II SA/Bd 414/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Ś., B. Ś., D. Ś., B. W., A. K., J. P., A. P., T. K., A. K., B. K., B. K., S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia[...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę D. Ś. Pismem z 30 marca 2015 r. R. Ś., B. Ś., D. Ś., B. W., A. K., J. P., A. P., T. K., A. K., B. K., S. K. i B. K. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 27 kwietnia 2015 r. wezwano skarżącą D. Ś. do wskazania, w terminie 7 dni, czy posiada tytuł prawny (np. prawo własności, współwłasności) do gruntu znajdującego się na obszarze oddziaływania inwestycji realizowanej przez inwestora M. G., jakiego rodzaju jest to tytuł prawny i czy jest to tytuł prawny posiadany wspólnie z R. Ś. i B. Ś., pod rygorem uznania, że skarżąca D. Ś. nie posiada ani samodzielnego, ani wspólnego tytułu prawnego do ww. gruntu. Pismem z 15 maja 2015 r. D. Ś. wyjaśniła, że posiada interes faktyczny uczestnictwa w niniejszej sprawie, gdyż zamieszkuje posesję w obszarze bezpośredniego oddziaływania inwestycji realizowanej przez inwestora M. G., która polega na rozbudowie o kolejną większą elektrownię wiatrową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga D. Ś. podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności podnieść trzeba, że w myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - przywoływanej dalej jako "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W świetle przywołanej regulacji prawnej o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Tak więc istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot swojego zainteresowania sprawą nie może poprzeć przepisami prawa materialnego. Przymiotu strony nie ma natomiast osoba, która swój udział w postępowaniu opiera na potrzebie ochrony lub zaspokojenia interesu faktycznego. W orzecznictwie sądów administracyjnych, które tutejszy sąd w pełni aprobuje, przyjmuje się, że legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić - co do zasady - podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Kryterium "interesu prawnego" ma charakter materialnoprawny. Innymi słowy, interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Uprawnienie do złożenia skargi uzależnione jest od wykazania interesu prawnego pojmowanego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu, natomiast stwierdzenie w toku postępowania, że wnoszący skargę nie legitymuje się interesem prawnym powoduje oddalenie skargi (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 9.10.2012 r., II SO/Bk 13/12 - Lex nr 1289343, wyrok NSA z 10.03.2011 r., II OSK 439/10 - Lex nr 992577). W niniejszej sprawie D. Ś. nie wykazała, ażeby przysługiwał jej interes prawny do wniesienia skargi na decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącej farmy wiatrowej. Zaskarżona decyzja bezspornie nie rozstrzyga o przysługujących jej prawach lub obowiązkach. Fakt, że skarżąca zamieszkuje na pobliskiej nieruchomości i jest wskutek tego zainteresowana wynikiem postępowania dotyczącego warunków zabudowy, wyrażając czynny sprzeciw względem planowanej inwestycji w toku postępowania administracyjnego, nie daje automatycznie legitymacji skargowej do wniesienia skargi na akt administracyjny rozstrzygający o sytuacji procesowej innych podmiotów. Fakt, że D. Ś. mieszka, jak twierdzi, w obszarze bezpośredniego oddziaływania inwestycji realizowanej przez inwestora M. G., nie skutkuje przyznaniem jej przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy, choć niewątpliwie skarżąca posiada interes faktyczny w tym postępowaniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1-5) jest niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie sąd odrzucił skargę D. Ś. na podstawie art. 50 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.