II SA/Bd 410/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Kazimiery M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2007 r., nr [...] w przedmiocie kary za nielegalne użytkowanie budynku mieszkalnego postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz Kazimiery M. kwotę 100,00 zł ( słownie: sto złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 19 kwietnia 2007 r. Kazimiera M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2007 r., nr [...] w przedmiocie kary za nielegalne użytkowanie budynku mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o umorzenie postępowania wskazując, iż korzystając z dyspozycji art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") uwzględnił skargę w całości wydając postanowienie z dnia [...] 2007 r., nr [...] na mocy, którego uchylił zaskarżone postanowienie własne oraz postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] 2007 r. nr [...] i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. Pismem z dnia 23 marca 2007 r. Sąd zwrócił się do skarżącej o udzielenie informacji czy wobec wydania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. postanowienia z dnia [...] 2007 r., nr [...] podtrzymuje swoją skargę. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżąca odpowiedziała, iż wobec uchylenia postanowień obu instancji i umorzenia postępowania przed organem I instancji skarga jej z dnia 19 kwietnia 2007 r. stała się bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wykazane w pkt 1-2. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Z taką sytuacją będziemy mieli do czynienia w szczególności, gdy zaskarżona decyzja(postanowienie) zostanie pozbawiona bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i jej uchylenia. W związku z tym, iż organ uwzględnił skargę w całości w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd stwierdza, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega ono umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. Na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania sądowego.