II SA/Bd 39/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Bronisława Z. w przedmiocie: skierowania na badania lekarskie postanawia odrzucić skargę. Bronisław Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Bydgoszczy pismo z dnia 5 grudnia 2006 r. w którym wskazał, że "jak wynika z pisma to Urząd ma zgraje donosicieli w swoim władaniu (...). Posiadałem kamienice 5cio piętrową i jest dwóch nabywców co żądają mojej śmierci nawet dosypali trucizny do herbaty." wnosząc o "orzeczenie decyzją w sprawie administracyjnej tj. wymiany dowodu osobistego". Ponadto skarżący podał, iż "pisze to odwołanie to jest nie humanitarne ingerować w prywatność nie zawinioną, tak samo można przez [...] Dyrektora uwagę zrobić, przecież samochód to maszyna którą człowiek kieruje i musi mieć 30 do 50 metrów i tą regułą się kieruje a że jestem inwalidą to ktoś mi zazdrości i pisze do urzędu donosy". W myśl przepisu art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Wobec powyższego pismem z dnia 17 stycznia 2007 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 5 lutego 2007 r. (dowód: pismo Urzędu Pocztowego T. k.14). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem z dniem 12 lutego 2007 r. Tymczasem skarżący odpowiedź do Sądu przesłał dopiero w dniu 14 lutego 2007 r. a więc z uchybieniem terminu. Ponadto należy zauważyć, iż pismo skarżącego nie stanowi odpowiedzi na wezwanie Sądu co do wskazania organu i numeru zaskarżonego aktu. W piśmie, które wpłynęło do Sądu w dniu 16 lutego 2007 r. skarżący wniósł o kasację jego sprawy podnosząc, iż "każda osoba z ulicy może wnieść, a mówiono mi w T. że są takie osoby które mają satysfakcję komuś życie uprzykrzać przez odmowę pismem nie wiem jaki to ma sens taka sprawa urzędowo – sądowa czy wykroczeniowa nabiera czegoś czego w ogóle nie było." W dalszej części pisma skarżący opisuje przebieg manewrów samochodem oraz fakt sprzedaży kamienicy i czynności z tym związanych w żaden sposób nie precyzując co jest przedmiotem zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe, wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.