II SA/Bd 407/08

WyrokWSA w Bydgoszczy2008-07-09

Skład orzekający: Sędzia [...], Sędzia [...], Sędzia [...]

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy żołnierzowi zawodowemu, którego stosunek służbowy został przywrócony wskutek stwierdzenia nieważności decyzji o wypowiedzeniu, przysługują odsetki ustawowe od uposażenia wypłaconego po przywróceniu do służby, jeśli zostało ono wypłacone z opóźnieniem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że stwierdzenie nieważności decyzji o wypowiedzeniu stosunku służbowego oznacza, iż wypowiedzenie nie było skuteczne, a żołnierz pozostawał w służbie. W związku z tym, uposażenie wraz z dodatkami stało się wymagalne w terminach wynikających z przepisów, a opóźnienie w jego wypłacie uzasadnia przyznanie odsetek ustawowych na podstawie art. 75 ust. 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Organ odwoławczy błędnie uznał, że brak jest podstaw do wypłaty odsetek, ponieważ uposażenie nie było wymagalne w okresie, gdy żołnierz nie pełnił faktycznie służby.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła żądania wypłaty odsetek ustawowych od uposażenia, które zostało wypłacone J. D. po przywróceniu go do zawodowej służby wojskowej. Decyzja o wypowiedzeniu stosunku służbowego została stwierdzona nieważnością, co skutkowało uchyleniem rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby i ponownym przyjęciem żołnierza na stan ewidencyjny. Organ administracji odmówił wypłaty odsetek, argumentując, że uposażenie nie było wymagalne w spornym okresie. J. D. zaskarżył decyzję, domagając się uchylenia decyzji organu I i II instancji.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego oraz poprzedzającą ją decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Szczecinie i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia [...] Sędziowie: Sędzia [...] Sędzia [...] Protokolant [...] po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu [...] lipca 2008 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odsetek od sum uposażeń wypłaconych po przywróceniu do służby 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Szczecinie nr 2/Fin/2008 z dnia 14 marca 2008 r., 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. II SA/Bd 407/08 UZASADNIENIE Decyzją nr [...] z dnia [...] Dowódca [...] Okręgu Wojskowego utrzymał w mocy wydaną, z powołaniem się na art. 8 ust. 1, art. 75 ust. 3 i art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ( Dz. U. nr 179, poz. 1750 z późn. zm. ), decyzję nr [...] Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w S. z dnia [...] o odmowie wypłacenia J. D. odsetek ustawowych od uposażeń wypłaconych mu po przywróceniu go do zawodowej służby wojskowej, to jest za okres od [...] do [...]. W motywach decyzji organ wskazał, iż decyzją nr [...] z dnia [...] Dowódca Wojsk Lądowych stwierdził nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego dotyczącej wypowiedzenia chor. szt. J. D. stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej z powodu likwidacji zajmowanego przez niego stanowiska służbowego i odmowy przyjęcia niższego stanowiska służbowego. Następnie Dowódca [...] Okręgu Wojskowego rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] uchylił pkt 16 własnego rozkazu personalnego z dnia [...], zgodnie z którym J. D. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z upływem terminu wypowiedzenia stosunku służbowego. W związku z powyższym, rozkazem dziennym nr [...] Wojskowego Komendanta Uzupełnień z dnia [...] wyżej wymieniony ponownie został przyjęty na stan ewidencyjny Komendy Uzupełnień i wypłacono mu uposażenie za okres od [...] do [...]. Zdaniem organu II instancji wbrew podnoszonemu przez J. D. w odwołaniu zarzutowi rażącego naruszenia przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w S. poprzez odmowę wypłacenia żądanych odsetek, art. 75 ust 3 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ( Dz. U. nr 179, poz. 1750 ze zm. ) oraz art. 9 ust 3a ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy ( Dz. U. 2002 nr 76, poz. 693 ze zm.), zgodnie z którymi w razie zwłoki w wypłacie uposażenia i innych należności, żołnierzowi przysługują odsetki od dnia, w którym należność pieniężna stała się wymagalna, organ I instancji nie naruszył wymienionych przepisów, gdyż uposażenie odwołującego się nie stało się wymagalne w dniu [...] skoro w obrocie prawnym pozostawała decyzja z dnia [...], w wyniku której był faktycznie zwolniony z zawodowej służby wojskowej, lecz dopiero po uprawomocnieniu się decyzji nr [...] Dowódcy Wojsk Lądowych stwierdzającej nieważność wskazanej decyzji z dnia [...] Według organu II instancji nie jest przy tym trafny również pogląd J. D., iż organ I instancji uznał roszczenie o zapłatę odsetek poprzez wypłacenie uposażenia za sporny okres, bowiem roszczenie odsetkowe jeśli już powstanie, to uzyskuje samoistny byt prawny, niezależny od długu głównego. J. D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy decyzję Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego wnosząc o stwierdzenie jej nieważności oraz poprzedzającej jej decyzji I instancji, względnie o uchylenie obydwu decyzji. Skarżący zarzucił rozstrzygnięciu organu naruszenie art. 75 ust 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kpa poprzez uznanie, że wskutek stwierdzenia nieważności decyzji o wypowiedzeniu stosunku służbowego nie powstało po jego stronie przywrócenie stanu poprzedniego, w którym miał on w okresie od [...] do [...] prawo do zapłaty uposażenia do 10- tego każdego miesiąca kalendarzowego, a tym samym, iż wypłacenie uposażenia po [...] w skumulowanej formie odbyło się z zawinionym opóźnieniem ( zwłoką ) organów wojskowych. Nadto skarżący podniósł, podobnie jak w odwołaniu, że wypłacając mu uposażenie za sporny okres po terminie jego wymagalności, organ miał świadomość konkretnego długu, a tym samym uznał roszczenie o zapłatę odsetek. W odpowiedzi na skargę Dowódca [...] Okręgu Wojskowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył , co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępnie zaznaczyć należy, że w podstawie prawnej decyzji Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w S. trafnie powołano przepis art. 75 ust 3 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ( Dz. U. nr 179, poz. 1750 ze zm. ), a nie- także analogiczne unormowanie art. 9 ust 3a ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy ( Dz. U. nr 76, poz. 693 ze zm.), gdyż pozew o zapłatę odsetek za okres od [...] do [...], którą to sprawę Sąd Rejonowy w S. przekazał według właściwości wymienionemu organowi wojskowemu, wniesiony został przez skarżącego [...], a więc po wejściu w życie pierwszej ze wskazanych ustaw, zaś art. 169 tejże ustawy stanowi, że dotychczasowe przepisy stosuje się jedynie do spraw wszczętych lecz nie zakończonych ostateczną decyzją przed dniem 1 lipca 2004r. Kwestia zaległych odsetek w niniejszym przypadku była przedmiotem odrębnego postępowania przeprowadzonego w całości pod rządem przepisów ustawy z 11 września 2003r. W myśl art. 75 ust 3 omawianej ustawy w razie zwłoki w wypłacie uposażenia i innych należności, o których mowa w art. 73, żołnierzowi zawodowemu przysługują odsetki ustawowe od dnia w którym uposażenie lub inne należności pieniężne stały się wymagalne. Nie jest trafne stanowisko organu odwoławczego, iż w sytuacji, gdy stwierdzono nieważność decyzji Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego z dnia [...] o wypowiedzeniu skarżącemu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, a w konsekwencji uchylono rozkaz personalny z [...] w części dotyczącej zwolnienia go ze służby, brak było podstaw do wypłaty wyżej wymienionemu, obok uposażenia wraz z dodatkami za okres od [...] do [...], odsetek od tychże należności, wobec niepełnienia przez niego w tym czasie służby, a w konsekwencji – braku wymagalności wskazanych należności. Także chybione jest powoływanie się przez organ odwoławczy, w kontekście zaistnienia wymagalności uposażenia, na unormowania ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych określające moment powstania prawa do uposażenia w nawiązaniu do pełnionej przezeń służby - w niniejszym przypadku do ponownego przystąpienia przez skarżącego do wykonywania obowiązków służbowych i przyjęcia go na stan ewidencyjny Wojskowej Komendy Uzupełnień w wyniku rozkazu z dnia [...] Argumentacja organu byłaby prawidłowa, gdyby doszło do uchylenia ( w następstwie wznowienia postępowania), a nie stwierdzenia nieważności decyzji skutkującej zwolnieniem skarżącego ze służby. Decyzja uchylająca decyzję o wypowiedzeniu, prowadząca do uchylenia rozkazu o zwolnieniu, powodowałoby w konsekwencji reaktywowanie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej z dniem, w którym uchylenie pkt 16 rozkazu personalnego nr [...] stałoby się rozstrzygnięciem ostatecznym. Od dnia ponownego przystąpienia do wykonywania obowiązków służyłoby żołnierzowi zawodowemu prawo do uposażenia i innych należności. Decyzja uchylająca bowiem wywiera skutki " ex nunc", czyli na przyszłość. Zgoła odmienne są skutki decyzji stwierdzającej nieważność wydanego rozstrzygnięcia. Stwierdzając nieważność decyzji organ wskazuje na ciężką wadliwość decyzji obarczającą ją z mocy prawa od dnia wydania , to jest ze skutkiem " ex tunc". Decyzja dotknięta wadliwością, o której mowa w art. 156 § 1 kpa korzysta z domniemania prawidłowości i ma moc obowiązującą dopóki nie zostanie usunięta z obrotu prawnego przez stwierdzenie jej nieważności. Stwierdzenie to ( o charakterze deklaratoryjnym ) ma moc wsteczną- eliminuje skutki prawne wadliwej decyzji, tak jakby w ogóle nie została podjęta. Takie rozumienie konsekwencji stwierdzenia nieważności decyzji znajduje odzwierciedlenie zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych i Sądu Najwyższego, jak i w doktrynie. W świetle powyższego stwierdzenie nieważności decyzji wypowiadającej skarżącemu stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej oznacza, że wypowiedzenie nie było skuteczne, a więc skutecznie nie został zwolniony, co jest równoznaczne z pełnieniem przez niego po [...] przez cały czas służby. Aktualne stało się także prawo do uposażenia zasadniczego z dodatkami i pozostałymi należnościami przysługujące skarżącemu na dzień zwolnienia ( prawo to nie wygasło). W związku z tym w rozkazie dziennym nr [...] z dnia [...] prawidłowo stwierdzono, że od dnia [...] chor. szt. J. D. przysługują należności wynikające z pełnienia zawodowej służby wojskowej i mu je wypłacono. W ocenie Sądu uposażenie skarżącego oraz dodatki do niego były zatem wymagalne już w [...] ( w dniach wynikających z art. 81 ustawy). Data wymagalności świadczenia pieniężnego ma zasadnicze znaczenie dla ustalenia, czy nastąpiło opóźnienie w jego spełnieniu, a w konsekwencji, czy należne są odsetki z tytułu opóźnienia w wypłacie. Odsetki mają więc charakter nieważności ubocznej, akcesoryjnej. Zasadne jest w tym miejscu przytoczenie fragmentu uzasadnienia uchwały Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1992 r. nr III AZP 27/92, w którym stwierdza się , iż "obowiązek płacenia odsetek nie może powstać bez obowiązku zapłaty sumy głównej, a gdy obowiązek ten już powstanie, to wówczas następstwem tego akcesoryjnego charakteru jest ścisłe powiązanie obowiązku płacenia odsetek z głównym obowiązkiem". Jeśli zatem zaległe uposażenie wraz z dodatkami wypłacono w efekcie bezskutecznej, wadliwej decyzji administracyjnej skarżącemu z końcem czerwca 2006r., to stosownie do art. 75 ust 3 ustawy z dnia 11 września 2003r. - winien on otrzymać odsetki ustawowe za czas od dnia wymagalności w [...] do dnia wypłaty w [...]. wymienionych należności. Ustosunkowując się do końcowego fragmentu uzasadnienia zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że powstałe roszczenie w przedmiocie odsetek uzyskuje niezależny byt prawny od roszczenia głównego tylko w tym znaczeniu, iż może być dochodzone w odrębnym postępowaniu niezależnie od istnienia, czy też zaspokojenia roszczenia głównego. Nie można zgodzić się też ze stanowiskiem organu II instancji, iż bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiocie odsetek pozostaje fakt wypłacenia należności głównej, gdyż właśnie data wypłaty tej należności w zestawieniu z datą jej wymagalności, czyni zasadnymi podnoszone w skardze zarzuty dotyczące błędnej oceny ( interpretacji ) zaistniałych w niniejszej sprawie faktów na gruncie art. 75 ust 3 obowiązującej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Uznając, że zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego mającym wpływ na wynik sprawy, orzeczono na podstawie at. 145 § 1 pkt 1 "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz 1270 ) jak w sentencji. Ponownie rozpatrując sprawę żądanych przez skarżącego odsetek należy mieć na względzie unormowania dotyczące przedawnienia roszczeń.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło