II SA/Bd 415/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie WSA: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 lipca 2007r. sprawy ze skargi Andrzeja K. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] 2007r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie, 2. stwierdza, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu Orzeczeniem nr [...] z [...] 2007 r. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. stwierdziła rozpoznanie u Andrzeja K. : 1) otyłości, 2) astygmatyzmu krótkowzrocznego obu oczu, 3) hyperurikemii, określonych odpowiednio w § 1 p 7, § 13 p 2, § 59 p 1 załącznika nr 2 grupa I do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 września 2006 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz w Służbie Wywiadu Wojskowego oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach ( Dz. U. Nr 176 poz.1304) i w konsekwencji uznała go za trwale niezdolnego do służby w SKW. W uzasadnieniu orzeczenia organ stwierdził, że powyższych ustaleń dokonał w oparciu o posiadaną dokumentację lekarską i orzeczniczą, badanie komisji a także aktualne wyniki badań i konsultacji specjalistycznych. Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji, w którym nie wskazał jednak jakich uchybień dopuścił się organ I instancji. Orzeczeniem nr [...] z [...] 2007 r. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. utrzymała w mocy zaskarżone rozstrzygniecie organu I instancji. W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono, iż przeprowadzone badania poziomu kwasu moczowego w surowicy w dniach 8 i 31 stycznia 2007 r. wykazały u Andrzeja K. odpowiednio 485,0 umol/l oraz 504,0 umol/l, wskazując na przekroczenie poziomu ponad normę 420 umol/l uzasadniając zakwalifikowanie odwołującego się do schorzenia, o którym mowa w § 59 p 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 września 2006 r., które jednoznacznie określa w takim przypadku trwałą niezdolność do służby w SKW . W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Andrzej K. wniósł o uchylenie orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, podnosząc, że ten sam organ w orzeczeniu nr [...] z dnia [...] 2007 r. orzekł o jego zdolności do zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa w Afganistanie, rozpoznając schorzenia tożsame ze wskazanymi w orzeczeniu dotyczącym niezdolności do służby w SKW. Wyjaśnił, iż niewielki wzrost poziomu kwasu moczowego w surowicy był następstwem stosowanej od listopada 2006 r. wysokopurynowej diety. Strona wyjaśniła, że konsultowała się w dniu 23 marca 2007 r. z dr n. med. Markiem M. specjalistą chorób wewnętrznych, nefrologii i transplantologii klinicznej, który stwierdził brak podstaw do rozpoznania dny moczanowej. Ponadto skarżący powołał się na okoliczność, że wykonał w dniach [...] 2007 r. badania laboratoryjne w ZOZ "[...]" Sp. z o.o. w Z., które wykazywały prawidłowe wskazania. W ocenie skarżącego organy w toku prowadzonego postępowania odstąpiły od zasady czynnego udziału strony w postępowaniu i nie uwzględniły przed wydaniem decyzji stanowiska skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, pdtrzymując dotychczasową argumentację, dodając, iż przeprowadzona przez skarżącego konsultacja oraz badanie potwierdzają rozpoznanie organu co do hyperurikemii wywołanej najprawdopodobniej wysokopurynową dietą oraz dodatkowo wskazując na podwyższony poziom trójglicerydów (175 przy normie 140-160) oraz otyłość prostą. Nadto organ powołał się na zaprezentowany w piśminnictwie pogląd istnienia czterech faz przebiegu dny:1) hyperurikemię bezobjawową, 2) napady zapalenia stawów, 3) okresy między napadowe, 4) dna przewlekła guzkowa, podnosząc, iż w przedmiotowa sprawa dotyczy pierwszej z nich. Organ powołał się tu na publikację "Choroby wewnętrzne" pod redakcją prof. dr hab. Andrzeja Szczeklika, Kraków 2006 tom II str. 1737 rozdział VII - choroby reumatyczne: Przebieg naturalny. Organ II instancji zaznaczył, iż ustawodawca żołnierza zawodowego jako kandydata do służby w SKW traktuje podobnie jak osobę niepełniącą zawodowej służby wojskowej, a ubiegającą się o powołanie do tej służby. Natomiast orzeczenie wydane przez [...] z dnia [...] 2007 r. w sprawie zdolności do służby poza granicami państwa - Afganistan nie jest przedmiotem niniejszej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpatrując skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego. Nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi, zgodnie za art. 134 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd zwrócił uwagę na uchybienie, które nie było objęte zarzutami skarżącego, a sprowadzało się do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odwołanie od decyzji administracyjnej jest niesformalizowanym co do treści środkiem prawnym, jednakże dla wywołania skutku prawnego powinno ono spełniać formą i treścią wymogi pisma procesowego, o których mowa w art. 63 k.p.a. Zgodnie z przepisem art. 63 § 3 k.p.a. " podanie (odwołanie) wniesione pisemnie... powinno być podpisane przez wnoszącego..." . Zatem spełnienie wymagań formalnych wynikających z cytowanego przepisu, tzn. podpisanie podania (odwołania) przez wnoszącego gwarantuje, że czynność procesowa została dokonana przez osobę wnosząca podanie (odwołanie). Brak podpisu osoby wnoszącej odwołanie, jeśli nie zostanie usunięty poprzez wezwanie do usunięcia braków, uniemożliwia wywołanie skutków prawnych wniesionego podania, tj. w przypadku odwołania powoduje niemożność jego rozpoznania przez organ administracji. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania, które nie zostało podpisane przez wnoszącego. Organ odwoławczy nie wezwał wnoszącego, pod rygorem z 64 § 2 k.p.a. (pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia) do usunięcia braku i "odwołanie" rozpoznał, mimo, że nie wywołało ono skutków prawnych. W związku z powyższym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, oraz art. 152 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku .