II SA/Bd 356/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant: Krzysztof Olczak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi M. R. D. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta [...] po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 957/11 w przedmiocie rejestracji czasowej samochodu osobowego oddala skargę. Pismem z dnia [...] marca 2012 r. skarżący M. R. D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na niewykonanie wyroku tutejszego Sądu z dnia 12 października 2011 r. II SA/Bd 957/11 uchylającego decyzję o odmowie zarejestrowania pojazdu mechanicznego oraz o wymierzenie organowi grzywny. Wskazał, że akta administracyjne zwrócono organowi w dniu [...] grudnia 2011 r. i mimo dwóch pisemnych wezwań postępowanie przedłużono do dnia [...] marca 2012 r., pomimo iż dostarczył organowi z własnej inicjatywy urzędowe dokumenty zawierające odpowiedzi na pytania wskazane przez Sąd i wyjaśniające okoliczności, na które organ powoływał się w kolejnych postanowieniach o przedłużeniu postępowania. W odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie organ przedstawił cały tok postępowania zakończony wydaniem decyzji o tymczasowym zarejestrowaniu pojazdu skarżącego w dniu [...] marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna i podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy tzn. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. dalej: Kpa) organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Ponadto zgodnie z § 2 cytowanego artykułu niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Jednocześnie zgodnie z § 3 tego przepisu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Istotnym jest, że do wyżej wskazanych terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo, w szczególności przez wzgląd na niniejszą sprawę, z przyczyn niezależnych od organu. W ocenie Sądu należy podzielić stanowisko organu co do błędnej oceny skarżącego, że organ ma maksymalnie 60 dni na rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji. Jak trafnie wskazał organ, na mocy art. 57 § 3 Kpa terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Z akt sprawy wynika, że akta sprawy zostały przekazane do organu I instancji [...] grudnia 2012 r. (co do faktu tego zastrzeżeń skarżący nie zgłaszał) i od tego liczy się termin dwumiesięczny, co nie jest tożsame (jak wskazano w przepisie powyżej) z okresem 60 dni i tym samym termin upłynąłby w dniu [...] lutego 2012 r. (skarżący był zdania, że termin upłynąłby dnia [...] lutego 2012 r.) Z akt sprawy wynika, że organ postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. (k.102 akt adm.) zawiadomił zgodnie z art. 36 Kpa stronę, że nie jest możliwe załatwienie sprawy do [...] lutego 2012 r. i tym samym pismem wyznaczył nowy termin do załatwienia jej do dnia [...] marca 2012 r. wyjaśniając jednocześnie przyczyny zwłoki. W niniejszej sprawie istotny jest wyrok zapadły przed tutejszym Sądem w dniu 12 października 2011 r. sygn. akt II SA/Bd 957/11 w przedmiocie rejestracji czasowej samochodu osobowego. We wskazanym wyroku Sąd uchylił decyzje I i II organu odmawiające zarejestrowania samochodu oraz skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia z uwagi na konieczność wyjaśnienia dalszych okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy. W swoim wyroku Sąd nałożył liczne obowiązki na organ administracji, który to zobligowany został do zebrania niezbędnych dokumentów oraz podjęcia czynności zmierzających do wyjaśnienia niejasnych dotąd kwestii. Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd uznał, iż niniejsza sprawa ma niewątpliwie charakter sprawy szczególnie zawiłej m.in. z uwagi na konieczność zastosowania norm unijnych podczas prowadzenia postępowania. Z akt sprawy wynika, że organ I instancji - tj. Prezydent Miasta B. niezwłocznie po otrzymaniu akt sprawy, tj. [...] grudnia 2011 r. przystąpił do wykonywania czynności w celu zgromadzenia materiału dowodowego, występując do Starostwa Powiatowego w S. (RFN) jako do organu właściwego ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, celem uzyskania wyjaśnień co do okoliczności, które wskazał Sąd (k. 65 akt adm.). Z akt wynika także, że jednocześnie ww. organ wystąpił z podobnym zapytaniem do Konsulatu Generalnego RP w Monachium (k. 60 akt adm.). Ponadto z akt sprawy wynika, że organ kierował również zapytania do Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych Komendy Głównej Policji oraz prośbę o zajęcie stanowiska przez Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Wodnej Departament Transportu Drogowego w Warszawie. Zauważyć należy, że odpowiedzi od powyższych instytucji spływały do organu prowadzącego postępowanie w sposób sukcesywny (np. odpowiedź z S. wpłynęła drogą elektroniczną [...] stycznia 2012 r. [k.80 akt adm.], a uzupełniona została [...] lutego 2012 r. [k. 96 akt adm.]) Ponadto pisma zawierające stanowiska organów niemieckich wymagały tłumaczenia na język polski (tłumaczenia dostarczono organowi odpowiednio [...] stycznia 2012 r. [k.80 akt adm.] i [...] lutego 2012 r. [k. 101 akt adm.]). Jak wynika z akt mimo monitowania organ nie otrzymał żadnej odpowiedzi z Konsulatu RP w Monachium. Powyższe potwierdza skomplikowany charakter sprawy, co w ocenie Sądu usprawiedliwia fakt przedłużania terminu do jej załatwienia. Ponadto z akt sprawy wynika, że zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. (k.81 akt adm.) skarżący został poinformowany o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia [...] lutego 2012 r. właśnie z powodu nieuzyskania odpowiedzi z Konsulatu. W wyniku dalszej analizy postępowania administracyjnego Sąd zauważył, że skarżący wezwany został pismem z dnia [...] lutego 2012 r. (k.104 akt adm.) do stawienia się w dniu [...] lutego 2012 r. w celu złożenia wyjaśnień na okoliczność zakupu przedmiotowego pojazdu, dokumentów otrzymanych od sprzedającego oraz sposobu jego sprowadzenia do Polski. Z dalszej części akt wynika, że niniejsze wezwanie pięciokrotnie było dostarczane skarżącemu począwszy od dnia [...] lutego 2012 r. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru załączonego do akt sprawy (k.105 akt adm.) wynika, że doręczenie nastąpiło dopiero [...] lutego 2012 r. Skarżący stawił się na przesłuchanie dopiero w dniu [...] lutego 2012 r. I tego też dnia organ wykonał zamierzone czynności (vide protokół przesłuchania k. 112 akt adm.). Z akt sprawy wynika również, że po analizie zgromadzonego materiału dowodowego - co mogło nastąpić dopiero po uzyskaniu potwierdzenia rejestracji pojazdu ze Starostwa Powiatowego S. (i przetłumaczeniu na język polski) - a także po uzyskaniu informacji o zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego i jego zniszczeniu zgodnie z procedurami przez właściwy do spraw rejestracji organ oraz po doręczeniu dowodu rejestracyjnego z tablicami krótkoterminowymi wydano w dniu [...] marca 2012 r. decyzję o czasowej rejestracji pojazdu. Odnosząc się do wezwań skarżącego kierowanych do organu z dnia [...] stycznia 2012 r. i [...] lutego 2012 r. Sąd po analizie materiału dowodowego podzielił stanowisko organu, że pismo skarżącego z dnia [...] stycznia 2012 r. zostało wysłane już po dostarczeniu skarżącemu zawiadomienia o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy, które to otrzymał on [...] stycznia 2012 r. Wynika to niezbicie ze zwrotnego poświadczenia odbioru zawartego w aktach (k. 82 akt adm.). Ponadto z treści pisma skierowanego do Prezydenta Miasta Bydgoszczy w dniu [...] lutego 2012 r. nie wynika, żeby skarżący wzywał właściwy organ do załatwienia sprawy w żądanym przez skarżącego terminie. Należy także zauważyć, że obowiązkiem pozyskania stosowanych dokumentów Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. w swoim wyroku z 12 października 2011 r. - II SA/Bd 957/11 obciążono (co oczywiste) organ a nie skarżącego. Stąd też organ nie mógł poprzestać na dokumentacji przedłożonej przez skarżącego. I to obowiązkiem organu było po myśli art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ścisłe wykonanie wskazań co do dalszego postępowania zawartych w tymże wyroku. Nadto należy zauważyć, że postępowaniem administracyjnym rządzi zasada pisemności co ewidentnie wynika z treści przepisu art. 14 § 1 Kpa. Także i z tego względu organ nie mógł poprzestać na wyjaśnieniach skarżącego i zmuszony był do pozyskania wskazanych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z 12 października 2011 r. - II SA/Bd 957/11 dokumentów. Mając więc na uwadze powyższe okoliczności i wskazane powyżej przepisy obowiązującego prawa Sąd nie stwierdził, aby doszło do uchybienia terminu, ani do zawinionej bezczynności organu i dlatego na mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.