II SA/Bd 347/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na postanowienie Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...], na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz.U. z 2003 r., Nr 83, poz. 760 ze zm.) oraz § 18 i 28 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2003 r. w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej (Dz.U. Nr 175, poz. 1707 ze zm.) odmówił D. P. zwiększenia jednorazowego odszkodowania pieniężnego z tytułu pogorszenia stanu zdrowia na skutek wypadku z dnia [...]października [...] r. Wyrokiem z dnia [...] lipca 2011 r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w [...] oddalił odwołanie D. P. wniesione od w/w decyzji z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...]. Także apelacja strony od wskazanego wyroku została oddalona przez Sąd Okręgowy w [...] wyrokiem z dnia [...]stycznia 2012 r., sygn. akt. [...]. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. D. P. wniósł do Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej w/w ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...]. Jednocześnie strona zwróciła się do organu o przywrócenie terminu do złożenia w/w wniosku. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] Szef Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w [...], na podstawie art. 58 i art. 59 § 1 w zw. z art. 150 § 2 w zw. z art. 17 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił D. P. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...]. Na powyższe postanowienie D. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...]marca 2012 r. Nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niewłaściwość wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpatrzenia przedmiotowej skargi. W przypadku nie odrzucenia skargi, organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu ponieważ sprawa, której dotyczy nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 w/w ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W przedmiotowej sprawie skarga została złożona w sprawie, w której sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania. Wskazać należy, że postępowanie w sprawach przyznawania i wypłaty odszkodowań przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową, reguluje ustawa z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową. Zgodnie z art. 9 tej ustawy, w sprawach nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Odesłanie powyższe nie oznacza, że w stosunku do decyzji i postanowień wydawanych w oparciu o powyższy przepis, zastosowanie będą miały zasady i tryb odwoławczy wynikający z Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w świetle art. 9, należy bowiem stosować jedynie w sprawach nieuregulowanych w/w ustawą. Przepis art. 22 ust. 4 w/w ustawy stanowi wyraźnie zaś, iż od decyzji i postanowień organów, o których mowa w ust. 1 i 2, w sprawach odszkodowań przysługuje osobie zainteresowanej odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, na zasadach i w terminach określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Z powyższego wynika zatem, że wojewódzkie sądy administracyjny nie są właściwe do rozpatrywania środków zaskarżania ani od decyzji wydawanych w przedmiocie świadczeń odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową, ani od rozstrzygnięć podejmowanych w trybach nadzwyczajnych, służących weryfikacji tych decyzji, ani też od rozstrzygnięć wpadkowych wynikłych w toku postępowania administracyjnego dotyczącego sprawy głównej tj. uprawnienia lub wysokości przedmiotowych świadczeń odszkodowawczych. W świetle treści art. 22 ust. 4 w/w ustawy, w tym zakresie, właściwe są wyłącznie sądy powszechne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy orzekł jak w sentencji postanowienia.