II SA/Bd 395/07

5 marca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie WSA: Sędzia WSA Renata Owczarzak Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 marca 2008r. sprawy ze skargi E.A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego oddala skargę Decyzją z dnia z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] Prezydent Miasta [...] powołując się na art. 149 § 3 w zw. z art. 148 § 2 K.p.a., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 1994 r. nr [...], znak [...] dotyczącej wyrażenia zgody na zmianę sposobu użytkowania części pomieszczeń handlowo-biurowych na I i II kondygnacji oraz części piwnic w budynku przy ul. [...][...] w [...] na II Oddział Banku [...] i udzielenia pozwolenia na przeprowadzenie prac adaptacyjnych wg załączonego projektu. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż wnioskodawca naruszył określony art. 148 K.p.a. termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Odwołując się od tej decyzji, R.A. wniósł o jej uchylenie, zarzucając naruszenie przepisów prawa-w szczególności art. 9 K.p.a. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2004 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniósł wówczas [...] Bank [...] SA Oddział w [...] zarzucając naruszenie przepisów postępowania w stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy – w szczególności art. 148 § 1 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie. Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 14 września 2005 r. – IISA/Bd 346/05 skargę oddalił . Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent Miasta [...] decyzją z [...] października 2006 r. – [...] na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. w zw. z art. 148 § 2 K.p.a. umorzył postępowanie wznowione postanowieniem z dnia [...] kwietnia 1999 r., ponieważ nastąpiło ono z naruszeniem art. 148 K.p.a. Organ odwoławczy – Wojewoda [...] rozpatrując odwołanie pełnomocnika skarżącej na podstawie art. 138 § 1,.pkt. 1 K.p.a. decyzja z [...] lutego 2007 r. – [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swej decyzji organ wskazał, że z materiału dowodowego wynika, iż wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] lipca 1994 r. złożono [...] grudnia 1998 r. a o wydanej dnia [...] lipca 1994 r. decyzji wnoszący o wznowienie wiedział [...] sierpnia 1998 r. Wynika to wprost z pisma z [...] sierpnia 1998r. w którym wnoszący o wznowienie wystąpił do Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budownictwa o wydanie kopii ww. decyzji z [...] lipca 1994 r. Na powyższą decyzję E.A. złożyła skargę przez swych pełnomocników. W skardze z [...] marca 2007 r. wskazano na brak informacji o decyzji z [...] lipca 1994 r. a w skardze z [...] marca 2007 r. ogólnie wskazano na brak - zdaniem autora skargi - poszanowania prawa przez Wojewodę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje. Obie skargi są niezasadne, dlatego też podlegają oddaleniu. Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1260 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa obowiązującego w chwili jej wydania. Natomiast stosownie do art. 133 §1(zd.1) ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Odnosząc powyższe zasady do niniejszej sprawy należy w oparcia o akta stwierdzić, że wniosek o wznowienie postępowania zakończonym decyzją Prezydenta Miasta [...] z [...] lipca 1994 r. znak: [...], w której wyrażono zgodę na zmianę sposobu użytkowania części pomieszczeń handlowo-biurowych na I i II kondygnacji oraz części piwnic w budynku przy ul. [...][...] w [...] wpłynął do właściwego organu w dniu [...] grudnia 1998 r. Z akt wynika także, że w dniu [...] sierpnia 1998 r. do organu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej noszące tę samą datę o wydanie kopii wskazanej precyzyjnie decyzji z [...] lipca 1994 r. nr [...]. A więc – pomijając już nawet przywołane w zaskarżonej decyzji pismo Banku [...] z [...] maja 1997 r. w którym mowa o ww. decyzji, a którego otrzymanie negowano na rozprawie – wynika niezbicie z ww. pisma z [...] sierpnia 1998 r., że co najmniej w tym dniu pełnomocnik skarżącej wiedziało istnieniu decyzji z [...] lipca 1994 r. Mimo tego postanowieniem z [...] kwietnia 1999 r. nr [...] wznowiono postępowanie o uchylenie wskazanej decyzji z [...] lipca 1994 r. W tej sytuacji należało to postępowanie w oparciu o art. 105 § 1 K.p.a. w zw. z art. 148 § 2 K.p.a. jako bezprzedmiotowe umorzyć. Przepis art. 148 K.p.a. stanowi bowiem, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Z akt nie wynika także aby złożony został wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Na możliwość czy wręcz konieczność umorzenie postępowania w tej właśnie sytuacji w niniejszej sprawie wskazał expressis verbis Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w poprzednim - przywoływanym w części wstępnej niniejszego wyroku - wyroku z dnia 14 września 2005 r. – II SA/Bd 346/05. W tym miejscu należy zaś wskazać na treść art. 153 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Stanowi on, że ocena prawna i wskazania co do dalszego faktu postępowania wyrażona w uzasadnieniu sadu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem tego zaskarżenia. Na konieczność umorzenia w takiej sytuacji postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość wskazano także w doktrynie (vide uzasadnienie ww. wyroku – str. 3 a także: Kodeks postępowania administracyjnego B. Adamiak / J. Borkowski – Komentarz. Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2006 str. – 676 oraz M. Jaśkowska i A Wróbel. Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz Wydawnictwo Zakamycze wyd. II rok 2005 str. 900) W tym stanie rzeczy należało w oparciu o art.151 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002r. skargę oddalić, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Nawiązując jeszcze dodatkowo do wywodów zawartych w części wstępnej niniejszego uzasadnienia wypada podkreślić że skarga z dnia [...] marca 2007 r. w istocie swej nie dotyczy w ogóle zaskarżonej decyzji poza jej przywołaniem, zarzuca bowiem różne ogólne, a nawet ogólnikowe zarzuty w odniesieniu do całokształtu urzędowania różnych organów administracji publicznej w związku z czym nie można było do niej odnieść się w szczegółach przy sporządzaniu niniejszego uzasadnienia.