II SA/Bd 37/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W., S. W., I. S. na czynność Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie zwrotu poniesionych kosztów transportu dziecka do szkoły postanawia odrzucić skargę. H. W., S. W., I. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na czynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie zwrotu poniesionych kosztów transportu dziecka do szkoły. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia [...] grudnia 2012 r., Wójt Gminy [...] wniósł o odrzucenie skargi w całości jako niepodlegającej drodze sądowo-administracyjnej.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Wskazać trzeba, że stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - /zwanej w dalszej części uzasadnienia: p.p.s.a/, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest pismo z dnia [...] września 2012 r., stanowiące w istocie notatkę służbową sporządzoną ze spotkania z Wójtem Gminy [...] oraz z H. W. dotyczącym umowy na dowóz ucznia niepełnosprawnego do placówki oświatowej. Skarżąca zakwestionowała warunki umowy wynikające z zarządzenia Nr [...]Wójta Gminy [...] oraz przedstawiła swój sposób na rozliczenie dowozu dziecka do szkoły. Zdaniem Sądu, zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w powołanym wyżej art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, objętych zakresem kognicji sądów administracyjnych, bowiem nie stanowi ono ani decyzji, ani postanowienia, nie rozstrzyga także o prawach skarżącego podmiotu. Sąd zauważa również, że przepis art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., nie może stanowić podstawy zaskarżenia niniejszego pisma, bowiem w tym trybie mogą zostać zaskarżone akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, a także akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż wskazane uprzednio. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Oznacza to, że skarżący muszą kwestionować uchwałę lub zarządzenie organu gminy, co jednak w niniejszej sprawie nie ma miejsca. Natomiast art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. nie może stanowić w niniejszej sprawie podstawy zaskarżenia do sądu administracyjnego ww. pisma z dnia [...] września 2012 r., bowiem należy przyjąć, że przedmiot skargi przewidzianej w tym przepisie zakreślają takie elementy jak, brak charakteru decyzji lub postanowienia wydawanych w postępowaniach jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Akty te muszą mieć charakter zewnętrzny i indywidualny w tym znaczeniu, że są skierowane do indywidualnie oznaczonego podmiotu, który nie jest podporządkowany organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność (por. wyrok NSA z dnia 4 lutego 1998 r., sygn. akt II SA 1367/97, ONSA 1998, nr 4, poz. 139; uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 13 października 2003 r., sygn. akt OPS 4/2003, ONSA 2004, nr 1, poz.8). Akt lub czynność musi mieć charakter publicznoprawny, dotyczyć sfery "z zakresu administracji publicznej". Zatem w zakresie właściwości sądów administracyjnych mieszczą się tylko takie akty lub czynności, które zawierają element władztwa administracyjnego. Z kolei działanie władcze to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną, a adresat jest związany tym jednostronnym działaniem. Podkreślenia wymaga, że akt lub czynność musi "dotyczyć" uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Natomiast notatka służbowa sporządzona ze spotkania dotyczącego umowy na dowóz ucznia niepełnosprawnego do szkoły, nie stanowi władczego rozstrzygnięcia organu. Mając powyższe na uwadze analiza powołanych powyżej przepisów art. 3 § 2 p.p.s.a. nie pozwala na zakwalifikowanie zaskarżonego pisma z dnia [...] września 2012 r. do żadnej z wymienionych w nim kategorii aktów podlegających zaskarżeniu w trybie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.