II SA/Bd 383/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Miasta C. o uzupełnienie wyroku z dnia 17 października 2007 r. w sprawie ze skargi I. i W. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie uznania za wiążące zaświadczenia o samodzielności lokalu postanawia oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 17 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę I. i W. P. na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r., nie orzekając w przedmiocie kosztów postępowania. W dniu [...] października (data stempla pocztowego) pełnomocnik uczestnika postępowania - Gminy Miasta C., wniósł o uzupełnienie rozstrzygnięcia Sądu poprzez uzupełnienie wyroku o zwrot kosztów na rzecz reprezentowanej przez pełnomocnika gminy, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), strony (a więc także uczestnicy postępowania – art. 33 § 1 p.p.s.a.) ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Oznacza to, że sąd powinien zawrzeć rozstrzygnięcie o kosztach w wyroku uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.), wyroku uwzględniającym skargę kasacyjną (art. 203 p.p.s.a.), wyroku oddalającym skargę kasacyjną (art. 204 p.p.s.a.), postanowieniu o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego z powodu uwzględnienia skargi w całości przez organ administracji (art. 201 § 1 p.p.s.a.) oraz w postanowieniu o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego z powodu, o którym mowa w art. 118 § 2 p.p.s.a. (art. 201 § 2 p.p.s.a.). Wyrok Sądu z dnia 17 października 2007 r. nie jest żadnym z wymienionych orzeczeń. Sąd nie stwierdził także, aby skarżący postępowali w sposób niesumienny lub oczywiście niewłaściwy, brak więc określonych w art. 208 p.p.s.a. przesłanek do obciążenia kosztami postępowania strony skarżącej. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.