II SA/Bd 356/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędzia WSA Anna Klotz Protokolant Agnieszka Zakrzewska-Wiśniewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 maja 2013 r. sprawy ze skargi J. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej granice nieruchomości oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku J. T. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia [...] września 2011 r. znak: [...] zatwierdzającej granice działki oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...], stanowiącej własność Gminy N., z działkami: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], położonymi w T., gmina N. -na podstawie art. 61a, w zw. z art. 157 § 2 Kpa oraz art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U z 2001 r., Nr 79, poz. 856), odmówiło wszczęcia postępowania, wskazując na brak interesu prawnego wnioskodawcy. Rozpoznając (w innym składzie) wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy SKO w B. postanowieniem z [...] stycznia 2013 r. (Nr [...]) utrzymało w mocy ww. postanowienie z [...] listopada 2012 r., wskazując, iż żadna z działek objętych postanowieniem zakończonym decyzją z [...] września 2011 r. nie była własnością skarżącego. I na to postanowienie z [...] stycznia 2013 r. J. T. wniósł skargę, wnosząc o jego uchylenie, zarzucając naruszenie art. 157 § 2 i 28 Kpa. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania zarówno przepisów prawa materialnego jak i procesowego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie natomiast z przepisem art. 133 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy niniejszej natomiast wynika, że przedmiotem decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w N. z [...] września 2011 r. zatwierdzającej przebieg granicy nieruchomości wskazany we wniosku skarżącego z dnia [...] września 2012 r. były następujące działki: - nr [...] położona w obrębie T., gmina N., dla której Sąd Rejonowy w N. - IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Nr [...], stanowiąca własność M. S., córki B. i L. i E. S., syna C. i H. -wspólność ustawowa majątkowa małżeńska, - nr [...] położona w obrębie T., gmina N., dla której Sąd Rejonowy w N. - IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Nr [...], stanowiąca własność A. A. Z., córki J. i K. i M. A. Z., syna M. i G. - wspólność ustawowa majątkowa małżeńska, - nr [...] położona w obrębie T., gmina N., dla której Sąd Rejonowy w N. - IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Nr [...], stanowiąca własność Gminy N., - nr [...] położona w obrębie T., gmina N., dla której Sąd Rejonowy w N. [...] - IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę gruntową T. Tom [...] Karta [...], stanowiąca własność P. T. z T. oraz jego żony F. z domu D. - we wspólności majątkowej małżeńskiej, we władaniu H. T., - nr [...] położona w obrębie T, gmina N., dla której Sąd Rejonowy w N. - IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Nr [...], stanowiąca własność Cc. K., córki K. i G. - nr [...] położona w obrębie T. gmina N. stanowiąca własność Gminy N., dla której Sąd Rejonowy w N. - IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Nr [...]. Z powyższego wynika więc jednoznacznie, że właścicielem którejkolwiek z tych działek nie był (ani też nie jest ) skarżący J. T.. A zatem skarżący nie był stroną postępowania rozgraniczeniowego, nie miał bowiem żadnego interesu prawnego. Interes prawny winien wywodzić się z przepisów prawa materialnego i wiąże się z prawami i obowiązkami prawnymi strony. Jak wynika z akt sprawy w tym również i wyjaśnieniami samego skarżącego - skarżący był (i jest ) właścicielem innych działek położonych w tej samej miejscowości co działki ww. i w ich sąsiedztwie. Nie przesądza to jednak o uznanie istnienia po stronie skarżącego jego interesu prawnego. Tak jak i fakt, że zwrócił się do Burmistrza z wnioskiem o uregulowanie kwestii przynależności decyzji. Analiza i ocena jego wyjaśnień składanych zarówno na rozprawie przed sądem administracyjnym jak i przedstawianych wcześniej w pismach składanych w trakcie postępowania administracyjnego przed obu organami, pozwala na stwierdzenie, iż ma on jedynie interes faktyczny, który bynajmniej nie jest w żadnej mierze tożsamy z interesem prawnym. W tym stanie rzeczy uznając, że nie występowały przesłanki wskazane treścią przywołanego wyżej art. 145 § 1 pkt 1 lit. a -c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podzielając w pełni stanowisko wyrażone i prawidłowo tj. zgodnie z art. 107 § 3 Kpa przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, stosownie do art. 151 tej ustawy należało skargę jako całkowicie nieuzasadnioną oddalić.