II SA/Bd 339/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Protokolant: Krzysztof Olczak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lipca 2012 r. sprawy ze skargi W. L. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie, 2. stwierdza, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu. Orzeczeniem z dnia [...] nr [...] Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. (TWKL) uznała W. L. za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, z powodu stwierdzenia u niego na podstawie wykonanych badań lekarskich osobowości o cechach nieprawidłowych oraz przewlekłego krwiomoczu do diagnostyki, wyczerpujących dyspozycję § 68 pkt 1 i § 48 pkt 10 wykazu chorób lub ułomności, stanowiącego załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2010 r., Nr 15, poz. 80, dalej powoływanego jako rozporządzenie MON). W odwołaniu od powyższego orzeczenia skarżący wniósł o jego uchylenie i wydanie orzeczenia o zdolności do służby, ewentualnie o przeprowadzenie kolejnego badania psychologicznego i psychiatrycznego przez innych specjalistów niż ci, którzy dotychczas go badali. Skarżący wskazał, że od 3 lat stara się o uznanie za zdolnego do zawodowej służby wojskowej podkreślając jednocześnie, że orzeczeniem z dnia [...], wydanym po przeprowadzeniu badań psychiatrycznych, nie stwierdzono u niego żadnego schorzenia wymienionego w rozporządzeniu, zaś skierowany został na ponowne badanie psychologiczne i psychiatryczne dopiero po wniesieniu odwołania, jako że w [..] stwierdzono u niego osobowość o cechach neurotycznych. Zaznaczył też, że w obecnym postępowaniu został zbadany przez tego samego lekarza, który tę osobowość stwierdził. Skarżący uznał, że skoro było możliwe takie rozwiązanie, to jest też możliwe zarządzenie ponownych badań w niniejszej sprawie, z uwagi na to, że w ubiegłym roku schorzenia psychiatrycznego nie stwierdzono. Ponadto skarżący załączył do odwołania wynik badania moczu z dnia [...], w którym stwierdzono erytrocyty świeże 2-4 w polu widzenia. Po rozpatrzeniu w/w odwołania Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. (RWKL) orzeczeniem z dnia [...] nr [...] utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie TWKL. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że przed wydaniem orzeczenia przez TWKL oceny stanu zdrowia skarżącego dokonał psycholog i psychiatra, że wyniki badania psychologicznego stanowiły podstawę dla lekarza psychiatry do ustalenia rozpoznania osobowości o cechach nieprawidłowych oraz, że zaburzenia strefy psychicznej u skarżącego stwierdzono już w przeszłości, w orzeczeniach wydanych w [...] i [...]. Przy tym badanie psychologiczne z dnia [...] wykonane było przez innego psychologa i ustalono wówczas podobny stopień zaburzeń jak obecnie. Wobec tego uznano, że nie ma możliwości ani konieczności przeprowadzania ponownej oceny w tym względzie, zwłaszcza że w Poradni Szpitala Wojskowego zatrudnionych jest dwóch psychologów. Ustosunkowując się zaś do drugiego z wymienionych w orzeczeniu TWKL rozpoznań tj. przewlekłego krwiomoczu do diagnostyki organ wskazał, że w aktach sprawy znajduje się wynik badania moczu z dnia [...], w którym stwierdzono 45 erytrocytów, co przy uwzględnieniu dokumentacji orzeczniczej z [...] uzasadnia dokonane przez komisję I instancji ustalenia. Odnośnie natomiast przedstawionego przez skarżącego wyniku badania moczu organ wskazał, że może on świadczyć o remisji objawów, ale nie można tego w sposób wiarygodny stwierdzić ze względu na fakt, iż nie wiadomo czy dotyczy on osoby wymienionej w tym wyniku. Po rozpatrzeniu skargi W. L., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 26 października 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 765/11 uchylił orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej w B. z uwagi na naruszenie nim art. 7, art. 8, art. 9, art. 15, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W motywach wyroku Sąd wskazał na częściową nieczytelność i niejasność wyniku badania psychologicznego z dnia [...], stanowiącego podstawę rozpoznania przez lekarza psychiatrę u skarżącego osobowości o cechach nieprawidłowych, oraz na niewyjaśnienie przez organ wątpliwości co do osoby badanej, który dotyczył przedstawiony przez skarżącego wynik badania moczu z dnia [...]. W kontekście powyższego Sąd stwierdził, że RWKL rozpoznając ponownie przedmiotową sprawę, wyda orzeczenie w oparciu o wyniki badań przedstawione przez specjalistów w sposób czytelny i niebudzący wątpliwości, a jeżeli chodzi o wyniki badania moczu, to przedstawione w sposób niebudzący wątpliwości co do osoby badanej. Sąd wskazał także, że RWKL w razie potrzeby może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badanie specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów. Ponadto Sąd podkreślił duże znaczenie możliwości odniesienia badania psychologicznego do objaśnień szczegółowych dotyczących § 68 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenie MON. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, RWKL w B. orzeczeniem z dnia [...] nr [...] orzekła o utrzymaniu w mocy orzeczenia TWKL w B. z dnia [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazała, że wykonując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skierowano skarżącego na obserwację psychiatryczną do Kliniki Psychiatrii [....] Szpitala Klinicznego w B., która potwierdziła osobowość chwiejną emocjonalnie, a badanie psychologiczne wskazało na osobowość nieprawidłową, niedojrzałą w sferze emocjonalnej i społecznej. Ustalenia te stanowią, zdaniem organu podstawę do uznania za prawidłową zaskarżonej decyzji, co do zastosowanego § 68 pkt 1 rozporządzenia. Ponadto RWKL podkreśliła, że badanie moczu ujęte w historii choroby wskazuje na ślad krwi w moczu oraz obecność świeżych i częściowo wyługowanych erytrocytów, co jej zdaniem, nie daje podstaw do zmiany dotychczasowych ustaleń w zakresie stwierdzonego krwiomoczu. Odnosząc się zaś do przedstawionego przez skarżącego wyniku badania moczu podkreśliła, że może on wskazywać jedynie na okres remisji, z tym że stwierdzone zmiany wymagają dalszej diagnostyki. Na powyższe orzeczenie W. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, domagając się uchylenia go w całości, jako naruszającego prawo. Skarżący zarzucił w uzasadnieniu skargi, że w objaśnieniach do § 68 jako całości i do § 68 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON nie mówi się o osobowości chwiejnej emocjonalnie, która została stwierdzona w karcie informacyjnej z leczenia szpitalnego, lecz o osobowości nieprawidłowej, charakteropatii, psychopatii i infantylizmie psychicznym. Podkreślając, że przepis § 68 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON wskazuje jako jednostkę chorobową lub dolegliwość - zaburzenia osobowości nieznacznie upośledzające zdolności podniósł, że z karty informacyjnej nie wynika aby w ciągu 2-tygodniowego pobytu skarżącego w szpitalu zaobserwowano takie upośledzenia. Według zaś wypisu pielęgniarskiego pacjent jest samodzielny i nie wymaga pomocy osób trzecich w codziennych czynnościach, a w epikryzie karty informacyjnej wskazuje się na poprawę stanu psychicznego i normalizację rytmów dobowych. Poza tym w epikryzie mówi się, że u skarżącego zanotowano uczuciowość sprawną, a w objaśnieniach do § 68 opisuje się niedojrzałość lub defekt sfery dążeniowo - uczuciowej osobowości. Z powyższego zdaniem skarżącego wynika, że jedyną podstawą do zastosowania wobec niego § 68 pkt 1 były badania psychologiczne, a codzienna obserwacja psychiatryczna i pielęgniarska nie miały żadnego znaczenia w sprawie. Ponadto skarżący zarzucił, że rozpoznanie z karty informacyjnej leczenia szpitalnego nie wspomina o krwiomoczu oraz, że przeprowadzone [....] badanie moczu nie wskazuje liczby erytrocytów. W odpowiedzi na skargę RWKL wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do treści skargi stwierdziła, że skarżący dokonuje własnej interpretacji przepisów § 68 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON. Wskazała, że wprawdzie w przeprowadzonym badaniu nie wymieniono liczby erytrocytów w moczu, niemniej liczbę taką podaje się wtedy kiedy jest możliwe dokładne określenie ilości tych erytrocytów, a w przedmiotowym przypadku nie zachodzą te okoliczności ze względu na fakt, że sam wygląd moczu świadczy już o obecności krwi. Ponadto RWKL wyjaśniła, że z karty informacyjnej z obserwacji szpitalnej wynika, że rozpoznaje się badaniem psychologicznym u skarżącego osobowość nieprawidłową, niedojrzałą w sferze emocjonalnej i społecznej. Osobowość ta manifestuje się pod względem klinicznym w sferze emocjonalnej i z tego też względu rozpoznanie kliniczne obejmuje osobowość chwiejną emocjonalnie, co jest składową stwierdzonych badaniem psychologicznym zaburzeń osobowości. Ustalenia te prowadzą do wniosku, jak wskazała RWKL, że funkcje skarżącego w warunkach życia codziennego nie są w sposób istotny upośledzone, a będą manifestowały się w sytuacjach trudnych i złożonych. W świetle powyższego, zdaniem organu, nie ma tu żadnej niezgodności w sprawie, a całość materiału dowodowego łącznie z wynikami badań psychologicznych wykonywanych w przeszłości uzasadnia uznanie skarżącego za niezdolnego jako kandydata do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania w zaskarżonym akcie przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego podjęcia. Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż Sąd z urzędu tj. nawet w przypadku braku wskazania przez stronę skarżącą, bierze pod uwagę zaistniałe na etapie postępowania administracyjnego naruszenia prawa i ocenia czy ich skutki powinny być wyeliminowane z obrotu prawnego. Dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia w omawianym zakresie, Sąd stwierdził, iż nie odpowiada ono prawu, z uwagi na dostrzeżone naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności należy wskazać, że z treści art. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2010 r., Nr 90, poz. 593 ze zm.) wynika, że żołnierzem zawodowym może być wyłącznie osoba posiadająca zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Zgodnie z art. 5 ust. 1 w/w ustawy zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie, będące decyzją. Rozróżnia się kategorie tej zdolności: Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej, co oznacza zdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, oraz N - trwale lub czasowo niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz niezdolny do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego (art. 5 ust. 6 w/w ustawy). Z przepisu § 16 rozporządzenia MON wynika, że przy orzekaniu o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej i zaliczeniu do jednej z w/w kategorii zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby woskowej, wojskowe komisje lekarskie uwzględniają wykaz chorób i ułomności, stanowiących załącznik do rozporządzenia. Zatem dla rozstrzygnięcia w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej istotne jest ustalenie, czy i jaką chorobę bądź ułomność spośród zawartych w wykazie rozporządzenia MON rozpoznano u osoby ubiegającej się o przyjęcie do zawodowej służby woskowej. W przedmiotowej sprawie RWKL, utrzymując w mocy orzeczenie TWKL, uznała skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej, rozpoznając u niego osobowość o cechach nieprawidłowych oraz przewlekły krwiomocz do diagnostyki, tj. jednostki określone we wskazanym wykazie odpowiednio w § 68 pkt 1 i § 48 pkt 10, i zgodnie z jego treścią powodujące niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Należy wskazać, że RWKL wydała zaskarżone orzeczenie po ponownym rozpoznaniu sprawy, na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 października 2011 r. uchylającego poprzednie orzeczenie organu z dnia [...]. We wskazanym wyroku Sąd powołując się na nieczytelność i niejasność wyniku badania psychologicznego z dnia [...], stanowiącego podstawę ustalenia przez lekarza psychiatrę rozpoznania w postaci osobowości o cechach nieprawidłowych, oraz na niewyjaśnienie przez organ wątpliwości co do przedstawionego przez skarżącego wyniku badania moczu z dnia [...], zarzucił RWKL podjęcie decyzji z naruszeniem przepisów postępowania, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy i zalecił organowi przy ponownym rozpoznaniu sprawy wyjaśnienie wskazanych w wyroku niejasności. Zdaniem Sądu orzekającego w obecnym składzie analiza materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy nie pozwala przyjąć, że organ wydając zaskarżone orzeczenie, wyjaśnił wszystkie wątpliwości wskazane przez Sąd w wyroku z dnia 26 października 2011 r. oraz podjął rozstrzygnięcie odpowiadające zasadom rządzącym postępowaniem administracyjnym wyrażonym w art. 7 w zw. art. 77 § 1 i art. 80 kpa, art. 8 kpa i art. 11 kpa. Jak wskazano wyżej podstawę stwierdzenia niezdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej, stanowiło rozpoznanie u niego osobowości o cechach nieprawidłowych (§ 68 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON) oraz przewlekłego krwiomoczu do diagnostyki (§ 48 pkt 10 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON). Odnosząc się do tego drugiego rozpoznania należy wskazać, że z akt sprawy wynika, iż zostało ono stwierdzone przez lek. med. specjalistę chorób wewnętrznych W. K. w dniu [...] na podstawie wyników badań laboratoryjnych przeprowadzonych w dniu [...]. W wynikach tych znajdowała się informacja, że w moczu skarżącego znajdują się erytrocyty świeże i częściowo wyługowane w ilości 45 oraz mała ilość krwi. Z uwagi na okoliczność, że do odwołania skarżący dołączył wyniki badań laboratoryjnych z dnia [...], wskazujące na erytrocyty świeże w moczu skarżącego w ilości 2-4, przy zakresie referencyjnym św.<5 komórek/μl, których to RWKL orzeczeniem z dnia [...] nie uznała z uwagi na wątpliwości co do osoby badanej, Sąd uchylając to orzeczenie, zalecił jak wskazano wyżej, wyjaśnienie zachodzących wątpliwości co do przedstawionego przez skarżącego wyniku powyższego badania. W następstwie ponownego rozpoznania sprawy RWKL skierowała skarżącego na obserwację psychiatryczną do Kliniki Psychiatrii [...] Szpitala Klinicznego w B., w trakcie której przeprowadzono kolejne badanie laboratoryjne w dniu [...], które wykazało w moczu skarżącego obecność świeżych i częściowo wyługowanych erytrocytów oraz ślad krwi. W badaniu tym nie określono ilość erytrocytów w moczu, natomiast barwa moczu została określona jako jasnożółta, a mocz przejrzysty. RWKL podtrzymując rozpoznanie krwiomoczu, powołała się w zaskarżonej decyzji jedynie na fakt obecności w moczu skarżącego śladu krwi i świeżych i częściowo wyługowanych erytrocytów, zaś w odpowiedzi na skargę wyjaśniła, że sam wygląd moczu skarżącego wskazuje na obecność w nim krwi, w związku z czym nie zachodziła potrzeba określenie ilości erytrocytów. Zdaniem Sądu nie sposób uznać przedstawionej argumentacji organu ustalonego rozpoznania, za spójną, logiczną i jasną oraz uzasadniającą stwierdzenie niezdolności skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że wniosek RWKL iż wygląd moczu skarżącego wskazuje na obecność w nim krwi, nie znajduje w żaden sposób potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. W badaniu laboratoryjnym z dnia [...] mówi się bowiem o przejrzystości moczu i barwie jasnożółtej. Zatem całkowicie niezrozumiały jest argument o wyglądzie moczu wskazującym na obecność krwi. W tym ostatnim bowiem przypadku, aby gołym okiem można było stwierdzić obecność krwi w moczu, mocz musiałby mieć przynajmniej odcień w jakimś stopniu zabarwiony kolorem czerwonym. Na to jednak w żadnym wypadku nie wskazuje wynik badania z dnia [..], a wręcz przeciwnie mówi się w nich o przejrzystości i brawie jasnożółtej moczu. Ponadto, zdaniem Sądu, całkowicie zasadny jest argument skarżącego o nieokreśleniu ilości erytrocytów w moczu strony. Biorąc bowiem pod uwagę fakt że w badaniu z dnia [..], które stanowiło podstawę do stwierdzenia przez lek. specjalistę krwiomoczu, ilość erytrocytów została określona w liczbie 45, a w późniejszym badaniu z dnia [...] liczba ta mieściła się w zakresie 2-4, a także uwzględniając okoliczność, że norma erytrocytów wskazana w druku wyniku badania laboratoryjnego wynosi św.<5 komórek/μl, celowym było w ocenie Sądu określenie tej liczby. Mając zaś na względzie wyrażoną w art. 11 kpa zasadę przekonywania, zarzuty skarżącego co do stwierdzonego rozpoznania oraz niejednoznaczność (badanie z dnia [...] i z dnia [...]) i zmienność wyników przeprowadzonych badań, zasadnym było również zdaniem Sądu, zdefiniowanie i wyjaśnienie przez organ pojęcia krwiomoczu (odniesienie przy tym tego pojęcia do pojęcia krwinkomoczu), i wskazanie, które z warunków tego pojęcia spełnia skarżący, kwalifikując go do tego rozpoznania, zwłaszcza że po kolejnych wynikach badań skarżącego nie wypowiedział się w tej kwestii już żaden lekarz specjalista, ze wskazaniem RWKL zastosowania § 48 pkt 10 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON. Z uwagi więc na okoliczność, że w zakresie rozpoznania w postaci krwiomoczu, organ nie wyjaśnił wszystkich w/w wątpliwości, a przedstawiona prze niego argumentacja w tym zakresie jest w ocenie Sądu ze wskazanych wyżej względów niewystarczająca i niejasna, Sąd uznał rozstrzygnięcie organu odnośnie przedmiotowego rozpoznania za podjęte z naruszeniem w/w przepisów postępowania administracyjnego oraz niezgodne z wymogami prawidłowego uzasadniania decyzji administracyjnej, określonymi w art. 107 § 3 kpa. Odnośnie natomiast drugiego ze stwierdzonych u skarżącego rozpoznań, tj. osobowości o cechach nieprawidłowych, o którym mowa w § 68 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON, należy stwierdzić, że także i w tym zakresie nie zostały wyjaśnione wątpliwości i niejasności co do dokonanego rozpoznania. Przede wszystkim wymaga podkreślenia, że w wyroku z dnia 26 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wskazał na nieczytelność i niejasność wyniku badania psychologicznego z dnia [...]. Sąd ten zaznaczając istotność tego badania w sprawie, z uwagi na okoliczność, że stanowiło ono podstawę ustalenia przez lekarza psychiatrę rozpoznania w postaci osobowości o cechach nieprawidłowych, zalecił RWKL wydanie ponownego orzeczenia w sprawie w oparciu o wyniki badań przedstawione przez specjalistów w sposób czytelny i niebudzący wątpliwości, i w tym zakresie podkreślił duże znaczenie możliwości odniesienia wyników tych badań do objaśnień szczegółowych dotyczących § 68 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON. Zdaniem Sądu, RWKL wydając zaskarżone orzeczenie, nie wykonała w sposób prawidłowy tychże zaleceń Sądu. Wprawdzie RWKL skierowała skarżącego na dodatkową obserwację psychiatryczną do Kliniki Psychiatrii [...] Szpitala Klinicznego w B., niemniej jednak w uzasadnieniu rozstrzygnięcia powołała się nie tylko na wynik tej obserwacji w postaci rozpoznania osobowości chwiejnej emocjonalnie, ale również na badanie psychologiczne wskazujące na osobowość nieprawidłową i niedojrzałą w sferze emocjonalnej i społecznej. O badaniu psychologicznym wskazującym na osobowość nieprawidłową i niedojrzałą w sferze emocjonalnej i społecznej mówi się również w epikryzie karty informacyjnej z leczenia szpitalnego. Należy podkreślić, że zarówno w uzasadnieniu decyzji RWKL, jak i w epikryzie, nie wskazuje się żadnych bliższych informacji dotyczących tego badania psychologicznego, tj. kto je wykonał i kiedy. Informacje te były jednak istotne w sprawie, albowiem w historii oceny zdrowia skarżącego było wykonywanych kilka badań psychologicznych, zaś wynik ostatniego z wykonanych badań tj. badania psychologicznego z dnia [...] został zakwestionowany przez Sąd w wyroku z dnia 26 października 2011 r., jako nieczytelny i niejasny. Tym samym w przedmiotowej sprawie nie zostały zdaniem Sadu wyjaśnione, wbrew zaleceniom zawartym w wyroku z dnia 26 października 2011 r., które zgodnie z art. 153 ppsa mają w sprawie moc wiążącą, wątpliwości dotyczące wyników przeprowadzonego badania psychologicznego. Poza tym, w ocenie tutejszego Sądu, niejasne w kontekście zastosowania przepisu § 68 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON, jest również dokonane w wyniku obserwacji psychiatrycznej rozpoznanie w postaci osobowości chwiejnej emocjonalnie. We wskazanym przepisie jako jednostkę chorobową lub ułomność wskazuje się bowiem "zaburzenie osobowości nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne". Kwalifikacja zatem stwierdzonego rozpoznania (osobowość chwiejna emocjonalnie) jako schorzenia z § 68 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenie MON (zaburzenie osobowości nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne), wymagała przynajmniej wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji przyczyn i powodów tego stanu rzeczy, zwłaszcza że terminologia obu jednostek się nie pokrywa, a w wyroku z dnia 26 października 2011 r. Sąd podkreślił duże znaczenie możliwości odniesienia wyników przeprowadzonych badań do objaśnień szczegółowych § 68 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON. Wyjaśnień tych zabrakło jednak w zaskarżonych orzeczeniu RWKL, co również z uwagi na zachodzące wątpliwości w tym zakresie, uzasadniało uznanie zaskarżonego orzeczenia za podjętego z naruszeniem w/w przepisów prawa. Niewątpliwie sąd administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznej oceny dokonanego przez kompetentnego lekarza rozpoznania, wymagającego specjalistycznej wiedzy, niemniej jednak orzeczenie właściwej wojskowej komisji lekarskiej stanowi decyzję administracyjną, która powinna odpowiadać wymogom stawianym przez ustawodawcę takim decyzjom i być podjęta w ramach postępowania administracyjnego przeprowadzonego zgodnie z zasadami i przepisami określonymi w kodeksie postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu zaskarżone orzeczenie RWKL z przyczyn omówionych wyżej narusza wyrażoną w art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 kpa zasadę prawdy obiektywnej, wynikającą z art. 11 kpa zasadę przekonywania oraz zasadę pogłębiania zaufania do organów państwa z art. 8 kpa, a w zakresie konstrukcji i treści jego uzasadnienie jest niezgodne z art.107 § 3 kpa. Ponadto w sprawie naruszony został przepis art. 153 ppsa. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sadami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o niewykonalności zaskarżonego orzeczenia oparto o art. 152 ppsa. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z motywów wyroku Sądu.