II SA/Bd 398/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 lipca 2009 r. sprawy ze skargi Ł. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stypendium z tytułu podjęcia nauki 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty W. z dnia [...] znak: [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z [...] (znak:[...]) Starosta W. odmówił Ł. K. przyznania stypendium z tytułu podjęcia od 1 października 2008 r. nauki. Uzasadniając decyzję wskazano, że Ł. K. ukończył liceum ogólnokształcące i posiada świadectwo kwalifikacyjne uprawniające do zajmowania się eksploatacją, urządzeń, instalacji i sieci na stanowisku eksploatacji oraz prawo jazdy kat. B. Wskazano powołując się na treść art. 2 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 z późn. zm.), że nie spełnia on przesłanek art. 55 ust. 1 tej ustawy, aby uzyskać prawo do stypendium, gdyż nie jest osobą bezrobotną bez kwalifikacji zawodowych. Odwołując się od tej decyzji Ł. K. zarzucił, iż powołane świadectwo nie zostało szczegółowo przeanalizowane, wskazując iż uzyskane kwalifikacje mogą być wykonywane wyłącznie w wojsku. Wskazał że chciał być żołnierzem zawodowym, lecz ze względów zdrowotnych nie ma takiej możliwości. Podniósł również, że z posiadania prawa jazdy kategorii B również nie można wysnuć wniosku o posiadaniu przez niego kwalifikacji zawodowych. Wojewoda [...] decyzją z [...] [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 55 ww. ustawy z 20 kwietnia 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając tą decyzję wskazano, że Ł. K. posiada już kwalifikacje zawodowe, ponieważ w dniu 17 kwietnia 2008 r. otrzymał świadectwo kwalifikacyjne uprawniające do zajmowania się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci na stanowisku eksploatacji, zdając egzamin przed Wojskową Energetyczną Komisją Kwalifikacyjną nr 1 w Warszawie. Z wyjaśnień Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] znak [...] wynika, iż za bezrobotnego bez kwalifikacji zawodowych należy uznać osobę nieposiadającą kwalifikacji do wykonywania jakiegokolwiek zawodu poświadczonych dyplomem, świadectwem, zaświadczeniem instytucji szkoleniowej lub innym dokumentem uprawniającym do wykonywania zawodu. Nie zostały więc spełnione wymagania art. 55 ustawy. W złożonej skardze Ł. K. wskazał, że wyjaśnienia Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z [...] na które powołał się organ nie stanowią wykładni prawa a uprawnienia, które posiada mogą być tylko wykorzystane na stanowisku eksploatacji związanym z obsługą i konserwacją urządzeń, instalacji elektroenergetycznych techniki wojskowej lub uzbrojenia o czym stanowi art. 32 decyzji [...] z dnia [...] w sprawie gospodarki energetycznej w resorcie obrony narodowej (Dz. Urz. MON nr 5 z dnia [...]). Rodzaj tych urządzeń szczegółowo określa załącznik nr 4 do decyzji. Przy tych urządzeniach wymagane jest właśnie posiadanie świadectwa kwalifikacyjnego. Natomiast rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U. Nr 89, poz. 828 ze zm.), o którym mowa w tym przepisie, ma zastosowanie w odniesieniu do pozostałych urządzeń, instalacji i sieci energetycznych. Istotnym jest również fakt, że w myśl art. 33 pow. decyzji sprawdzenia posiadania kwalifikacji w odniesieniu do urządzeń techniki wojskowej lub uzbrojenia w stosunku do osób pełniących służbę wojskową dokonują jedynie Wojskowe Energetyczne Komisje Kwalifikacyjne, powołane przez Ministra Obrony Narodowej, a więc branżowe. Tylko w sprawach nieuregulowanych w decyzji Nr [...] ma zastosowanie cyt. rozporządzenie Ministra Gospodarki... Organ II instancji nie odniósł się w ogóle do przepisów zawartych w decyzji Nr 113/MON ani też do jego sytuacji faktycznej, która wskazuje, że jest osobą niezdolną do służby wojskowej, a jego "kwalifikacje zawodowe" ograniczają się wyłącznie do służby wojskowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ, wskazał że po zapoznaniu się z treścią skargi zwrócił się do Szefa Wojskowej Inspekcji Gospodarki Energetycznej w W. o interpretację kwalifikacji skarżącego. W odpowiedzi uzyskano pismo z dnia 8 maja 2009 r. - informację, iż świadectwo kwalifikacyjne uprawnia do wykonywania pracy wyłącznie dla urządzeń techniki wojskowej lub uzbrojenia. Z przepisów będących podstawą wydanej w dniu [...] decyzji przez Wojewodę [...] nie wynika, aby kwalifikacje resortowe nie były brane pod uwagę przy definiowaniu kwalifikacji zawodowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, należało więc zbadać zgodność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji przede wszystkim z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: Kpa) i przepisami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 z późn. zm.). Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy wynika, zaś że skarżący Ł. K. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. w dniu 26 sierpnia 2008 r. Decyzją Starosty W. z dnia [...] Nr [...] uznano go za osobę bezrobotną z dniem 26 sierpnia 2008 r. oraz przyznano mu zasiłek od dnia 3 września 2008 r. w kwocie 441,50 zł brutto miesięcznie. Natomiast w dniu 16 lutego 2009 r. skarżący złożył do Powiatowego Urzędu Pracy we W. wniosek o przyznanie stypendium z tytułu podjęcia nauki. Do wniosku dołączył zaświadczenie informujące, iż naukę w Wyższej Szkole Techniki i Przedsiębiorczości we W. rozpoczął od 1 października 2008 r. Z akt sprawy wynika także, że skarżący odbywając służbę wojskową w dniu 17 kwietnia 2008 r. otrzymał Świadectwo kwalifikacyjne nr [...] uprawniające do zajmowania się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci na stanowisku eksploatacji. Egzamin zdawał przed Wojskową Energetyczną Komisją Kwalifikacyjną nr [...] przy Wojskowej Inspekcji Gospodarki Energetycznej w W., co potwierdza znajdujące się aktach Świadectwo kwalifikacyjne nr [....]. W świetle przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U. Nr 89, poz. 828 z późn. zm.) wydanych na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 54 ust. 6 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. Nr 54, poz. 348 z późn. zm.) kwalifikacje te dotyczą wyłącznie urządzeń techniki wojskowej lub uzbrojenia (vide załącznik Nr 1 grupa 1 pkt 11 do ww. rozporządzenia). Potwierdzeniem tego jest stanowisko Ministerstwa Obrony Narodowej Wojskowej Inspekcji Gospodarki Energetycznej (vide pismo Szefa Wojskowej Inspekcji Gospodarki Energetycznej z dnia [...] Nr [...] znajdujące się w aktach postępowania administracyjnego). Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący ostatecznym orzeczeniem Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] nr [...] ww. został uznany za niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju. Z akt wynika także, że na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 2, ust. 4 i 5, art. 90 ust. ... ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony RP (Dz. U. z 2004 r., Nr 241, poz. 2416, Nr 277, poz. 2742), oraz § 3 pkt 1 ppkt 1 lit. b, pkt 2 ppkt 1, § 6 pkt 1 ppkt 1 lit. b, rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 kwietnia 2006 r. w sprawie wcześniejszego zwalniania żołnierzy z zasadniczej służby wojskowej i nadterminowej zasadniczej służby wojskowej i § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 listopada 1992 r. w sprawie udzielania poborowym odroczeń czynnej służby wojskowej oraz zwalniania żołnierzy z tej służby przed jej odbyciem, a także uznania poborowych i żołnierzy za jedynych żywicieli rodzin (Dz. U. z 1992 r., Nr 85, poz. 431) – decyzją Nr [...] z dnia [...]. Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w G. skarżący został zwolniony z dniem 25 lipca 2008 r. z zasadniczej służby wojskowej przed jej odbyciem. Na okoliczności te zwracał uwagę skarżący w swoim o odwołaniu, m.in. podnosząc, że chciał zostać żołnierzem zawodowym lecz było to niemożliwe ze względów zdrowotnych. Uszło to zupełnie uwadze organowi odwoławczemu wydającemu zaskarżoną decyzję. Organ ten nie uwzględnił także faktu, że w świetle ww. rozporządzenia z 28 kwietnia 2003 r. uzyskane przez skarżącego w czasie służby wojskowej uprawnienia mogą być wyłącznie wykorzystane w siłach zbrojnych RP. Organ nie rozważył, czy trwała niezdolność do służby wojskowej czyni te uprawnienia bezprzedmiotowymi. Stwierdzić więc należy, że wydając zaskarżoną decyzję organ nie dokonał wyczerpujących ustaleń faktycznych i nie rozważył wszystkich istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Wypada w tym miejscu przypomnieć, że organ jest w myśl art. 7 Kpa zobowiązany podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do załatwienia sprawy, a w myśl art. 8 Kpa do prowadzenia postępowania w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa. Są to kardynalne zasady postępowania administracyjnego. Realizując je, jako dowód należy dopuścić wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 75 § 1 Kpa). Organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 Kpa) i ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 Kpa). Naruszenie przywołanych przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wydając zaskarżoną decyzję organ nie dokonał analizy całokształtu materiału dowodowego i powołał się na wyjaśnienia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] znak [...]. Pomijając już fakt – na co słusznie zwrócił uwagę skarżący w swojej skardze, że nie jest to żaden dowód w sprawie, należy jednak zwrócić uwagę, że zawarte w pkt 6 ww. pisma wyjaśnienie dotyczące rozumienia ustawowego pojęcia osoby bezrobotnej bez kwalifikacji zawodowych, na które powołuje się organ w zaskarżonej decyzji, ogranicza się w istocie rzeczy jedynie do powtórzenia definicji z art. 2 ust. 1 pkt b ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W tym stanie rzeczy należało uznać zasadność skargi, zważywszy na wskazane powyżej naruszenie przepisów postępowania i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylić zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzji Starosty W. z dnia [...] znak: [...], stwierdzając jednocześnie w oparciu o art. 150 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r., że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Ponownie rozpatrując wniosek skarżącego z dnia 16 lutego 2009 r. organ oceni wszystkie zebrane dowody, nie poprzestając jedynie na ocenie przedłożonego przez skarżącego Świadectwa kwalifikacyjnego Nr [...]. W szczególności dokona oceny tego dokumentu w powiązaniu z wskazaną powyżej decyzją Nr [...] z dnia [...] Dowódcy JW [...] w G. znajdującą się w aktach sprawy. Organ rozważy także potrzebę dalszego uzupełnienia materiału dowodowego nie tylko o ww. decyzję ale i np. o wymienione w tej decyzji ostateczne orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] nr [...]. Prowadząc ponownie postępowania organ dokona także analizy pozyskanego a wskazanego powyżej dokumentu Ministerstwa Obrony Narodowej – Wojskowej Inspekcji Gospodarki Energetycznej z [...] znajdującego się w aktach postępowania administracyjnego oraz uwzględni oceny i wskazania zawarte w niniejszym orzeczeniu, które po myśli art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są dla organu wiążące. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji w ogóle nie ustosunkował się do wskazanej w decyzji organu pierwszej instancji okoliczności posiadania przez skarżącego kwalifikacji zawodowych wynikających z posiadania prawa jazdy Kategorii B i argumentacji skarżącego dotyczącej tej kwestii zwartej w odwołaniu. Prowadząc więc ponownie postępowanie organ musi więc rozważyć i tę okoliczność oraz ocenić ją w oparciu o przepisy ustawy z 20 czerwca 2007 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity – Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) w powiązaniu z odpowiednimi przepisami ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 z późn. zm.).