II SA/Bd 404/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 maja 2010 r. , sygn. akt II SA/Bd 889/09 w sprawie ze skargi M.W. i D.T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 19 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargi M.W. i D.T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku, w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 889/09. Sprawy ze skargi M.W. (II SA/Bd 889/09) i D.T. (II SA/Bd 955/09) połączone zostały do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia postanowieniem wydanym na rozprawie i wpisanym do jego protokołu, z uwagi na to, że dotyczyły tej samej decyzji administracyjnej i mogły być objęte jedną skargą. Od powyższego rozstrzygnięcia nie została wniesiona skarga kasacyjna, wobec czego od dnia 6 lipca 2010r. wyrok z dnia 19 maja 2010r. stał się prawomocny. . Pismem z dnia 6 kwietnia 2011r. M.W. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie prowadzonej pod sygnaturą II SA/Bd 889/09. W związku z powyższym wnioskiem skarżący, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 czerwca 2011r. wezwany został do wskazania na jakiej podstawie prawnej opiera skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. II SA/Bd 889/09, a także do wskazania, kiedy skarżący dowiedział się o istnieniu okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. W udzielonej na powyższe wezwane odpowiedzi skarżący wskazał, że od roku 2007 jest wpisany do Księgi Wieczystej w Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy, jako dożywotni posiadacz całej oficyny z zabudową przy ul. [...][...] w [...], w związku z czym jest stroną postępowania, co stanowi dla skarżącego podstawę wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270; ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.") w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przyczyny uzasadniające wznowienie postępowania zostały enumeratywne wymienione w art. 271 – 274 p.p.s.a. I tak, jak wynika z art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, a także jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Z kolei na podstawie art. 272 § 1 można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, a na podstawie art. 272 § 2 – gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Na podstawie natomiast art. 273 § 1 można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto, jak wynika z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z art. 276 p.p.s.a., do postępowania ze skarg o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej. W myśl natomiast art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Na mocy z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z uwagi na fakt, iż argumentacja przedstawiona w skardze o wznowienie postępowania nie uzasadnia w żadnym stopniu wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu, skarżący wezwany został do wskazania przyczyny mieszczącej się w wyżej wymienionym katalogu zawartym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z odpowiedzi skarżącego na powyższe wezwanie, nie wskazał on żadnej obiektywnej przesłanki uzasadniającej wznowienie postępowania, wydanie orzeczenia na niekorzyść skarżącego nie jest bowiem wystarczającym powodem wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sadowym. Nie sposób się ponadto zgodzić z twierdzeniem skarżącego, iż "próbuje się go wyeliminować od udziału w sprawie", bowiem w postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt II SA/Bd 889/09 brał on czynny udział, wnosząc do sprawy pisma procesowe, a także biorąc bezpośredni udział w rozprawie. W związku z okolicznością iż skarżącemu w ww. sprawie przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym również wyznaczenie na rzecz skarżącego adwokata, skarżący miał możliwość, za pośrednictwem swojego pełnomocnika składać wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, a w razie przywrócenia tego terminu, wnosić skargę kasacyjną, w której zakwestionowane zostałyby argumenty uzasadnienia wyroku, z którymi skarżący się nie zgadza. Zwrócić jednak uwagę należy, iż w stosownym czasie skarżący nie skorzystał z przysługujących mu środków odwoławczych. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W przedmiotowej sprawie nie wskazano ustawowej przyczyny wznowienia postępowania, w związku z czym, na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji postanowienia.