II SA/Bd 355/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krzysztof Gruszecki po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w[...] z dnia [...] stycznia 2009 r., Nr SKO – [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 kwietnia 2009 r. M. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., Nr SKO – [...], w przedmiocie zasiłku celowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie trzydziestodniowego terminu liczonego od odbioru przez stronę skarżącą decyzji II instancji. Natomiast zgodnie z przepisem art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (o czym skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ). Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja przesłana została skarżącej na adres podany przez nią w protokole z dnia [...] października 2008r. ustnego zgłoszenia podania o udzielenie pomocy – ul. [...], [...] (k. 15 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), powtórzony w odwołaniu od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] (k. 21), a także w skardze do Sądu (k. 2 akt sądowych). Jednakże przesyłka zawierająca odpis kwestionowanego rozstrzygnięcia nie została przez skarżącą podjęta i po dwukrotnym awizowaniu w dniach 22 stycznia 2009r. i 30 stycznia 2009r. została zwrócona nadawcy i pozostawiona w aktach administracyjnych ze skutkiem doręczenia, wynikającym z art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (T. jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, dalej "k.p.a."). Zgodnie ze wskazanym przepisem doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 art. 44 (czternaście dni), a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Art. 44 k.p.a. normuje formę doręczenia określaną mianem "doręczenia zastępczego". Doręczenie zastępcze stanowi subsydiarną formę doręczenia, stosowaną w sytuacjach niemożności doręczenia pisma adresatowi bezpośrednio, bądź za pośrednictwem osoby, która zobowiąże się do przekazania pisma. Przesłankami warunkującymi skuteczność doręczenia zastępczego są zatem niemożność doręczenia pisma adresatowi pod wskazanym przez niego adresem, pozostawienie pisma na okres czternastu dni we właściwej jednostce pocztowej, zawiadomienie o tym fakcie adresata, a także niepodjęcie we wskazanym okresie przesyłki przez osobę do tego uprawnioną (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2001r., sygn. akt III RN 70/00, LEX nr 48974). Upływ czternastodniowego terminu powoduje stan fikcji prawnej, zatem przyjęcie, iż przesyłka została adresatowi skutecznie doręczona, mimo faktycznego, fizycznego jej niepodjęcia. Jak wynika z analizy znajdującej się w aktach administracyjnych niepodjętej przez skarżącą przesyłki, zawierającej kwestionowane rozstrzygnięcia, zawiera ona informację o niezastaniu adresata, dwukrotnym awizowaniu i pozostawieniu korespondencji w Urzędzie Pocztowym [...], w dniu 22 stycznia 2009r. W związku z powyższym przyjąć można, iż zaskarżona decyzja została doręczona stronie z dniem 6 lutego 2009r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upływał zatem w stosunku do skarżącej z dniem 9 marca 2009r. Skarga wniesiona została natomiast przez skarżącą w dniu 8 kwietnia 2009r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 3) bezpośrednio do Sądu, nie zaś, jak wynikało z pouczenia w zaskarżonej decyzji, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W związku z tym Sąd, zarządzeniem z 10 kwietnia 2009r. przekazał skargę do wyżej wskazanego organu i w rezultacie skarga wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w dniu 10 kwietnia 2009r. Wskazać należy ponadto, iż w dniu 9 lutego 2009r. upoważniony przez skarżącą syn, S. K., złożył w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] wniosek o wydanie mu podjętej w przedmiotowej sprawie decyzji, bądź jej kopii. W dniu 2 marca 2009r. organ doręczył wnioskodawcy uwierzytelniony odpis decyzji z dnia [...]stycznia 2009 r., Nr SKO [...], informując go jednocześnie, iż decyzja została doręczona w trybie określonym w art. 44 k.p.a. w dniu 6 lutego 2009r. Wobec powyższego Sąd uznał, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.