II SA/Bd 384/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2012r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Z. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2012r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2013 r. Referendarz sądowy oddalił wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym przez skarżącego zakresie. W złożonym sprzeciwie skarżący wskazał, iż nie powinien dalej ponosić kosztów postępowania, gdyż z powodu niezrozumiałego dla niego stanowiska instancji odwoławczych, poniesione już przez niego koszty zostały zmarnowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Wskazania wymaga, iż przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym określono w art. 246 § 1 p.p.s.a., w myśl, którego przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie natomiast częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 2 p.p.s.a.). Określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Przepis art. 252 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Jeżeli jednak oświadczenie to okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego wnioskodawcy, jego możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub oświadczenie to budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.). W konsekwencji - podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania. W interesie strony leży bowiem przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, że uzyskuje miesięczny dochód w kwocie [...] zł z tytułu emerytury oraz [...] zł z tytułu wynajmu. Posiada dom o powierzchni [...] m² znajdujący się na działce o powierzchni [...] m², której też jest właścicielem. Podał ponadto, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Podał, iż otrzymywane dochody przeznacza na spłatę kredytu (ok. [...] zł miesięcznie), a także ponosi wysokie koszty leczenia oraz utrzymania siebie i domu wymagającego generalnego remontu. Z uwagi na fakt, iż oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku okazało się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego oraz jego możliwości płatniczych Sąd zarządzeniem z dnia 18 marca 2013 r. wezwał skarżącego do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń wskazujących, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W odpowiedzi na wezwanie skarżący poinformował, że już dwukrotnie przedkładał Sądowi stosowne wnioski PPF, a jego sytuacja materialna praktycznie nie zmieniła się, jedynie emerytura została podwyższona o kwotę [...] zł. Wobec tego uznać należy, że składający wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie wywiązał się ze spoczywającego na nim obowiązku wykazania i nie udokumentowania podnoszonych we wniosku okoliczności. Zatem w ocenie Sądu nie uprawdopodobnił, że jego sytuacja materialna uzasadnia uwzględnienie wniosku. W związku z powyższym w ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie brak pełnej wiedzy uniemożliwia dokonanie oceny możliwości finansowych skarżącego, a tym samym brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, że skarżący jest osobą, której sytuacja materialna uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W świetle powyższego, wobec niewykazania przez skarżącego, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.