II SA/Bd 420/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w I. z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie wypłaty dodatkowego wynagrodzenia postanawia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe, Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w I. z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie wypłaty dodatkowego wynagrodzenia wniósł Z. D. Pismem z dnia 15 kwietnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż cofa skargę. W odpowiedzi na skargę Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w I. wniósł o umorzenie postępowania ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2012 poz. 270 – dalej P.p.s.a.) Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z treścią art. 60 w/w ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego skutecznie cofnął skargę, albowiem czynność jego nie zmierza do obejścia prawa i w związku, z czym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.