II SA/Bd 359/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N., Cz. Z., M. Z., I. K., B. W., T. Z., P. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2010 r. T. K., działając w imieniu J. N., Cz. Z., M. Z., I. K., B. W., T. Z. oraz P. Z., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Wojewody [...]z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2010 r., Sąd wezwał T. K., pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r., do wyjaśnienia czy we wskazanej sprawie występuje również jako skarżący, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem uznania, iż w występuje w sprawie jedynie jako pełnomocnik skarżących. W odpowiedzi na wezwanie, T. K. – żona T. K., pismem z dnia 4 maja 2010 r. wyjaśniła, iż mąż jej w przedmiotowej sprawie od samego początku występował jako pełnomocnik jej matki –J. N. oraz braci jej mamy – Cz. Z. i B. Z., po którym spadek odziedziczyli żona zmarłego – M. Z. oraz jego dzieci – I. K., B. W., T. Z. i P. Z. Wskazała również, że konsultowała się z Wydziałem Informacji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w sprawie możliwości reprezentowanie przez jej męża skarżących, gdzie poinformowano ją, że T. K. nie spełnia ustawowych wymogów do bycia pełnomocnikiem skarżących. Tymczasem Zespół Adwokacji do którego zwracał się jej mąż z pytaniami prawnymi, nie poinformował go o przeciwwskazaniu prawnym do bycia pełnomocnikiem skarżących. Jednocześnie, w związku z zaistniałą sytuacją, T. K. wniosła o uznanie jej jako osoby "zastępnej" i zezwolenie na reprezentowanie przez nią skarżących w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako ppsa) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Powołany przepis ogranicza krąg osób, które mogą występować w charakterze pełnomocników w postępowaniu sądowoadministracyjnym, do wymienionych w nim podmiotów. Należy wskazać, iż T. K. wnoszący skargę w imieniu Jadwigi N., Cz. Z., M. Z., I. K., B. W., T. Z. i P. Z., nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1, które mogą występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocnika strony. Stosunek powinowactwa łączący T. K. ze skarżącymi nie uprawnia bowiem w myśl wskazanego przepisu do występowania w sprawie jako pełnomocnik reprezentowanych. W związku z tym należy uznać, że T. K. nie był uprawniony do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym w postaci sporządzenia i wniesienia do Sądu skargi. Z akt sprawy wynika także, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 26 kwietnia 2010 r., nie wskazano, że T. K. występuje w przedmiotowej sprawie również jako skarżący. W tym stanie rzeczy, uznając że osoba, która podpisała skargę nie była pełnomocnikiem skarżących, a więc osobą o jakiej mowa w art. 35 § 1 ppsa, skargę jako niedopuszczalną należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa odrzucić. Odnosząc się zaś do wniosku T. K. o uznanie jej jako osoby "zastępnej" i zezwolenie na reprezentowanie przez nią skarżących w sprawie, należy wskazać, iż ustawo Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym nie przewiduje możliwości zmiany pełnomocnika z mocą wsteczną.