II SA/Bd 35/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2004 r. na rozprawie przy udziale ---- sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę Na oryginale właściwe podpisy II SA/Bd 35/04 UZASADNIENIE W dniu [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją nr [...] utrzymało w mocy decyzję Kierownika Rejonowego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] w B. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania Panu M. C. pomocy w formie zasiłku celowego na opłacenie rachunków za energię elektryczną gaz i wodę. Organ I instancji przy wydawaniu rozstrzygnięcia kierował się dochodem rodziny skarżącego, który w miesiącu wrześniu 2003r. ustalony został na kwotę 1343.73. Zasiłki celowe są zgodnie z przepisami prawa świadczeniami fakultatywnymi, z tego względu organ przy wydawaniu decyzji wsparł się zasadami ogólnymi przyznawania świadczeń na mocy ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (jednolity tekst: Dz. U. Nr 64 z 1998r. poz. 414 z późn. zm.), a zwłaszcza kryterium dochodowym określonym w art. 4 ust 1 tej ustawy, które w przypadku rodziny skarżącego stanowiło kwotę 1006,00zł Wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji skarżący wyraził pogląd, że kryterium dochodowe jego rodziny zostało spełnione. W jego przekonaniu do dochodu rodziny nie powinno zostać wliczone wynagrodzenie syna w kwocie 747,87 zł, gdyż jest to "kwota papierowa", albowiem syn pracuje w jego firmie, która od miesięcy przynosi straty. Również w jego przekonaniu do dochodu nie powinna zostać wliczona kwota 418zł zasiłku socjalnego, gdyż w miesiącu wrześniu 2003r. wynagrodzenie syna w kwocie 747,87 zł przekroczyło kwotę zasiłku socjalnego wynoszącą 418 zł, i w związku z tym świadczenie to będzie musiało zgodnie z prawem zostać zwrócone. Stąd też uważa, że organ powinien potraktować je jako "źródło utracone". Ponadto w odwołaniu skrytykował wielkość środków finansowych, jakie gmina przeznaczyła na wypłatę zasiłków celowych. Organ II instancji nie uwzględnił żądań zawartych w odwołaniu i decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Od przedmiotowej decyzji skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego. Powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu. Dodatkowo wskazał na błędy popełnione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odnośnie złego wskazania przez organ imienia syna (D., zamiast D.), oraz posłużenia się 4-osobową rodziną przy obliczaniu kryterium dochodowego, gdy jego rodzina składa się z trzech osób. W udzielonej odpowiedzi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze potwierdziło prawidłowość obliczeń odnośnie ustalenia kwoty dochodu i wniosło o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153, poz. 1270 ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracyjnej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na decyzje administracyjne. Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa. Drobne błędy, które zostały popełnione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie miały w ocenie Sądu wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, gdyż kwota ustalona jako kryterium dochodowe w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej dla 3 osobowej rodziny w rozpatrywanej sprawie wynosi 1006,00. Tak więc wynik obliczenia był prawidłowy . Zgodnie z art. 4 ust1 ustawy o pomocy społecznej dochód ten wynosi: na pierwszą osobę w rodzinie - 418 zł, na drugą i dalsze osoby w rodzinie powyżej 15 lat - 294 zł, czyli: 418 + 2 x 294 = 1006 zł. Również błędne podanie imienia syna nie ma wpływy na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Niemniej jednak, Sąd nie pochwala, pomyłek organu w tym zakresie, gdyż te drobne uchybienia mieszczą się w granicach oczywistych omyłek, które stosownie do art.113 k.p.a. winny zostać sprostowane w drodze postanowienia. W ocenie Sądu nie doszło ze strony organu również do naruszenia przepisów ustawy o pomocy społecznej. Artykuł 32 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej stanowi, że w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może zostać przyznany zasiłek celowy z pomocy społecznej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów leków i leczenia, remontu mieszkania, opału i odzieży, pobytu dziecka w żłobku lub przedszkolu, a także kosztów pogrzebu. Z brzmienia tego przepisu wynika, że decyzja podejmowana w tej kwestii przez organ administracji ma charakter uznaniowy i zależy od tak zwanego uznania administracyjnego. Nie znaczy to jednak, że organ administracji może podejmować decyzję w sposób całkowicie dowolny, jest bowiem związany przepisami ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, w tym art. 7 i 77 § 1 k.p.a., jak również przepisami ustawy o pomocy społecznej, w tym art. 2. Organy pomocy społecznej działają w oparciu o środki finansowe, których wysokość jest ściśle określona i w tak wyznaczonych granicach realizować muszą swe ustawowe cele. Wymaga to realistycznej oceny możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych osób uprawnionych do świadczeń. Racjonalne gospodarowanie posiadanymi środkami finansowymi wymaga określenia, które z potrzeb muszą być zaspokojone niezbędnie i w jaki sposób. W związku z powyższym, skoro dochód rodziny skarżącego przekroczył kryterium zawarte w art. 4 ust1 ustawy o pomocy społecznej, organ miał prawo odmówić z tego tytułu przyznanie żądanego świadczenia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa przy sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. Z tego też względu uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna prawem, oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153, poz. 1270).. Anna Klotz Wiesław Czerwiński Elżbieta Piechowiak