II SA/Bd 439/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z dnia [...] marca 2018r. D. M., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2018r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 12 odpisów skargi wraz z załącznikami poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 kwietnia 2018r. Pismem nadanym w dniu [...] maja 2018r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, przedkładając jednocześnie wymagane odpisy skargi. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik wyjaśnił, że od [...] kwietnia 2018r. do dnia [...] maja 2018r., ze wskazaniem, iż powinien leżeć, przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu zaburzeń układu przedsionkowego znajdującego się w uchu wewnętrznym. W podanym czasie z uwagi na brak możliwości poruszania się spowodowany objawami, tj. przede wszystkim nagłymi oraz gwałtownymi atakami zawrotów głowy i bardzo intensywnymi zaburzeniami równowagi a także z uwagi na brak możliwości skupienia uwagi wywołany objawami takimi jak nudności, wymioty, szumy uszne i oczopląs, nie był w stanie wykonywać jakichkolwiek czynności, tj. w szczególności obowiązków zawodowych. Podkreślił, że w wyniku wdrożonego leczenia od [...] maja 2018r. wskazane dolegliwości odczuwał w mniejszym natężeniu, co umożliwiło podjęcie jakichkolwiek czynności zawodowych. Na potwierdzenie powyższej okoliczności pełnomocnik przedłożył zaświadczenie lekarskie, na druku ZUS ZLA. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017r., poz. 1369 ze zm. dalej p.p.s.a.) Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd może jednak postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 2 i 4 p.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia uwzględnienie wniosku. Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego terminu, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego w literaturze zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 329). Wymaga podkreślenia, że kryteria dochowania należytej staranności są jeszcze surowsze w odniesieniu do osób, które z racji wykonywanego zawodu występują jako pełnomocnicy stron (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2013 r. sygn. akt II GZ 355/13). Osoby te obowiązane są do zachowania podwyższonej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego. Kryterium należytej staranności jest podwyższone z tej racji, że adwokat lub radca prawny, posiadają stosowne przygotowanie i znajomość procedur sądowoadministracyjnych, zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Odnosząc się do kwestii stanowiącej uzasadnienie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu wskazać należy, iż w orzecznictwie dominuje pogląd, że choroba strony działającej w postępowaniu osobiście lub choroba pełnomocnika stanowi przesłankę przywrócenia terminu do dokonania konkretnej czynności procesowej, ale po pierwsze: musi mieć ona charakter nagły, a po wtóre: strona (pełnomocnik) musi uprawdopodobnić, że taka choroba miała miejsce i że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwił jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności. W ocenie Sądu, przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zasługuje na uwzględnienie, albowiem pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił, iż niedokonanie powyższej czynności procesowej w terminie było następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności. Pełnomocnik skarżących występując z przedmiotowym wnioskiem wskazał bowiem, że w okresie od [...] kwietnia 2018r. do dnia [...] maja 2018r. przebywał ma zwolnieniu lekarskim co uniemożliwiało mu w tym okresie podejmowanie czynności zawodowych. Jednocześnie pełnomocnik przedłożył zaświadczenie lekarskie, ze wskazaniem, że powinien leżeć wskazujące na niezdolność do pracy w tych dniach. Należy zatem przyjąć, że powyższe okoliczności uprawdopodobniają zarówno fakt choroby pełnomocnika skarżącego, jak również wskazują, że stan jego zdrowia nie pozwalał mu na działanie, zapewniające profesjonalne prowadzenie sprawy. W świetle powyższego Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i przywrócił termin do dokonania tej czynności, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.