II SA/Bd 401/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 maja 2011 r. sprawy ze skargi M. M. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę. Pismem z dnia [...], nr [...], Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego w T., Departament Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego, poinformował wnioskodawcę M. M., właściciela przedsiębiorstwa F. U.-H. "E." M. M., [...] G., ul. [...], iż wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "[...]", złożony w ramach Poddziałania 5.2.1. Wsparcie inwestycji mikroprzedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013, uzyskał wynik 5,0843 pkt, został umieszczony na liście rankingowej pod pozycją nr 91 i nie będzie poddany ocenie formalnej. W związku z negatywną informacją uzyskaną z Departamentu Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego M. M. skierował do Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Przedsiębiorca podniósł, że wstępna ocena jego wniosku w ramach kryterium W.3 "Oczekiwane rezultaty projektu w sposób bezpośredni wspierają realizację celów określonych w Uszczegółowieniu Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego dla Działania 5.2. poprzez zwiększenie efektywności działania przedsiębiorstwa" została przeprowadzona niezgodnie z "Metodologią oceny kryteriów wyboru projektów dla Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013 (poddziałanie 5.2.1. Wsparcie inwestycji mikroprzedsiębiorstw), stanowiącą załącznik do uchwały nr 29/2010 Komitetu Monitorującego z dnia 28 kwietnia 2010 r. (dalej jako "Metodologia"). Zdaniem wnioskodawcy organ błędnie zastosował zamieszczony w Metodologii wzór obliczania parametru średniego zwiększenia sprzedaży w okresie trwałości, wliczając przychody wynikające ze zrealizowanego projektu do przychodów netto ze sprzedaży prognozowanych w 2011 r., czyli roku, w którym projekt ma zostać zrealizowany. Prawidłowo wyliczona wartość średniego zwiększenia sprzedaży w okresie trwałości projektu, przy obliczaniu której zastosowano prognozowany wskaźnik przychodów netto ze sprzedaży w 2011 r. nieuwzględniający przychodów wynikających ze zrealizowanego projektu, wynosi 69,23%, co zgodnie z Metodologią kwalifikuje projekt do przyznania od 7 do 10 pkt w ramach kryterium W.3. Pismem z dnia [...], nr [...], Departament Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego poinformował M. M. o negatywnym rozstrzygnięciu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uzasadniając negatywne stanowisko organ wyjaśnił, iż wskazana przez wnioskodawcę wartość średniego zwiększenia sprzedaży w okresie trwałości projektu (dPs), wynosząca 69,23%, została wyliczona niepoprawnie, niezgodnie ze wzorem przyjętym w Metodologii. Wnioskodawca w przedstawionych wyliczeniach błędnie w miejsce parametru Psb (przychody netto ze sprzedaży w roku n+1, tzn. na koniec roku, w którym nastąpiło rzeczowe zakończenie realizacji projektu lub zakończenie finansowe, w przypadku finansowania projektu w drodze leasingu) przyjął wartość 130.000 zł, czyli wartość przychodów netto ze sprzedaży dla roku 2011 bez realizacji projektu. Co prawda w Metodologii nie wskazano wprost, czy wielkość Psb ma być ujmowana wraz ze zrealizowanym projektem, to jednak w dokumencie tym w części dotyczącej kryterium B.2.3. "Oczekiwane rezultaty projektu w sposób bezpośredni wspierają realizację celów określonych w Uszczegółowieniu Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego dla Działania 5.2. poprzez zwiększenie efektywności działania przedsiębiorstwa" zaznaczono, że wszelkich informacji o danych służących do obliczenia wskaźnika średniego zwiększenia sprzedaży w okresie trwałości projektu należy szukać w Biznesplanie, w częściach F-1 oraz E-2, zaś te części Biznesplanu odnoszą się do prognoz, informacji i innych danych finansowych podanych wraz ze zrealizowanym projektem. Organ podkreślił, iż zaprezentowany przez przedsiębiorcę pogląd, zgodnie z którym wartość parametru Psb obejmuje przychody netto ze sprzedaży pomniejszone o wartość przychodów z projektu, stanowi co prawda jedną z możliwych opcji obliczania wskaźnika dPs, jednakże w świetle dokumentów przyjętych przez Komitet Monitorujący ten sposób obliczania ww. wskaźnika nie jest możliwy do zastosowania. Przy zastosowaniu właściwej metody obliczania wskaźnika dPs jego wartość sytuuje się na poziomie 10% i mniej, co kwalifikuje projekt do uzyskania 0 pkt w ramach kryterium oceny wstępnej W.3. Ponadto zwrócono uwagę, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wnioskodawca podważa przyjęte w Metodologii założenia dotyczące sposobu obliczania wartości średniego zwiększenia sprzedaży w okresie trwałości projektu, co oznacza niedopuszczalne kwestionowanie zasadności samych kryteriów oceny projektu. Na informację o negatywnym rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy M. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zarzucając jej: 1) dokonanie przez organ oceny wstępnej w sposób dowolny i nierzetelny, niezgodny z "Trybem składania wniosków", "Instrukcją wypełniania wniosków" oraz "Instrukcją wypełniania Załączników", a także "Kryteriami oceny wstępnej", co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady równego dostępu do pomocy i przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) oraz zasady rzetelnej i bezstronnej oceny projektów (pośrednio wyrażonej w art. 31 ww. ustawy); 2) posłużenie się przy ocenie wstępnej "Metodologią oceny kryteriów wyboru projektów w ramach działania 5.2.1.", która jest dokumentem wewnętrznym i winna być stosowana wyłącznie podczas oceny merytorycznej projektów, nie zaś oceny wstępnej, i która jest ponadto dokumentem zawierającym niespójne i nieprecyzyjne wskazówki w zakresie obliczenia stopnia wzrostu sprzedaży produktów/usług w związku ze zrealizowaniem projektu, a co więcej dokumentem niezgodnym z założeniami rozporządzenia WE 1083/2006 oraz ww. "Trybem składania wniosków" i instrukcjami. Powołując te zarzuty skarżący wniósł o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi przedsiębiorca podniósł, iż ocena złożonego przez niego wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona przez organ w sposób nieprawidłowy, albowiem na etapie oceny wstępnej zastosowano kryteria oceny projektu zawarte w Metodologii, które znajdują zastosowanie przy dokonywaniu oceny merytorycznej. Podkreślił, że Metodologia jest aktem o charakterze wewnętrznym, opracowanym na potrzeby dokonywania oceny merytorycznej projektu, przeznaczonym do stosowania przez ekspertów. Ocena wstępna powinna zaś być dokonywana w oparciu o kryteria zawarte w załączniku V Szczegółowego opisu osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013 z zachowaniem zasady oceny "dwóch par oczu", o czym wyraźnie stanowi przepis § 12 ust. 3 "Trybu składania wniosków". Wnioskodawca wskazał ponadto, iż nawet w przypadku przyjęcia, że ocena wstępna projektu powinna zostać dokonana w oparciu o kryteria opisane w Metodologii, wynik tej oceny dla kryterium W.3 byłby nieprawidłowy, ponieważ zapisy Metodologii są sprzeczne z aktami normatywnymi, tj. rozporządzeniem WE 1083/2006 oraz instrukcjami, a także niezgodne z podstawowymi założeniami programu. Zakłada się bowiem zwiększenie efektywności sprzedaży w okresie trwałości projektu, a prawidłowe dane dotyczące faktycznego zwiększenia efektywności sprzedaży można uzyskać wyłącznie poprzez porównanie wartości osiąganych po zrealizowaniu projektu w stosunku do wartości osiąganych przed zrealizowaniem projektu. Wskazując na powyższe skarżący podkreślił, że wskutek podstawienia przez organ do wzoru niewłaściwych wartości doszło do błędnego wyliczenia wskaźnika średniego zwiększenia sprzedaży w okresie trwałości projektu, co spowodowało brak przyznania punktów w zakresie wzrostu sprzedaży i umieszczenie go na odległej pozycji na liście rankingowej, która nie pozwala na dopuszczenie wniosku do następnego etapu postępowania, tj. etapu oceny formalnej. Ponadto przedsiębiorca podkreślił, iż ocena projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych winna być dokonywana z uwzględnieniem zasad równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, o których mowa w art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ocena ta winna być przy tym rzetelna i bezstronna, co pośrednio wynika również z art. 31 ww. ustawy. Tymczasem w rozpatrywanym przypadku posłużono się nieprecyzyjnymi kryteriami, dającymi dużą sferę możliwości interpretacyjnej w zależności od punktu widzenia przyjętego przez dokonującego oceny. Sam organ wskazał, iż nie podano w wyjaśnieniach jakie wielkości należy uwzględnić podczas obliczania wzrostu sprzedaży, co jest jednoznaczne z brakiem przejrzystości reguł stosowanych w ocenie projektów, w związku z czym należy uznać, że dokonana przez organ ocena była w znacznym stopniu dowolna i nierzetelna. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów skargi podtrzymał stanowisko zaprezentowane w rozstrzygnięciu z dnia 28 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny, sprawując kontrolę działalności administracji publicznej na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Kompetencja sądu administracyjnego w przedmiotowej sprawie wynika z przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j.: Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju". Zgodnie z art. 30c ust. 1 tej ustawy, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 30c ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1), oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2) bądź umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Sąd administracyjny jest zatem uprawniony do badania zgodności z prawem zarówno zaskarżonego aktu administracyjnego, jak i poprzedzającej jego wydanie procedury. Kontrola ta obejmuje również zgodność przeprowadzonego konkursu z jego regulaminem, ponieważ do przyjęcia tego ostatniego Zarząd Województwa był obowiązany na podstawie art. 25 pkt 1 oraz art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W niniejszym postępowaniu skarżący poddał kontroli sądowoadministracyjnej negatywną ocenę dokonaną przez Zarząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego wobec złożonego przez niego projektu pn.: "[...]", w ramach Osi Priorytetowej 5 Wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw, Działanie 5.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw, Poddziałanie 5.2.1 wsparcie inwestycji mikroprzedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013. Wskazany wyżej Program uruchomiony został na podstawie procedur przewidzianych przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, zwanego dalej "rozporządzeniem Rady", oraz ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Regulowana ustawą polityka rozwoju prowadzona jest na podstawie strategii rozwoju przy pomocy programów służących osiąganiu celów. Cele określone zostały w rozporządzeniu Rady, w preambule tego aktu. Podmiotem odpowiedzialnym za prawidłową realizację programu jest, w przypadku regionalnego programu operacyjnego, zarząd danego województwa jako instytucja zarządzająca tym programem i jego wykonaniem (art. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Funkcje każdej instytucji zarządzającej określone zostały w art. 60 pkt a)-f) rozporządzenia Rady. Zgodnie z pkt a) ww. przepisu instytucja ta odpowiada za zapewnienie, że operacje są wybierane do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz że spełniają one mające zastosowanie zasady wspólnotowe i krajowe przez cały okres ich realizacji. Dla każdego programu powoływany jest komitet monitorujący. W Polsce podstawy prawne dla jego działania wskazuje ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Art. 36 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż realizacja programów operacyjnych podlega monitorowaniu przez Komitet Monitorujący. Natomiast zgodnie z ust. 2 tego przepisu Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego pełniący funkcję instytucji zarządzającej programem operacyjnym, w drodze zarządzenia, a w przypadku regionalnego programu operacyjnego zarząd województwa w drodze uchwały, powołuje Komitet Monitorujący zgodnie z art. 63 rozporządzenia Rady. Zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady realizacja programów operacyjnych należy do obowiązków państw członkowskich na właściwym szczeblu terytorialnym, zgodnie z systemem instytucjonalnym właściwym dla każdego państwa członkowskiego. Wykonanie przez instytucję zarządzającą programu operacyjnego następuje w oparciu o określony ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju system zadań. W szczególności instytucja zarządzająca dokonuje wyboru zgłoszonych w ramach programu projektów do dofinansowania na podstawie kryteriów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący (art. 26 ust. 1 pkt 3 i 4) oraz określa system realizacji programu operacyjnego (art. 26 ust. 1 pkt 8), na który składają się zasady i procedury obowiązujące w trakcie realizacji strategii rozwoju, także środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcom w trakcie naboru projektów. Zgodnie zaś z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju realizacja ww. zadań ma przebiegać przy uwzględnieniu zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Wykonywanie powyższych zadań musi uwzględniać wskazaną wyżej zasadę równości i przejrzystości, zaś jak wynika z charakteru tych zadań, dotyczą one zarówno etapu wstępnego realizowania programu, jakim jest opis priorytetów wskazujący na podmioty uprawnione do składania wniosków, jak też etapów dalszych, tj. ustalenia kryteriów i wyboru projektów w oparciu o zatwierdzone kryteria. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał wadliwości działania instytucji zarządzającej w ramach któregokolwiek z zadań wymienionych w art. 26 ust. 1 pkt 1-16 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Oznacza to, że nie doszło wbrew twierdzeniu skarżącego do naruszenia powyższego przepisu, a zarzut opisany w pkt 1 skargi jest nieuzasadniony. Należy podkreślić, że przedmiotowy projekt zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w ramach programu operacyjnego podlegał wyłonieniu w drodze konkursu. Zarząd województwa zamieścił na swojej stronie internetowej listę projektów, dokumenty stanowiące system realizacji programu operacyjnego, a także ich zmiany (art. 28 ust. 1b, ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Instytucja zarządzająca, zgodnie z wymogiem określonym w art. 29 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ogłosiła konkurs na stronie internetowej: www.mojregion.eu/regionalny-program-operacyjny- wojewodztwa-kujawsko-pomorskiego/konkurs/ogłoszenia/ospriorytetowa-5/czytaj/ intems/ogłaszamy-kolejny-konkurs-dla-mikroprzedsiębiorstw-w-ramach-poddziałania-521.1577, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust.1 pkt 3. W ogłoszeniu tym, stosownie do art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zawarta została informacja obejmująca kryteria oceny formalnej projektów, z uwzględnieniem kryterium W.3, które przedstawia w procentach wpływ projektu na zwiększenie sprzedaży produktów/usług w okresie trwałości oraz sposób określenia liczby punktów w zależności od uzyskanego rezultatu. Zgodnie z tą informacją jeżeli projekt wpłynie na zwiększenie sprzedaży produktów /usług w okresie trwałości poniżej 10%, to przewidziano w takiej sytuacji według kryterium W.3 - 0 punktów. Wniosek skarżącego nie przeszedł etapu oceny formalnej. Karta oceny formalnej wniosku zosta ogłoszona na stronie internetowej instytucji zarządzającej. Zwiera ona kryteria rejestracyjne i ocenę wstępną. W karcie tej jako źródło informacji dla kryterium W.3 wskazano E.2 Biznes plan. Indeks 13 przy opisie kryterium wskazuje, że kryterium to zostanie zbadane na podstawie Metodologii oceny kryteriów wyboru projektów dla Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013 (poddziałanie 5.2.1 Wsparcie inwestycji mikroprzedsiębiorstw). Zgodnie z systemem oceny projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013, wersja nr 7 z kwietnia 2010 r., stanowiącym załącznik do uchwały nr 34/494/10 Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 29 kwietnia 2010 r., ocena formalna stanowi jeden z etapów oceny wstępnej. W ramach oceny formalnej, która dokonywana jest przy pomocy kryteriów rejestracyjnych oraz kryteriów formalnych (grupa A) zatwierdzonych przez KM RPO Ocena formalna 2.3.1 odbywa się poprzez ocenę rejestracyjną, ocenę wstępną i ocenę formalną. Ocena formalna w zakresie oceny wstępnej polega na sprawdzeniu opracowanej przez wnioskodawcę dokumentacji projektowej pod kątem stopnia spełnienia kryteriów wstępnych dla danego działania. Celem oceny wstępnej jest zweryfikowanie, które projekty w największym stopniu spełniają najważniejsze kryteria oceny merytorycznej. Powyższa regulacja oznacza, że w ramach oceny formalnej możliwe było, tak jak uczyniono to w rozpoznawanej sprawie, posłużenie się kryteriami oceny merytorycznej. Karta oceny formalnej wniosku mogła zatem zostać oceniona z uwzględnieniem Metodologii, natomiast źródłem informacji miały być dane z tabeli E.2 ze zrealizowanym projektem. Do tej tabeli bowiem odsyła karta oceny formalnej wniosku w zakresie kryterium W.3, gdzie wskazuje się tabelę E.2 Biznes planu. Zgodnie z załączonym do wniosku załącznikiem nr 1 stanowiącym Biznes plan na stronie 24 tabela E.2 zawiera prognozę i informację na temat sprzedaży produktów i usług ze zrealizowanym projektem. Istotą rozpoznawanej sprawy jest wyłonienie w drodze konkursu najlepszego projektu. Dlatego w ocenie Sądu decydujące znaczenie powinna odgrywać właśnie sprzedaż produktów i usług ze zrealizowanym projektem. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ powołał się na stanowisko Grupy roboczej do spraw kryteriów wyboru projektu (grupa robocza Komitetu Monitorującego), zgodnie z którym do wyliczenia średniego zwiększenia sprzedaży w okresie trwałości projektu (przyrost przychodów netto ze sprzedaży) w ramach wzrostu zamieszczonego w Metodologii oceny kryteriów w miejsce parametru Psb (przychody netto ze sprzedaży w roku n+1) należy wykorzystać dane tabeli E.2, tj. ze zrealizowanym projektem. Stanowisko Grupy zostało podzielone przez Komitet Monitorujący, który potwierdził stanowisko Grupy roboczej w sprawie prawidłowości sposobu wyliczenia średniego zwiększenia sprzedaży w okresie trwałości projektu, wg wzoru określonego w Metodologii oceny kryteriów. W ocenie Sądu niezasadny jest zarzut skarżącego, że do wzoru, który posłużył organowi do obliczenia wzrostu sprzedaży produktów/usług podstawiono niewłaściwe wartości i dlatego otrzymano wynik wskazujący, że zwiększył on przychody tylko o 10 %. W przedmiotowej sprawie nie chodzi o procentowy wzrost przychodów przedsiębiorstwa. Celem konkursu jest ustalenie procentowego wzrostu przychodów samego projektu. Organ zastosował prawidłowe dane. Na osi czasy znajdującej się nad wzorem w Metodologii dokładnie zostały naniesione następujące po sobie okresy: n-1 (ostatni zamknięty okres obrachunkowy przed rozpoczęciem projektu), n (rok bazowy), n+1 (rok, w którym kończy się realizacja projektu), natomiast rok ze zrealizowanym projektem i następne lata n+2, n+3, n+4 oznaczają okres trwałości. Słusznie organ postąpił przyjmując lata 2012, 2013 i 2014, które są okresem trwałości projektu, jako źródło danych do obliczenia wzrostu sprzedaży produktów/usług wg wzoru zawartego w Metodologii. W ocenie Sądu nie można w przedmiotowej sprawie zapominać, że cel dofinansowania projektu będzie uzasadniony w sytuacji, gdy nie będzie budziła zastrzeżeń rentowność samego projektu, a więc zasadne jest porównywanie jego wpływu na wzrost sprzedaży w poszczególnych następujących po sobie latach. Konieczne jest wykazanie, że z każdym rokiem projekt jest coraz bardziej opłacalny. W ocenie Sądu sposób obliczenia wzrostu sprzedaży i usług zaprezentowany przez skarżącego, polegający na porównaniu poziomu sprzedaży produktów/usług sprzed realizacji projektu do jej wysokości po zrealizowaniu projektu, a więc tabeli E1 i E2, wykaże znaczny wzrost przychodu, tj. sprzedaży, ale będzie potwierdzał rozwój i rentowność przedsiębiorstwa, które realizuje projekt, a nie samego projektu. Nie chodzi bowiem o to, aby przedsiębiorstwo wykazało zyski i opłacalność. Istotne jest, aby to sam projekt był najbardziej opłacalny. Dlatego przyjęcie zastosowanej przez organ jednej zasady dla wszystkich uczestników konkursu daje możliwość wyłonienia najlepiej opłacalnego projektu. Organ miał prawo posłużyć się Metodologią i wzorem w niej zawartym. Sposób dokonania obliczeń, do których przyjęto dane z uwzględnieniem tabeli E2 Biznes plan, nie budzi wątpliwości Sądu. Rolą wnioskodawcy było rzetelne wypełnienie wniosku zgodnie z instrukcja. Organ natomiast na podstawie danych zawartych w kompletnym wniosku dokonuje oceny tego dokumentu na podstawie z góry ustalonych kryteriów, które są dostępne dla wnioskodawcy na stronie internetowej. Zarówno "Kryteria oceny wstępnej" jak i "Metodologia" zostały zamieszczone na stronie internetowej wraz z ogłoszeniem o konkursie. Dodać również należy, że zgodnie z art. 30a ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu: 1) który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania, oraz 2) którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Organ powinien zatem odnieść się do wszystkich etapów oceny i dać wyraz temu, czy skarżący przeszedł wszystkie etapy. Wniosek skarżącego nie przeszedł etapu oceny wstępnej w zakresie spełnienia oceny formalnej - oceny wstępnej. W przedmiotowej sprawie organ działając na podstawie art. 30a ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju pisemnie poinformował wnioskodawcę o wynikach negatywnej oceny jego projektu z ich uzasadnieniem. Organ wyjaśnił, że wniosek skarżącego o dofinansowanie uzyskał wynik 5,0843 pkt, został umieszczony na liście rankingowej pod pozycją 91. W uzasadnieniu informacji z dnia 30 listopada 2010 r. wyrażono stanowisko, że wniosek nie będzie poddany ocenie formalnej. Uzależniono, że wniosek będzie mógł podlegać dalszej ocenie, gdy okaże się, że po dokonaniu oceny formalnej i merytorycznej wniosków o dofinansowanie projektu nie wykorzystano 100% alokacji środków przewidzianych w ramach konkursu. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na cyt. powyżej przepis art. 30a ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, który wprowadza dwa warunki wyrażone w formie zdań równorzędnych połączonych spójnikiem "oraz", co oznacza, że obydwa warunki muszą być spełnione łącznie w celu spełnienia podstaw do zawarcia umowy o dofinansowanie. Należy zwrócić uwagę, że warunek wyrażony w art. 30a ust. 1 pkt 1 uzależniony został od pozytywnego przejścia przez projekt wszystkich etapów jego oceny i konieczności zakwalifikowania go do finansowania. Ważne zatem jest ustalenie w przedmiotowej sprawie, czy wniosek przeszedł pozytywnie wszystkie etapy jego oceny, gdyż z uzasadnienia informacji wynika, że wniosek nie będzie poddany ocenie formalnej z uwagi na zajęcie miejsca na liście rankingowej i ograniczone alokacją środki. W przedmiotowej sprawie skarżący stwierdził, iż ocena merytoryczna złożonego przez niego wniosku została dokonana niezgodnie z prawem, tj. niezgodnie z Trybem składania wniosków, Instrukcją wypełniania wniosków oraz instrukcją wypełniania załączników, a także kryteriami oceny wstępnej. Skarżący ograniczył się przy tym do kwestionowania liczby przyznanych punktów. Zdaniem Sądu ocena merytoryczna przedmiotowego projektu dokonana przez Zarząd Województwa, jako Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym, nie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. W niniejszej sprawie spór dotyczył wyłącznie kwestii wyjaśnienia, czy w świetle obowiązujących przepisów prawa organ miał podstawy do wstępnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu złożonego do konkursu Nr RPOWKP 32/V/5.2.1/2010 przeprowadzonej w oparciu o Kryteria oceny wstępnej zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO WK-P uchwałą Nr 28/2010 z dnia 28 kwietnia 2010 r. oraz Metodologię. Powyżej została wyjaśniona poprawność przyjętej przez organ metody wyliczenia średniego zwiększenia sprzedaży w okresie trwałości projektu na podstawie określonego w Metodologii wzoru. Jednocześnie zostało wyjaśnione, że organ uznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy za nieuzasadniony miał podstawy do jego negatywnego rozpatrzenia. W przedmiotowej sprawie o nierównym traktowaniu skarżącego mogłaby świadczyć sytuacja, w której organ zastosowałby odmienny sposób wyliczenia środków pozyskanych ze sprzedaży produktów ze zrealizowanym projektem skarżącego w stosunku do pozostałych wnioskodawców. W tym miejscu należy podkreślić, że w przedmiotowej sprawie obowiązywał konkurs. Zatem konieczne było przyjęcie w stosunku do wszystkich wnioskodawców tych samych kryteriów i sposobu wyliczeń. Kryteria były ogłoszone w ogłoszeniu o konkursie, wskazana była strona w Internecie z dostępem do wszystkich dokumentów. Skarżący zapoznał się z nimi. Niema podstaw do kwestionowania ich, tak jak wyraził to organ w informacji po ponownym rozpatrzeniu sprawy. W podsumowaniu wywodów stwierdzić należy, iż to na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju, a następnie z dokumentacją konkursową, na nim też spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie 30 c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, oddalił skargę z uwagi na jej nieuwzględnienie.