II SA/Bd 430/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na decyzję Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w I. Kujawskiej działającego z upoważnienia Burmistrza Gminy i Miasta I. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 13 kwietnia 2006 r. D. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę wskazując, iż " nie dotyczy decyzji z dnia [...] 06 r. tylko ostatniej decyzji poprzedzającej dzień 03.11.06 rok". Pismem z dnia 23 maja 2007 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi m.in. przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na ww. wezwanie w piśmie z dnia 2 czerwca 2007 r. skarżąca oświadczyła, iż skarży decyzję z dnia [...] 2006 r., nr [...] o przyznaniu zapomogi okresowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Badanie merytorycznej zasadności skargi winno więc być poprzedzone sprawdzeniem wymagań formalnych skargi, w tym jej dopuszczalności. W przypadku kiedy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, by wnieść skargę do Sądu, przy czym skarga może dotyczyć ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie, zgodnie z oświadczeniem skarżącej wyrażonym w sposób wyraźny w piśmie z dnia 2 czerwca 2007 r., przedmiotem skargi jest decyzja organu I Instancji. Zaskarżenie do Sądu decyzji organu I instancji zamiast rozstrzygnięcia wydanego przez organ II instancji stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi ( art. 52 § 1 p.p.s.a.). Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.