II SA/Bd 349/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. (obecnie: Dyrektora Izby Skarbowej) z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. wymierzającą karę pieniężną w związku z eksploatacją automatów do gier poza kasynem gry bez wymaganej koncesji. Jednocześnie strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż za zasadnością wniosku przemawia to, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować szkodę o nieodwracalnych skutkach, gdyż oznaczałoby konieczność zapłaty olbrzymiej kwoty pieniężnej, którą skarżący w tej chwili nie dysponuje. Strona zauważyła, że osiągane przez skarżącego dochody nie dają możliwości uiszczenia wymaganej zaskarżoną decyzją kwoty, bez jednoczesnego spowodowania poważnych trudności jak też istotnego uszczerbku w stanie majątkowym. Skarżący podkreślił także że ma na utrzymaniu niepracującą żonę oraz troje dzieci. Na poparcie powyższych twierdzeń skarżący przedstawił dokumenty obrazujące jego sytuację majątkową, w tym: PIT-36L za 2015r., PIT/B za 2015r., PIT-36L za 2014r., PIT/B za 2014 r., wyciąg z konta bankowego, pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2017 r. z którego wynikają niedopłaty składek, nakazy zapłaty oraz zawiadomienia o zajęciu wierzytelności Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie, o którym mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ustawy). Stosownie do powyższych uregulowań normatywnych zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 "uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008r., I FSK 983/08). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu, powinien natomiast mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględnić wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (postanowienie NSA z 13 września 2005r., sygn. akt II OZ 750/05, nieopubli.). Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04, nieopubl.). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, LEX nr 192964). W rozpoznawanej sprawie wprawdzie mamy do czynienia ze świadczeniem pieniężnym, z natury rzeczy przecież odwracalnym, jednakże należy mieć na względzie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody w postaci negatywnych dla wnioskodawcy skutków finansowych. Nie można bowiem wykluczyć wysokiego prawdopodobieństwa spowodowania destabilizacji finansowej po stronie skarżącego związanej z koniecznością uiszczenia kary w wysokości 12 000,00, która to kwota może spowodować znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki, zwłaszcza te związane z przymusowym wykonaniem świadczenia w postępowaniu egzekucyjnym. W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego też wniosek w tym przedmiocie został uwzględniony. Mając na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.