II SA/Bd 342/08
WyrokWSA w Bydgoszczy2008-09-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki, Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.), Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, oparta na orzeczeniu lekarskim, może zostać utrzymana w mocy, jeśli strona nie mogła wziąć udziału w badaniach kontrolnych z przyczyn od niej niezależnych, a organ nie przeprowadził wyczerpującego postępowania dowodowego?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, stwierdzając rażące naruszenie zasad Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności zasady praworządności, pogłębiania zaufania obywateli oraz zasady uczestnictwa stron w postępowaniu. Organ nie zapewnił stronie czynnego udziału w postępowaniu, ignorując jej uzasadnione trudności z terminem badań kontrolnych, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Stan faktyczny
Starosta cofnął K. H. uprawnienia do kierowania pojazdami z powodu przeciwwskazań zdrowotnych stwierdzonych orzeczeniem lekarskim. K. H. odwołał się od orzeczenia, ale nie stawił się na badanie kontrolne, co spowodowało jego ostateczność. Następnie K. H. odwołał się od decyzji starosty, zarzucając naruszenie prawa procesowego i materialnego, wskazując na trudności z terminem badań kontrolnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję starosty w mocy. K. H. złożył skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. i prawa materialnego.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty I. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Zasądzono zwrot kosztów pomocy prawnej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Protokolant asystent sędziego Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 września 2008 r. sprawy ze skargi K. H. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty I. z dnia [...] znak [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych na rzecz adwokata S. S. tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
II SA/Bd 342/08
Uzasadnienie
Starosta I. decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. [...] na podstawie art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) orzekł o cofnięciu K. H. uprawnienia do kierowania pojazdami kategoria A, B, T. Uzasadniając decyzję wskazano, że orzeczeniem lekarskim nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. stwierdzono u ww. przeciwwskazania zdrowotne. Co prawda K. H. odwołał się od tego orzeczenia jednak nie stawił się na badanie kontrolne w ośrodku odwoławczym, wobec czego ww. orzeczenie z [...] maja 2007 r. stało się ostateczne.
Od decyzji z [...] stycznia 2008 r. K. H. złożył odwołanie zarzucając naruszenie prawa procesowego oraz prawa materialnego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący podkreślił, że nie ze swej winy nie brał udziału w kontrolnych badaniach na które nie mógł się stawić.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] lutego 2008 r. (znak: [...]) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano na orzeczenie lekarskie nr [...] z [...] maja 2007 r. wydane przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w B. zaznaczając, że organ administracyjny nie jest upoważniony do oceny dokumentacji medycznej, na podstawie której wydano orzeczenie i uwzględnienie uwag badanego, bo przekracza to kompetencje organu, który nie posiada wiadomości specjalnych i któremu obowiązujące przepisy nie przyznają takich uprawnień. Uznając, że orzeczenie lekarskie stanowi dokument urzędowy sporządzony w przepisanej formie przez uprawnionego lekarza państwowej jednostki organizacyjnej a zarzuty zainteresowanego nie mają charakteru merytorycznej oceny orzeczeń lekarskich, Kolegium nie znalazło podstaw do ich zakwestionowania.
Na powyższą decyzję skarżący złożył skargę, w której zarzucił naruszenie prawa procesowego poprzez nie wyjaśnienie istoty sprawy i nie przeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego w sprawie (art. 77 § 1 kpa) oraz uniemożliwienie mu czynnego udziału w postępowaniu, a także naruszenie prawa materialnego.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy wynika zaś, że w trybie określonym przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2 poz. 15) skarżący złożył odwołanie od orzeczenia lekarskiego nr [...] z [...] maja 2007 r. Orzeczenie to stwierdzało istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania przez skarżącego pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, B, T. Orzeczenie to legło u podstaw zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji Starosty I. z [...] stycznia 2008 r.
W ocenie Sądu - powyższe decyzje zapadły z rażącym wprost naruszeniem podstawowych zasad i przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Stanowi on, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 kpa - zasada państwa prawa), że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 – zasada praworządności). Organy administracji publicznej obwiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli (art. 8 - zasada pogłębiania zaufania obywateli). Organy administracji publicznej obwiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 10 § 1 kpa in principio – zasada uczestnictwa stron w postępowaniu).
Z akt sprawy wynika, że skarżący po wyznaczeniu mu terminu badań w Instytucie Medycyny Pracy im. prof. J. N. w Ł. na [...] września 2007 r. godz. [...] deklarując chęć stawienia się na badania zwrócił się o wyznaczenie innego dogodnego dla niego terminu wskazując na swój wiek, miejsce zamieszkania sytuację materialną i wiążące się z tym trudności w stawieniu się na godz. [...]. W odpowiedzi co prawda wyznaczono mu inny termin ale również na godz. [...], mimo że skarżący w ocenie Sądu zasadnie wskazał, że na tą godzinę nie jest w stanie stawić się. W rezultacie Instytut Medycyny Pracy nie wydał żadnego orzeczenia! Nie wydał go nie tylko ignorując prośbę skarżącego ale i nie wydał w oparciu o posiadaną dokumentację, którą - jak wynika z pisma z dnia [...] listopada posiadał. Mimo tego organy administracji publicznej rozstrzygały sprawę merytorycznie.
W tym stanie rzeczy uznając, iż doszło do naruszenia przepisów postępowania i mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy – Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 135 tej ustawy uchylił zarówno zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję Starosty I. z dnia [...] stycznia 2008 r., w oparciu o art. 152 stwierdzając jednocześnie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Prowadząc ponownie postępowanie organ ponownie przeprowadzi postępowanie wyjaśniające przy pełnym poszanowaniu ww. zasad i przepisów, a także przepisów dotyczących postępowania dowodowego zawartych w art. 75 – 88a kpa. W szczególności rzeczą organu będzie m.in. domaganie się także od właściwych instytucji Medycyny Pracy ostatecznego orzeczenia lekarskiego.
Orzeczenie zawarte w pkt 3 wyroku oparto na art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002r. oraz przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) - § 2 ust. 1-3 oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 20 ww. rozporządzenia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło