II SA/Bd 424/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Bd 269/08 w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia odrzucić skargę o wznowienie. Pismem z dnia [...] maja 2008 r. M. F. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 kwietnia 2008 r. w sprawie ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (zwanego dalej "Kierownikiem") z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. We wniosku skarżąca podniosła, iż w postanowieniu z dnia 18 kwietnia 2008 r. jako podstawę umorzenia postępowania Sąd wskazał stwierdzenie nieważności zaskarżonej ówcześnie decyzji Kierownika z dnia [...] lutego 2008 r, które nastąpiło w drodze decyzji tegoż organu z dnia [...] kwietnia 2008 r. Decyzja stwierdzająca nieważność została jednakże uchylona decyzją Kierownika z dnia [...] maja 2008 r nr [...], którą jednocześnie odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji z [...] lutego 2008 r.. Skarżąca zwróciła uwagę, iż po wydaniu postanowienia Sądu z dnia 18 kwietnia 2008 r. skierowała do Sądu pismo wyjaśniające jej stanowisko odnośnie błędnych podstaw podjęcia decyzji Kierownika z dnia [...] kwietnia 2008 r. o stwierdzeniu nieważności, która to decyzja w momencie przesłania akt do Sądu nie była prawomocna. Pismo to zostało potraktowane jako skarga kasacyjna, która postanowieniem Sądu z dnia 15 maja 2008 r. została odrzucona. W opinii skarżącej jej pismo wyjaśniające nie miało charakteru skargi kasacyjnej. Zdaniem skarżącej, skoro w wyniku decyzji Kierownika z dnia [...] maja 2008 r. decyzja, na którą złożyła skargę (tj. z decyzja z dnia [...] lutego 2008 r.) jest ważna, to umorzenie postępowania w sprawie ze skargi na tą decyzję jest bezpodstawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") w przypadku wniesienia skargi o wznowienie postępowania Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Ustawowe podstawy wznowienia postępowania zostały wskazane w Dziale VII p.p.s.a. Zgodnie z art. 273 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Ponadto ustawową przyczyną wznowienia jest przypadek, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.). Wznowienie postępowania można także nastąpić z tej przyczyny że: - orzeczenie (Sądu) zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a.); - orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.); - doszło do późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.); - doszło do późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.). Skarżąca nie wskazała na żadną z powyższych przyczyn wznowienia. Skarżąca podniosła tylko, iż po zakończeniu prawomocnym postanowieniem sprawy z jej skargi na decyzję z dnia [...] lutego 2008 r. doszło do wydania przez organ administracji nowego orzeczenia w przedmiocie nieważności tejże decyzji. Najbardziej zbliżona do wskazanej przez skarżącą okoliczności jest przyczyna wznowienia określona w art. 273 § 3 p.p.s.a., w którym wspomina się o orzeczeniu dotyczącym tej samej sprawy. Należy jednakże zwrócić uwagę, iż jednoznaczne z powołaniem się na tą podstawę wznowienia jest powołanie się nie na jakiekolwiek orzeczenie dotyczące tej samej sprawy, ale konkretnie na orzeczenie "później wykryte". Skarżąca tymczasem nie wskazała na orzeczenie "później wykryte", ale "później wydane", i to wydane już po zapadnięciu postanowienia Sądu umarzającego sprawę ze skargi na decyzję z dnia [...] lutego 2008 r. Nie jest to zatem wskazanie na przyczynę wznowienia określoną w art. 273 § 3 p.p.s.a. Ze względu na powyższe orzeczono jak w sentencji.