II SA/Bd 388/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Renata Owczarzak Asesor WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Benedykta D. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] 2003 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu budowlanego oddala skargę Na oryginale właściwe podpisy Decyzją z dnia [...] 2004 r. Nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. na podstawie art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575, ze zmianami ) oraz art. 46 ust. 1, 3, 4 pkt 2 i art. 48 ust. 2 pkt 2 ust. 4 oraz art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. Nr 62, poz. 627 ), art. 32 ust. 1 pkt 1, 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016) oraz art. 104 k.p.a. po zapoznaniu się z projektem budowlanym z dnia [...] 2003 r. w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego kolektora deszczowego KV – 2 na odcinku od ulicy [...] do ulicy [...] w T., orzekł o uzgodnieniu pozytywnie powyższego projektu budowlanego z warunkiem, że istotnym elementem oddziaływania na środowisko związanym z budową będą spaliny i hałas emitowany przez pracujące maszyny budowlane, dlatego należy zastosować rozwiązania i urządzenia zapewniające dotrzymanie norm na w/w terenie. W uzasadnieniu powyższej decyzji podniesiono, że trasa kolektora deszczowego KV – 2 jest zgodna z ustaleniami ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i nawiązuje do układu drogowego trasy [...] ( trasy średnicowej ) i wykonania kolektora ściekowego o przebiegu równoległym do projektowanej trasy. Na całym odcinku robot projektuje się wykopy wąsko przestrzenne w szczelnych szalunkach. Zmienność form geologicznych na trasie projektowanego kolektora wymusza zastosowanie różnych wariantów odwodnienia i projektuje się dwa sposoby odwodnienia gruntu na czas wykonywania robót tj. powierzchniowy i wgłębny przy zastosowaniu igłofiltrów. Teren przeznaczony na inwestycje w większości stanowi nieużytki. W związku z wykonywanymi pracami przewiduje się krótkotrwałe oddziaływanie na środowisko takie jak obniżenie zwierciadła wody gruntowej w obrębie wykopów, hałas emitowany przez pracujące maszyny i zwiększoną emisję spalin do atmosfery związaną z pracą maszyn. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł Benedykt D. domagając się jej uchylenia i orzeczenie o odmowie uzgodnienia projektu budowlanego, ewentualnie jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, zarzucając naruszenie przepisu art. 7, 77 § 1 k.p.a. przez nie zebranie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego i nie rozpatrzenie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, nie zapewnienie stronom czynnego udziału w postępowaniu i brak umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i zgłoszonych żądań ( art. 10 § 1 i 81 k.p.a. ), brak jakiejkolwiek informacji skierowanej do stron, a dotyczącej okoliczności faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania ( art. 9 k.p.a. ), pominięcie koniecznych elementów uzasadnienia postanowienia, w zakresie uzasadnienia faktycznego, w postaci ustosunkowania się organu do dowodów i okoliczności faktycznych, wskazania które fakty uznano za udowodnione i na jakiej podstawie, a także w zakresie uzasadnienia prawnego poprzez brak powołania podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa ( art. 124 § 2 k.p.a. w zw. z art. 126 i 107 § 3 k.p.a. ) oraz pominięcie podmiotów, będących w myśl art. 28 k.p.a. stronami postępowania, czym spowodowano naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., a nadto nie powiadomiono organizacji społecznych, co narusza przepis art. 31 § 4 k.p.a. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. decyzją Nr [...] z dnia [...] 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podnosząc bezzasadność zarzutów odwołującego co do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, wskazując ponadto iż z przedłożonych do uzgodnienia dokumentów wynika, że planowana inwestycja nie wpłynie trwale na środowisko ani nie niesie za sobą negatywnych skutków dla zamieszkujących w jej sąsiedztwie ludzi. Budowa kolektora stanowi część programu uporządkowania gospodarki wodno – ściekowej na terenie miasta T. i jest inwestycja proekologiczną, która w efekcie poprawi warunki sanitarne w tym rejonie miasta. Przedmiotowa decyzja stanowiła przedmiot skargi wniesionej przez Benedykta D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której domagał jej uchylenia i orzeczenia w tym zakresie odmowy uzgodnienia projektu budowlanego, ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, przytaczając argumentacje zawartą w odwołaniu skarżącego od decyzji organu I instancji. Ponadto podniósł on, iż w postępowaniu nie odniesiono się do zagadnienia związanego z zabytkową willą z ogrodem położoną przy ul. [...], która objęta jest ochroną konserwatorską, a projekty budowy w przypadku ich realizacji negatywnie wpłyną na stan zabytku. Na działce [...] stanowiącej własność skarżącego planowana jest budowa odgałęzienia o średnicy 500 cm od głównego kolektora deszczowego KV – 2 o długości 16 m z komora studni wraz z przepięciem instalacji, przy czym główny kolektor ma biec wzdłuż całej długości tej działki, a w niektórych miejscach niemalże się z nią stykać, co narusza pas ochronny o szerokości 8 m. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, wskazując że budowa kolektora kanalizacji deszczowej jest przedsięwzięciem które wymaga uzgodnienia z organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej w trybie art. 48 ustawy – prawo ochrony środowiska, ale nie posiada istotnych aspektów, które leżą w gestii tych organów wynikających z art. 123 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zagadnienia ochrony obiektów zabytkowych, zanieczyszczenie wód gruntowych czy udostępnianie raportu o oddziaływaniu na środowisko nie leży w kompetencji organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie może być uwzględniona, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu, iż została ona wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Z treści przepisu art. 106 k.p.a. wynika, iż jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ ( wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie ), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Współdziałanie, którego dotyczy cytowany przepis, podejmowane jest przed załatwieniem sprawy w drodze wydania decyzji. Organ współdziałający uczestniczy jedynie w czynnościach postępowania administracyjnego, biorąc udział w załatwieniu sprawy przez wyrażenie stanowiska w zakresie swej właściwości. Nie jest więc organem prowadzącym postępowanie w samodzielnej, odrębnej sprawie administracyjnej. Treść przepisu art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Praw budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016) stanowi, iż pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wymaganego przepisami o ochronie środowiska, uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów. Uzgodnienie, wyrażenie zgody lub opinii, o których mowa w ust. 1 pkt 2, powinny nastąpić w terminie 14 dni od dnia przedstawienia proponowanych rozwiązań. Niezajęcie przez organ stanowiska w tym terminie uznaje się jako brak zastrzeżeń do przedstawionych rozwiązań. Zakres działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegawczego nadzoru sanitarnego określony został w art. 3 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575, ze zmianami ), który stanowi, iż obejmuje on m.in. uzgadnianie projektów planów zagospodarowania przestrzennego województwa, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz ustalanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, oraz uzgadnianie dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Bezspornym jest w niniejszej sprawie, że budowa kolektora deszczowego KV – 2 na odcinku od ulicy [...] do ulicy [...] w T. wymaga takiego uzgodnienia projektu budowlanego w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu. Przedmiotowe uzgodnienie z Państwowym Inspektorem Sanitarnym następuje w trybie art. 48 ustawy z dnia z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. nr 62, poz. 627 ). W postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanych przedsięwzięć, wnioskodawca jest obowiązany przedstawić projekt budowlany, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko albo informacje zawierające dane określone w art. 49 ust. 3, jeżeli sporządzenie raportu nie jest wymagane. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. przedłożył przedmiotowy projekt z lipca 2002 r. załączony do akt sprawy. Z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, wynika jaki zakres zamierzenia inwestycyjnego związany z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu odnosi się do wydania zaskarżonej decyzji, a tym samym nie można przypisać zaskarżonej decyzji zarzutu naruszenia prawa skutkującego koniecznością jej uchylenia. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.