II SA/Bd 431/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia [...] Sędziowie WSA: Sędzia [...] Sędzia [...] Protokolant [...] po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu [...] października 2008r. sprawy ze skargi B. N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2008r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania oddala skargę II SA/Bd 431/08 UZASADNIENIE [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją [...] z dnia [...] lutego 2008 r. na podstawie art. 104 Kpa oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 1 oraz 71 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 roku Nr 156 poz. 1118 z późn. zm.) nakazał B. N. przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania piwnicy i mieszkania na I piętrze kamienicy, z obecnej funkcji handlowej na pomieszczenie piwniczne i mieszkanie w budynku przy ul. [...] w [...] (działka nr [...]). Uzasadniając decyzję wskazano, że w trakcie kontroli ustalono, iż B. N. dokonała zmiany sposobu użytkowania piwnicy i mieszkania na I piętrze kamienicy na działalność handlową, bez wymaganego prawem zgłoszenia tego zamiaru do Starostwa Powiatowego w [...]. Podczas dokonywania zmian wykonane zostały następujące roboty budowlane: w piwnicy wybito otwór w ścianie konstrukcyjnej, wykonano nie normatywne schody na parter, na pierwszym piętrze budynku, powiększono otwór drzwiowy w ścianie konstrukcyjnej, dokonano wymiany okna drewnianego na PCV. Powyższe roboty budowlane wykonane zostały w latach 2003-2007. Zamiar wykonania tych robót nie został uzgodniony z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w [...], z rzeczoznawcą do spraw bhp, p. poż, a także pod kątem zapewnienia odpowiednich warunków higieniczno-sanitarnych. Brak dokumentacji, uzgodnień i pozwoleń stwarza zagrożenie dla życia i zdrowia osób sprzedających i kupujących. Wskazano, że zgodnie z art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Inwestor nie dopełnił powyższego obowiązku naruszając w/w artykuł Prawa budowlanego. W związku z tym, postanowieniem [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. znak: [...]: wstrzymano B. N. użytkowanie piwnicy i mieszkania na I piętrze kamienicy przeznaczonych na działalność handlową, nałożono na użytkownika obowiązek przedstawienia w terminie 60 dni od daty otrzymania postanowienia odpowiednich dokumentów. Ponieważ B. N. nie dostarczyła w wyznaczonym terminie wskazanych dokumentów, nakazano przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania piwnicy i mieszkania na pierwszym piętrze kamienicy. B. N. złożyła od tej decyzji odwołanie zaprzeczając ustaleniom dotyczącym wykonania przypisanych jej zmian. Nadto zarzuciła że decyzję wydano przed upływem ustalonego terminu 60 dni. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją [...] z dnia [...] marca 2008 r. na podstawie art. 104 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 2 w/w ustawy Prawo budowlane utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając decyzję wskazano, że B. N. dokonała zmiany sposobu użytkowania wskazanych pomieszczeń i nie wykonała nakazu określonego w postanowieniu z [...] grudnia 2007 r. - tj. nie wstrzymała użytkowania lokalu i nie dostarczyła w wyznaczonym terminie wskazanych w postanowieniu dokumentów. Wskazano także, że zakres wykonanych robót został stwierdzony protokołem kontroli z [...] września 2007 r., podpisanym przez skarżącą. Odnosząc się do zarzutu uchybienia 60-dniowemu terminowi stwierdzono, iż termin ten zgodnie z Kpa upływał w dniu [...] lutego 2007 r. Postanowienie datowane na dzień [...] grudnia 2007 r. w rzeczywistości zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w [...] w dniu [...] grudnia 2007 r. Z chwilą otrzymania go przez skarżącą w dniu [...] grudnia 2007 r. w/w postanowienie weszło do obrotu prawnego, a 60-dniowy termin upływał w dniu [...] lutego 2008 r. Zaskarżona decyzja nosząca datę [...] lutego 2008 r. została nadana [...] lutego 2008 r., a skarżąca otrzymała ją [...] lutego 2008 r. Z powyższego wynika, że terminowi wskazanemu w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2007 r. nie uchybiono. Na powyższą decyzję B. N. złożyła skargę wnosząc o jej uchylenie z powodu jej niezgodności z prawem. Skarżąca wskazała, że podtrzymuje wszystkie swoje dotychczasowe zarzuty zaznaczając, że organ nie odniósł się do nich. W odpowiedzi na skargę organ odwołując się do uzasadnienia zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Podkreślenie tej ostatniej kwestii w niniejszej sprawie jest szczególnie istotne zważywszy na treść ujawnionych dopiero na rozprawie sądowej dokumentów, w szczególności z uwagi na przedłożenie decyzji Burmistrza [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. ustalającej warunki zabudowy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt wynika zaś, że w dniu [...] września 2007 r. [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] dokonał kontroli robót budowlanych w kamienicy przy ul. [...] w [...]. W trakcie tej kontroli przeprowadzonej w obecności skarżącej ustalono, że wykonano tam następujące roboty budowlane: - w piwnicy wykonano otwór w ścianie konstrukcyjnej i przeprowadzono remont schodów, - na parterze wykonano otwór w ścianie konstrukcyjnej zewnętrznej w celu przejścia do budynku i oficyny, - na I piętrze powiększono otwór drzwiowy w ścianie konstrukcyjnej wewnętrznej i dokonano wymiany okna drewnianego na okno PCV. Powyższe roboty wykonano zmieniając przeznaczenie tych pomieszczeń z przeznaczeniem ich do prowadzenia w nich działalności handlowej. Skarżąca w trakcie tej kontroli wyjaśniła, że robót tych dokonała w latach 2003 (od jesieni) do 2007 r. i nie uzyskała pozwolenia na budowę ani też nie dokonała zgłoszenia tych robót. Z akt wynika także, że w następstwie tej kontroli [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wydał w dniu [...] grudnia 2007 r. na podstawie art. 123 Kpa oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 1 i art. 71a ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 156 z 2006 r. poz. 1118 z późn. zm.) postanowienie, którym nakazał B. N. wstrzymać użytkowanie piwnicy i mieszkania na I piętrze kamienicy przeznaczonej na działalność handlową bez wymaganego prawem zgłoszenia o zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego na działce [...] przy ul. [...] w [...] i nałożył na nią obowiązek przedstawienia w terminie 60 dni od daty otrzymania postanowienia następujących dokumentów: - opisu i rysunku określających usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości, - zwięzłego opisu technicznego określającego rodzaj i charakterystykę obiektu, - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, - zaświadczenia burmistrza o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania terenu albo w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania, ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. Z akt wynika, że powyższe postanowienie doręczono skarżącej w dniu [...] grudnia 2007 r., natomiast decyzję [...] utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją, organ pierwszej instancji wydał w dniu [...] lutego 2008 r. Wskazany więc w tym postanowieniu termin 60 dni upłynął w dniu [...] lutego 2008 r. Zauważył to zresztą organ drugiej instancji w zaskarżonej decyzji. Niesłusznie jednak wyprowadził z tego wniosek, że wydając w dniu [...] lutego 2008 r. decyzję organ pierwszej instancji terminowi nie uchybił. Ocena Sądu jest odmienna – terminowi uchybiono wydając decyzję utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją przed jego upływem. W tym zakresie należało więc przyznać rację skarżącej uznając słuszność jej zarzutu. Należało jednak rozważyć czy została spełniona przesłanka z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w/w ustawy z 30 sierpnia 2002 r. uzasadniająca uchylenie zaskarżonej decyzji, a więc czy jest to naruszenie przepisów postępowania które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy? W ocenie Sądu odpowiedź na to pytanie jest negatywna. To niewątpliwie naruszenie przepisów postępowania nie mogło zdaniem Sądu mieć żadnego wpływu na wynik sprawy zważywszy, że skarżąca przed upływem wyznaczonego jej terminu a po wydaniu decyzji z [...] lutego 2008 r. nie przedłożyła wskazanych w postanowieniu z [...] grudnia 2007 r. dokumentów. Natomiast gdyby nastąpiło przedłożenie wskazanych w tym postanowieniu dokumentów po wydaniu decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. a przed upływem terminu (co nastąpiło [...] lutego 2008 r.) należałoby postępowanie organu ocenić diametralnie odmiennie, tj. uznać ze doszło do naruszenia przepisów postępowania które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powracając do stwierdzenia, że skarżąca nie przedłożyła wskazanych postanowieniem z [...] grudnia 2007 r. dokumentów należy zauważyć, że skarżąca nie przedłożyła ich także w toku dalszego postępowania administracyjnego. Nawet nie wskazała, że posiada którykolwiek z wymaganych dokumentów. W szczególności nie wspomniała o tym ani w odwołaniu ani też w skardze. Dopiero na rozprawie sądowej w dniu [...] sierpnia 2008 r. wskazała na decyzję z [...] sierpnia 2004 r.[...]. Po jej okazaniu na kolejnej rozprawie okazało się, że jest to decyzja ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na adaptacji piwnicy (tylko piwnicy) na lokal handlowy. Tymczasem postanowieniem z [...] grudnia 2007 r. na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 83 ust. 1 i art. 71 a ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zobowiązano skarżącą do przedłożenia nie tylko takiego dokumentu. Zobowiązano bowiem skarżącą do przedłożenia szeregu dokumentów takich jak: - opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości, - zwięzły opis leczniczy określający rodzaj i charakterystykę obiektu, - oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, - zaświadczenie burmistrza o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania terenu albo w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania, ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. Należy odnosząc się do tego postanowienia ocenić i uznać, że organ był władny, wręcz zobowiązany do jego wydania skoro przepis art. 71 a ust. 1 w/w ustawy Prawo budowlane stanowi, że w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, właściwy organ, w drodze postanowienia: 1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części; 2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2. Przywołany zaś art. 71 ust. 2 określa, że zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. W zgłoszeniu należy określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Do zgłoszenia należy dołączyć: 1) opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której zamierza się dokonać zmiany sposobu użytkowania; 2) zwięzły opis techniczny określający rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego oraz jego konstrukcję wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby, również danymi technologicznymi, 3) oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2; 4) zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 5) w przypadku zmiany sposobu użytkowania, o której mowa w ust. 1 pkt 2 – ekspertyzę techniczną, wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności; 6) w zależności od potrzeb – pozwolenia, uzgodnienia lubi opinie wymagane odrębnymi przepisami. Powracając zaś do art. 71a Prawa budowlanego należy wskazać, ze zgodnie z przepisem ust. 2 w/w artykułu po upływie terminu lub na wniosek zobowiązanego, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i – w przypadku stwierdzenia jego wykonania – w drodze postanowienia ustala wysokość opłaty legalizacyjnej. Natomiast zgodnie z przepisem ust. 4 tego artykułu w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, właściwy organ, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. W świetle więc powyższych przepisów i braku reakcji skarżącej na postanowienie z [...] grudnia 2007 r. poprzez przedłożenie wymaganych prawem, a wskazanych prawidłowo w tym postanowieniu dokumentów - organ był uprawiony (i zobowiązany) do wydania decyzji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzję, z tym że powinien ją wydać po upływie wskazanego tym postanowieniem terminu. Brak dochowania tego terminu nie może jednak - z przyczyn wskazanych już wcześniej (strona 4 uzasadnienia), skutkować z tego tylko powodu uchyleniem decyzji. Organ nie naruszył więc prawa wydając decyzję utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzję. Także przy wydawaniu zaskarżonej decyzji w ocenie Sądu nie doszło do naruszenia prawa. Odnosząc się do dodatkowych zarzutów skarżącej należy zaznaczyć, że skarżąca była powiadomiona o przesłaniu jej odwołania wraz z aktami organowi odwoławczemu. Organ ten natomiast po myśli art. 140 Kpa nie był zobowiązany do ponownego przeprowadzenia całego postępowania wyjaśniającego, przeprowadzonego uprzednio w ocenie Sądu – w sposób prawidłowy przez organ pierwszej instancji. Wydając więc zaskarżoną decyzję organ nie dopuścił się naruszenia prawa. I dlatego na podstawie art. 151 w/w ustawy z 30 sierpnia 2002 r. skargę należało oddalić.