II SA/Bd 36/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krzysztof Gruszecki po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru przystąpienia do robót budowlanych postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić [...] Spółka z o.o. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu. Pismem z dnia 19 grudnia 2008 r. [...] Sp. z o.o., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru przystąpienia do robót budowlanych Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.). pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy, lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi, który może być uzupełniony w wyniku wezwania Sądu. W związku z powyższym, pismem z dnia 20 stycznia 2009r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej, B. E., do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, z pouczeniem, iż nieuzupełnienie powyższych braków skargi w zakreślonym terminie spowoduje jej odrzucenie. Powyższe wezwanie doręczone zostało w dniu 26 stycznia 2008 r. Na podstawie akt sprawy ustalono, brak skargi nie został uzupełniony w ustawowym, siedmiodniowym terminie, który w stosunku do pełnomocnika strony skarżącej upłynął z dniem 2 lutego 2009 r. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 2 powyżej wskazanej ustawy.