II SA/Bd 448/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Protokolant: Przemysław Rauchut po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 lipca 2010 r. sprawy ze skargi W. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. II SA/Bd 448/10 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] Starosta [...], po rozpoznaniu wniosku W. T., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. udzielającą B. i J. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolno stojącego z garażem na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] w miejscowości [...], gmina [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż z wniosku strony z dnia [...] listopada 2009r. o wznowienie postępowania wynika, że o wydanym pozwoleniu na budowę strona dowiedziała się między [...] a [...] sierpnia 2007r., co oznacza, iż wniosek ten został złożony po upływie terminu określonego w art. 148 k.p.a. W odwołaniu do powyższej decyzji W. T. wskazał, iż na jego pierwszą "skargę" na decyzję S. B. z dnia [...] kwietnia 2007 r. złożoną w dniu [...] lipca 2008r., odpowiedziano mu, iż nie jest stroną postępowania. Zdaniem skarżącego organ administracji winien był z urzędu wznowić postępowanie w sprawie wydania wyżej wskazanej decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa. Skarżący podniósł, iż we wszystkich swoich pismach wskazywał, iż o budowie na granicy działek dowiedział się między [...] a [...] sierpnia 2007r., nie oznacza to jednak, że wiedział o wydanej decyzji. O tym, iż inwestor uzyskał pozwolenie na budowę skarżący dowiedział się bowiem w dniu [...].04.2007r., gdy składał skargę w Starostwie. Skarżący wywiódł, iż 15 miesięczny odstęp czasowy między dowiedzeniem się o wydaniu decyzji a złożeniem wniosku o wznowienie postępowania w sprawie spowodowany był brakiem rzetelnej informacji ze strony organu. Skarżący stwierdził również, iż złożoną przez niego w dniu [...] lipca 2008 r. do protokołu skargę należy potraktować jako "odwołanie" od wspomnianej decyzji o pozwoleniu na budowę (wniosek o wznowienie postępowania). Ponadto skarżący zwrócił uwagę, iż organ administracji koncentrując się na terminowości złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, nie wziął pod uwagę, iż decyzja o pozwoleniu na budowę narusza przepisy prawa budowlanego, kodeksu cywilnego i Konstytucji. Decyzją z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, organ II instancji zwrócił uwagę, iż większość zarzutów podnoszonych przez skarżącego dotyczy decyzji o pozwoleniu na budowę nie zaś decyzji Starosty [...] o odmowie wznowienia postępowania, której dotyczy niniejsze postępowanie odwoławcze. Z tego też względu zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie. Organ odwoławczy wskazał, iż z pism skarżącego w sposób jednoznaczny wynika, że o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę powziął on wiadomość z dniem [...].07.2007r. Tym samym wniosek skarżącego z dnia [...].11.2009r. o wznowienie postępowania administracyjnego został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 K.p.a. Organ wskazał przy tym, iż w świetle treści powyższego przepisu termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania liczy się od daty powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji, nie zaś od zapoznania się z jej treścią czy też od doręczenia tejże decyzji. Dodał także, iż informacja o wydaniu decyzji nie musi pochodzić od organu, istotne jest jedynie by wskazywała na treść rozstrzygnięcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na powyższą decyzję W. T. zarzucił organowi odwoławczemu, iż ustosunkował się jedynie do zagadnienia przekroczenia przez niego terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, a nie odpowiedział na żaden zarzut z jego skargi z dnia [...].11.2009 r. Skarżący wskazał, iż ograniczono mu możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania (błędnie nazwanego "odwołaniem") w terminie, gdyż w odpowiedzi na wszystkie swoje skargi i zażalenia otrzymywał zwykłe pisemne odpowiedzi, od których nie przysługiwało odwołanie. Zwrócił uwagę, iż nie pouczono go do kogo i gdzie mógłby się odwoływać. Skarżący podniósł, iż decyzja o pozwoleniu na budowę zapadła z rażącym naruszeniem przepisów Konstytucji, kodeksu cywilnego i prawa budowlanego. Inwestycja, której dotyczy niniejsze postępowanie prowadzona jest na granicy z działką skarżącego, co uniemożliwia mu prawidłowe i swobodne zagospodarowanie działki oraz powoduje zacienienie gruntu i zagrożenie utraty zdrowia lub życia poprzez przypadkowe uwolnienie się elementu budowlanego. Takie posadowienie budynku obniża ponadto wartość działki skarżącego. Skarżący dodał, iż nie są mu znane uzgodnienia lub wnioski dotyczące zabudowy bliźniaczej z zabudową sąsiada. Nie planuje on również takiej zabudowy. Skarżący wskazał, iż poprzedni właściciele należącej do niego działki podpisali wprawdzie zgodę na przybliżenie budynku do ich granicy, ale nie na posadowienie budynku na granicy działek. Skarżący stwierdził również, iż organ wydając decyzję o pozwoleniu na budowę błędnie uznał, iż decyzja Wójta [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. przewiduje możliwość realizacji inwestycji na granicy z działką. W wyżej wskazanej decyzji Wójta [...] nie wspomina się o tym, a jedynie w załączniku do tej decyzji, który, zdaniem skarżącego, nie ma mocy wiążącej. Skarżący wskazał, iż właścicielem działki [...] jest od [...].04.2007r., a zatem powinien być stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę zakończonego decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r., prawomocną z dniem [...] maja 2007r. Ponadto skarżący podniósł, iż o fakcie budowy dowiedział się między [...] a [...] sierpnia 2007 r. od inwestora, który ustnie powiadomił go, że będzie budował na granicy działek, ponieważ ma na to zezwolenie. Mimo sprzeciwu skarżącego, w dniu [...] lipca 2008 r. inwestor rozpoczął budowę. W tym też dniu skarżący złożył skargę w Starostwie Powiatowym na decyzję Starosty [...] z dnia [...].04.2007r., na którą nie otrzymał odpowiedzi. Kolejną skargę złożoną w dniu [...].09.2008 r. skarżący wycofał po zapoznaniu się z treścią decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż uznał, iż składanie skargi do organu, który wydał kwestionowaną decyzję nie ma sensu. Skarżący wskazał, iż żąda odsunięcia prowadzonej inwestycji na działce [...] na odległość 3 metrów od granicy skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zatem rozpoznając skargę na decyzję Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną, przy czym sąd nie może stosować zasad słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję, należało uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie jest zasadna. Na wstępie zwrócić należy uwagę, iż zgodnie z zasadą trwałości decyzji administracyjnych wyrażoną w art. 16 Kpa decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Decyzja ostateczna jest rozstrzygnięciem trwałym, korzystającym z domniemania prawidłowości i domniemanie to może zostać obalone tylko w jednym ze wskazanych w Kodeksie postępowania administracyjnego trybów nadzwyczajnych. W art. 145 i 145a Kpa ustawodawca określił przypadki, w których może nastąpić wznowienie postępowania administracyjnego. Prowadząc postępowanie o wznowienie postępowania administracyjnego organ ma ustawowy obowiązek w pierwszej kolejności zbadać dopuszczalność wznowienia postępowania, a więc istnienie przyczyn przedmiotowych i podmiotowych żądania oraz to, czy strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania w terminie określonym w art. 148 § 1 i § 2 Kpa. Stosownie do postanowień wyżej wskazanego przepisu art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zgodnie zaś z art. 148 § 2 wyżej wymienionego aktu termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4, tj. gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Wskazać należy, iż złożenie podania o wznowienie postępowania po upływie terminu o jakim mowa w art. 148 § 1 i 2 k.p.a. winno skutkować odmową wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie przyczyną odmowy wznowienia postępowania administracyjnego było właśnie uchybienie przez stronę terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżący pismem z dnia [...] listopada 2009r. złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2007r. W piśmie tym skarżący wyraźnie wskazał, iż o fakcie wydania pozwolenia na budowę dowiedział się między [...] a [...] sierpnia 2007r. od inwestora, który ustnie powiadomił go, że będzie budował na granicy działek, gdyż ma na to zezwolenie. Treść pisma skarżącego świadczy zatem jednoznacznie o tym, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez niego po upływie ustawowego terminu. Zgodzić należy się bowiem z organem II instancji, iż w świetle treści art. 148 § 2 k.p.a. jednomiesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Ustne oświadczenie inwestora o tym, że ma zezwolenie na budowę niewątpliwie nosi znamiona informacji o wydaniu decyzji. Wobec tego, skoro termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania przez skarżącego został przekroczony, to organ nie miał podstaw do wznowienia postępowania. Tym samym organ nie miał podstaw do rozpatrzenia zarzutów skarżącego odnoszących się do decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2007r., której uchylenia w trybie wznowienia postępowania skarżący się domaga. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę jako nieuzasadnioną.