II SA/Bd 369/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Asesor WSA Ireneusz Fornalik Protokolant Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Marka R. i Piotra R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę oddala skargę Na oryginale właściwe podpisy Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2004 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania Haliny P., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] 2004 r. nr [...] o odmowie uchylenia decyzji z dnia [...] 1997 r. o pozwoleniu na budowę obejmującą rozbudowę i modernizację budynku Rejonu Energetycznego przy ul. [...] w G. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że postępowanie w tej sprawie było prowadzone w trybie wznowieniowym. Postępowanie to zostało zakończone decyzją Prezydenta G. z dnia [...] 2004 r. znak [...], który na podstawie art. 146 § 1 Kpa odmówił uchylenia decyzji z dnia 31.10.1997 r. o pozwoleniu na budowę na w/w zadanie inwestycyjne z jednoczesnym stwierdzeniem, że powyższa decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Wojewoda [...] podniósł, że minął termin pięcioletni, o jakim mowa w art. 146 Kpa. Z akt sprawy wynika, że decyzję o pozwoleniu na budowę inwestor otrzymał w dniu [...] 1997 r. Powołano się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyjaśniono, że przez "doręczenie" decyzji, o jakiej mowa w art. 146 § 1 Kpa należy rozumieć doręczenie decyzji w odniesieniu do jakiejkolwiek ze stron biorących udział w danym postępowaniu. Termin, od którego liczy się upływ pięcioletniego okresu, biegnie od dnia ostatecznego doręczenia, jakie miało miejsce w sprawie. Z akt sprawy wynika, że termin ten minął w dniu [...] 2002 r. W tej sytuacji podniesione w odwołaniu zarzuty pozostają bez wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Skargę na powyższą decyzję złożył Marek R. i Piotr R. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie dyspozycji art. 146 § 1 Kpa poprzez uznanie, że przewlekłość postępowania administracyjnego może naruszać interes strony. Podnosząc ten zarzut wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazali, że decyzja została doręczona w dniu [...] 1997 r., natomiast wniosek o wznowienie postępowania został złożony w dniu [...] 2001 r. W trakcie postępowanie zostało zawieszone przez okres ponad 2 lat z przyczyn będących wyłącznie po stronie organu administracji. Przewlekłość postępowania, nieuwzględnienie dyspozycji art. 103 Kpa doprowadziło organ do wniosku, że upłynął termin, w którym możliwe jest uchylenie wadliwie wydanej decyzji. Zdaniem skarżącego, stanowisko takie jest niezgodne z obowiązującymi przepisami oraz orzecznictwem sądowym i ma na celu jedynie uniknięcie odpowiedzialności organu administracyjnego z tytułu wydania wadliwej decyzji. Żaden z organów nie zajął stanowiska w zakresie nieuwzględnienia przepisu art. 103 Kpa. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 § 2 Kpa postępowanie o wznowienie postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Z kolei przepis art. 151 § 1 Kpa mówi o rodzajach decyzji, jakie może wydać organ administracji publicznej, po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego. Możliwość uchylenia decyzji ograniczona jest jednakże terminem - w przypadku gdy przyczyną wznowienia są fałszywe dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, termin ten wynosi 10 lat, a w przypadku pozostałych przyczyn wznowienia - 5 lat. W takiej sytuacji, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji z powodu upływu wskazanych terminów, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji (art. 151 § 2 Kpa). Wystąpienie tych negatywnych przesłanek ogranicza organ w zakresie orzeczenia co do istoty sprawy, nie ogranicza natomiast z możliwości wznowienia postępowania. Wskazuje się, że wprowadzone tym przepisem rozwiązanie jest wyrazem dążenia do zapewnienia stabilności stosunków prawnych, ukształtowanych decyzją administracyjną, nienaruszalności ich, gdy przetrwały już pewien czas, jest zatem wyrazem kompromisu pomiędzy zasadą praworządności, a zarazem trwałości decyzji administracyjnej na rzecz zasady trwałości decyzji (Kodeks postępowania administracyjnego komentarz pod red. B. Adamiak i J. Borkowskiego W-wa 1996 str. 642). Zasadniczy problem występujący w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, jaki wpływ na bieg pięcioletniego okresu, o jakim mowa w art. 146 § 1 Kpa ma okres zawieszenia postępowania. W ocenie Sądu, okres 5-letni, o jakim mowa w art. 146 § 1 kpa biegnie także w czasie zawieszenia postępowania. Jest to okres przedawnienia wydania decyzji w następstwie wznowienia postępowania, który ma charakter nieprzekraczalny. Nie ma zastosowania w takiej sytuacji przepis art. 103 Kpa, który mówi, że zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w Kodeksie. Reguła ta ma zastosowanie tylko do biegu terminów procesowych wymienionych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Z tych względów Sąd nie podzielił poglądów skarżących o wpływie art. 103 Kpa na bieg terminów przedawnienia wydania decyzji a następnie wznowienia postępowania. Nie ma także znaczenia przyczyna zawieszenia postępowania. Uzasadnia to, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalenie skargi.