II SA/Bd 377/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] listopada 2007r. M.D. złożył sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 października 2007 r., którym odmówiono mu przyznania prawa pomocy. W sprzeciwie tym wskazał, iż wydając powyższe postanowienie referendarz wziął pod uwagę kwotę brutto jego zarobków ([...],[...] zł), a nie netto (ok. [...] zł miesięcznie). Nie uwzględnił również dołączonych do akt rachunków – m.in. za leki ([...]zł), prąd ([...] zł miesięcznie) oraz telefon komórkowy. Wskazał przy tym, iż z dołączonego przez wnioskodawcę do akt pisma z Zakładu Energetycznego [...] S.A. wynika, iż ma on problemy z opłacaniem rachunków. Z wyciągu z konta bankowego wynika natomiast, iż nie ma on żadnych oszczędności i gdyby nie pomoc finansowa – pożyczki nie mógłby opłacić wszystkich rachunków. Ponadto skarżący podniósł, iż stan zdrowia jego matki chorej na raka sprawia, iż musi on ponosić dodatkowe koszty związane z zakupem dla niej leków, żywności i opieką. Dla oceny jego sytuacji finansowej nie powinno mieć przy tym znaczenia to, iż nie prowadzi on z matką wspólnego gospodarstwa domowego oraz że nie ciąży na nim obowiązek alimentacyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.), - zwanej dalej "p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej określono w art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz., 1270; z późn. zm.), zgodnie z którym przyznanie tego przywileju w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony rzetelnie i powinny w nim się znaleźć wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę w tym zakresie. Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy należy zauważyć, iż jak wynika z zaświadczenia wydanego przez Firmę A Spółka z o.o. miesięczny dochód skarżącego wynosi [...] zł. Skarżący uzyskuje również pomoc pieniężną od rodziny (we wrześniu otrzymał [...] zł, w sierpniu [...] zł, w lipcu [...] zł), które to pieniądze stara się systematycznie oddawać. Odnosząc się natomiast wydatków skarżącego wskazać należy, iż z przedłożonych przez niego zaświadczeń wynika, iż na spłaty zaciągniętych kredytów przeznacza [...] zł, zaś na energie elektryczną w okresie maj – wrzesień 2007 przeznaczał [...] zł miesięcznie. Należało jednak wziąć pod uwagę, iż koszty te w sezonie zimowy są wyższe – w grudniu 2006 r. wynosiły [...] zł. Ponadto skarżący przedłożył rachunki z apteki z miesiąca lutego 2006 r. na kwotę [...] zł, ze styczniu 2007 na kwotę [...] zł, oraz z lipca 2007 na kwoty [...] zł i [...] zł. W związku z tym, iż jedynie rachunki z lipca 2007 można uznać za aktualne, przyjąć należało, iż wydatki na lekarstwa w obecnej chwili wahają się na poziomie [...]-[...] zł miesięcznie. Skarżący przedłożył również rachunki za telefon stacjonarny i telefon komórkowy, jednakże wydatki te nie mogą zostać uwzględnione jako konieczne koszty utrzymania strony. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, należy stwierdzić, iż skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wprawdzie skarżący podnosi, iż ma problemy z regularnym opłacaniem rachunków (na co wskazywać ma pismo z Zakładu Energetycznego [...] S.A. z dnia [...] września 2007 r.), jednakże pomijając nawet regularnie otrzymywane przez skarżącego pożyczki od rodziny, uzyskiwany dochód skarżącego (ok. [...] zł) jest wyższy od koniecznych wydatków ponoszonych przez niego (prąd – ok. [...] zł, lekarstwa ok. [...] zł, kredyty – [...] zł + wydatki nieuwzględnione przez skarżącego – np. żywność), a zatem pozwala na regularne dokonywanie płatności. Dodać należy również, iż z przedłożonego przez skarżącego "Raportu z obrotów na koncie wynika, iż w okresie, którego dotyczyło pismo z Zakładu Energetycznego przypominające o upływie terminu płatności, skarżący miał na swoim koncie środki pozwalające na uregulowanie tej płatności. Badając przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy, Sąd wziął pod uwagę, iż na obecnym etapie postępowania koszty sądowe wynoszą 500 zł i uznał, iż uiszczenie przez skarżącego takiej kwoty mogłoby stanowić dla niego uszczerbek utrzymania koniecznego. W związku z tym na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) należało orzec, jak w sentencji postanowienia.