II SA/Bd 436/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S., S. S., L. K., J. S. – K. na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2000r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] położoną w [...] , gmina [...] postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] kwietnia 2008r. K. S., S. S., L. K. oraz J. S. – K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2000r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] , położoną w [...] , gmina [...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organu I instancji. Zatem, w omawianej sprawie nie doszło do wyczerpania wymaganego wskazanymi powyżej przepisami toku instancji, co stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Wskazać należy ponadto, iż zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, jak natomiast wynika z akt administracyjnych w niniejszej sprawie kwestionowaną decyzję doręczono uznanemu jako strona wnioskodawcy w lutym 2000r. W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzeczono, jak w sentencji postanowienia.