II SA/Bd 364/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego postanawia odrzucić skargę. Z. M. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką osobową na obszarze Gminy Miasta [...]. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez stronę skarżącą warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. Z treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.") wynika, że Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Natomiast zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania) pobiera się wpis. Brak wpisu przy wniesieniu pisma skutkuje, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej do jego uiszczenia (art. 220 § 1 i 3 ustawy p.p.s.a.). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2014 r., lecz pomimo tego wpis nie został uiszczony w wyznaczonym terminie. Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., skarga, od której - pomimo wezwania - nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.