II SA/Bd 353/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.K. o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę T.K. na decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...], w przedmiocie choroby zawodowej. Orzeczenie to stało się prawomocne od dnia 24 lipca 2010 r. W dniu 6 września 2010 r. wpłynął do tutejszego Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 23 czerwca 2010 r. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podniósł, iż zastosowana wobec niego w 2009 r. chemioterapia podziałała niekorzystnie na jego zdrowie i psychikę, wobec czego nie był świadomy konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Do wniosku załączono zaświadczenia lekarskie, z których wynikało, iż T.K. cierpi na chorobę nowotworową, w związku z czym leczy się w poradni onkologicznej, dermatologicznej oraz zdrowia psychicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z regulacji tej wynika, iż podstawową przesłanką uwzględnienia przez sąd administracyjny wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy wnioskodawcy w uchybieniu terminu. Dlatego też w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, stosownie do przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a. W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się wyraźnie, iż o braku winy w przekroczeniu terminu można mówić przede wszystkim wówczas, gdy opóźnienie zostało wywołane przez przeszkodę o charakterze obiektywnym, której wnioskodawca nie był w stanie usunąć pomimo podjęcia największego wysiłku. W związku z tym do typowych okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminu wyznaczonego do dokonania czynności procesowej zalicza się: nagłe i nieprzewidywalne utrudnienia komunikacyjne, klęski żywiołowe, a także nagłą i ciężką chorobę, która uniemożliwia posłużenie się domownikami czy też innymi osobami. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący usprawiedliwił uchybienie terminu dolegliwościami związanymi z chorobą nowotworową, jednakże z przedłożonych zaświadczeń nie wynika wprost, żeby dolegliwości te uniemożliwiły mu złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przepisanym terminie. Dokumentacja lekarska stanowi bowiem jedynie o fakcie poddania pacjenta w roku poprzednim (czerwiec – wrzesień 2009 r.) leczeniu w warunkach ambulatoryjnych i nie wskazuje na to, iż skarżący w okresie siedmiu dni po dacie ogłoszenia wyroku znajdował się w stanie fizycznym i psychicznym uniemożliwiającym sporządzenie i przesłanie do Sądu, osobiście czy też za pośrednictwem innej osoby, jednozdaniowego wniosku. Ponadto z treści rozpatrywanego podania jednoznacznie wynika, że to nie ciężki stan zdrowia był przyczyną uchybienia terminu, lecz nieuważne odczytanie pouczenia dołączonego do pisma informującego o terminie rozprawy. To spowodowało błędne przekonanie wnioskodawcy o tym, iż odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem zostanie doręczony z urzędu. Z uwagi na powyższe, ponieważ w rozpatrywanym wniosku skarżący nie uprawdopodobnił należycie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł o odmowie przywrócenia terminu, oddalając zgłoszony wniosek.