, w tym załącznik dotyczący przedmiotowej działki. Tymczasem zdaniem skarżącego dokonanie w oparciu o raport z kontroli na miejscu ustalenie o braku utrzymania przedmiotowej działki w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] czerwca 2003 r. jest błędne, gdyż jego działka na nr [...], pomimo iż jest terenem podmokłym, była użytkowana rolniczo, a tylko jej zadrzewiony i zakrzewiony fragment o powierzchni 0,25 ha został wyłączony z płatności, na co wyraził zgodę w 2007 r. W ocenie Sądu, dowody zawarte w aktach sprawy nie dają jednoznacznych podstaw do stwierdzenia, że przedmiotowa działka nie była na dzień [...] czerwca 2003 r. utrzymywana w dobrej kulturze rolnej. Należy zauważyć przede wszystkim, że w trakcie kontroli nie stwierdzono, aby teren działki nigdy nie był użytkowany rolniczo. Nie stwierdzono także, że nie był on użytkowany rolniczo w 2003 r. Nie wskazano także jednoznacznie wieku występujących na niej drzew. Zawarte bowiem w protokole kontroli stwierdzenia, że na działce występują "kilkuletnie drzewa", bez wyraźnego określenia ich wieku, jest nieprecyzyjne. Pozwala bowiem wyłącznie na stwierdzenie, że drzewa te istniały na tej działce w chwili kwitnienia, tj. w lipcu 2009 r. Nie uzasadnia natomiast wniosku, że istniały tam już w 2003 r. Ustalenia, że przedmiotowa działka znajdowała się w takim samym stanie w dniu [...] czerwca 2003 r. ma więc w ocenie Sądu cechy dowolności. Niewątpliwie Sąd ma świadomość, że wnioskowanie o stanie kultury rolnej przedmiotowej działki rolnej z perspektywy czasu jest bardzo utrudnione i wymaga szczególnej wiedzy. Skoro przedmiotem ustaleń był stan faktyczny działki, który istniał w 2003 r., to wnioskowanie o tym w oparciu o czynności kontrolne wykonane w 2009 r., wymagało - czego niestety zaniechano - uzasadnienia i wyjaśnienia przez organy dlaczego przyjmują one, że kontrolowana działka znajdowała się w takim samym stanie w okresie kilku lat, tj. że w 2003 r. stan działki był taki sam jak w lipcu 2009 r., kiedy dokonywano kontroli. Wyjaśnienie tej okoliczności, mogłoby być dokonane np. przy udziale biegłego. Przedstawiona dokumentacja fotograficzna, stanowi wyłącznie dowód tego w jakiej kulturze rolnej znajdowała się działka w dniu zrobienia zdjęć. Zdaniem Sądu, nie wystarcza to do dokonywania oceny kultury rolnej działki z perspektywy tak długiego okresu czasu jak w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu należało także rozważyć stan kultury rolnej przedmiotowej działki w kontekście przepisu § 4 pkt 1 rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004 r. Przepis ten określając, że grunty rolne utrzymane w dobrej kulturze rolnej nie powinny być porośnięte drzewami, wskazuje jednocześnie przypadki w których występowanie tych drzew lub krzewów nie ma wpływu na stan kultury rolnej gruntu. I tak przepis ten nie wyklucza obecności drzew na gruntach np. przeznaczonych tak jak w niniejszej sprawie na łąkę, w sytuacji gdy drzewa te mają znaczenie dla ochrony wód i gleb (§ 4 pkt 1 lit. b) czy też nie wpływają na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną (§ 4 pkt 1 lit. c). Orzekające w sprawie organy nie wypowiedziały się co do wskazanego przepisu w kontekście ustaleń faktycznych. Należy także rozważyć, czy występujące na działce drzewa wpływają, z uwagi na przykład na ich ilość, na istniejącą (uprawianą) na przedmiotowej działce łąkę. W niniejszej sprawie natomiast organy nie tylko nie odniosły się co wskazanych kwestii, ale również nie określiły nawet powierzchni jaką zajmują stwierdzone na działce drzewa, co mogłoby mieć ewentualny wpływ np. na ocenę wyjątków określonych w omawianym przepisie lub też pozwoliłoby na skontrolowanie rozstrzygnięcia w zakresie zasadności wyłączenia "całej" działki z płatności JPO. W sytuacji wykluczenia działki z płatności z uwagi na stwierdzone zadrzewienie działki niezbędnym było zarówno odniesienie się do regulacji zawartej w § 4 pkt 1 rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a w szczególności do przypadków określonych w pkt 1 lit. b i c, jaki i wskazanie zakresu zadrzewienia działki. Podsumowując należy stwierdzić, że w ocenie Sądu przedstawione w niniejszej sprawie dowody są zarówno nieprzekonywujące jak i niewystarczające do poczynionych przez organ w sprawie wniosków, w szczególności nie pozwalały one na ustalenie, że przedmiotowa działka na dzień [...] czerwca 2003 r. nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej. Pomimo, że w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego obowiązują odmienne zasady przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w stosunku do zasad określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, z uwagi chociażby na odstąpienie w tych sprawach od zasady prawdy obiektywnej z art. 7 Kpa (art. 3 ustawy o płatnościach), to jednak zdaniem Sądu nie zwalniało to organów obu instancji od obowiązku wykazania istnienia okoliczności, stanowiących podstawę odmowy przyznania skarżącemu wnioskowanych płatności, zwłaszcza że organy wydały zaskarżone rozstrzygnięcia w trybie nadzwyczajnym, tj. w wyniku wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z uwagi na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, a więc ujawnienie istotnych dla sprawy "nowych okoliczności faktycznych" lub "nowych dowodów" istniejących w dniu wydania decyzji, lecz nie znanych organowi, który ją wydał. Wskazane zaś przez organy okoliczności faktyczne oraz znajdujące się w aktach administracyjnych dowody nie pozwalają na wyprowadzenie wniosków odnośnie kultury rolnej przedmiotowej działki w dniu [...] czerwca 2003 r., w tym i wniosku o braku jej przestrzegania w 2003 r., jako podstawy wykluczenia działki z systemu jednolitej płatności obszarowej. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa, mając na uwadze wskazane braki dowodowe i niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz wyprowadzenie wniosków nieznajdujących zdaniem Sądu oparcia w zgromadzonych dowodach, i w konsekwencji zastosowanie przepisów prawa materialnego do niewłaściwie ustalonego stanu faktycznego sprawy w następstwie naruszenia art. 3 ust. 1 i 2 pkt 1, 2 ustawy o płatnościach art. 6 i art. 8 Kpa, Sąd uznał za konieczne uchylenie zapadłych w sprawie decyzji organów obu instancji. Rozpoznając sprawę ponownie należy uwzględnić poczynione wszystkie powyższe wskazania oceny i uwagi Sądu, które po myśli art. 153 ppsa mają charakter wiążący i dokonać niezbędnych ustaleń faktycznych zmierzających do ustalenia stanu kultury rolnej w 2003 r. z punktu widzenia regulacji wynikających z § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004 r. Poczynione ustalenia i wnioski organów winny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 Kpa. Bezzasadny jest natomiast zarzut skarżącego dot. dostarczenia mu różniących się w treści raportów z kontroli na miejscu, co miało wprowadzić go w błąd i spowodować, że nie odwoływał się on od doręczonego mu raportu. Przepis art. 48 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz.U.UE.L. z 2004 r., Nr 141, str. 18 ze zm.) stanowi, że rolnicy otrzymują informacje o wszelkich stwierdzonych nieprawidłowościach, w terminie do trzech miesięcy od dnia przeprowadzenia kontroli na miejscu. W przedmiotowej sprawie czynności kontrolne wykonywał wykonawca zewnętrzny - Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno - Kartograficzne w O. Sp. z o.o., który przesłał stronie raport ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w dniu [...] lipca 2009 r. Sporządzony przez tegoż wykonawcę raport był następnie przedmiotem kontroli inspektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, który dokonał określonych korekt raportu, zgodnie z przysługującym mu w tym zakresie uprawnieniem. Stronie zainteresowanej, zgodnie z art. 31 ust. 7 ustawy o płatnościach, został przekazany jednak raport z kontroli na miejscu po korektach wraz z pismem informującym. Stroną wiedziała więc, iż pierwotnie przesłany jej raport nie obowiązuje, a także znane je były wprowadzone w raporcie po korektach zmiany. Wbrew twierdzeniom skarżącego, nic nie stało więc na przeszkodzie, aby zgłosił umotywowane zastrzeżenia do raportu, stosownie do przysługującego mu tym zakresie ustawowego uprawnienia (art. 31 ust. 7 ustawy o płatnościach). W związku z tym, powyższy zarzut skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Co jednak nie uzasadnia oddalenia skargi z przyczyn wskazanych wcześniej w niniejszym uzasadnieniu. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku oparto na przepisie art. 152 ppsa.