II SA/Bd 398/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na zarządzenie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2023 r., nr [...] w przedmiocie wyznaczenia miejsc przeznaczonych do niszczenia materiałów wybuchowych i niebezpiecznych postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2) zwrócić za Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz skarżącego P. B. kwotę 300 (trzysta) tytułem wpisu od skargi. Pismem z 6 maja 2025 r. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na zarządzenie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2023 r., nr [...] w przedmiocie wyznaczenia miejsc przeznaczonych do niszczenia materiałów wybuchowych i niebezpiecznych. Pismem z dnia 26 września 2025 r. skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie, skarżący wyraził swoją wolę cofnięcia wniesionej skargi. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi. Z tego względu, na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.