II SA/Bd 455/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi E.D. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę II SA/Bd 455/08 Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Sanitarny w I. na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji S. (Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 z późn. zm.), § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 115), art. 104 § 1 i 2 Kpa decyzją Nr [...] [...] stycznia 2008 r. stwierdził, iż u E. D. brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - ubytek słuchu. W dniu [...] marca 2008 r. na tej samej podstawie wydał decyzję Nr [...] stwierdzającą brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej – przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli. W odniesieniu do obu ww. decyzji E. D. złożyła odwołanie wskazując na zły stan swego zdrowia. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa po rozpatrzeniu obu odwołań uchylił ww. decyzję i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Uzasadniając swą decyzję organ wskazał, że sprawa dotycząca chorób zawodowych E. D. toczyła się w 1999 r. i została już rozstrzygnięta inną decyzją, która stała się ostateczną. Organ I instancji nie był uprawniony do wydania nowych decyzji w sprawie E. D., ponieważ dotyczyły one sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Stosownie do art. 156 § 1 pkt 3 kpa organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczyła sprawy już poprzednio rozstrzygniętej. W sytuacji jednak, gdy od decyzji tej złożono odwołanie organ II instancji zmuszony był uchylić decyzje Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w I. i umorzyć postępowanie I instancji. Na powyższą decyzję E. D. złożyła skargę wnosząc o zmianę tej decyzji poprzez stwierdzenie u niej choroby zawodowej. Skarżąca zarzuciła naruszenie § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. z 2002 r., Nr 132, poz. 1115 z późn. zm.), poprzez nie rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy i umorzenie postępowania, oraz art. 156 § 1 pkt 3 kpa, poprzez uznanie, że merytoryczne rozpatrzenie sprawy doprowadziłoby do nieważności postępowania i umorzenie postępowania oraz dokonanie błędnych ustaleń faktycznych wobec zebranego w sprawie materiału dowodowego w sprawie, poprzez stwierdzenie w uzasadnieniu, że nie cierpi na chorobę zawodową. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153 , poz. 1270 z późn. zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy wynika zaś, że prawomocnym wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku w dniu 3 października 2000 r. w sprawie II SA/Gd 137/00 oddalił skargę E. D. na decyzję Nr [...] z dnia [...] grudnia 1999 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B., który na podstawie art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Inspekcji Sanitarnej (j.t. Dz. U. Nr 90/98, poz. 575 ze zm.) oraz w zw. z § 10 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.), art. 104 i 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w I. Nr [...] z dnia [...] grudnia 1999 r., którą nie stwierdzono u E. D. choroby zawodowej - narządu słuchu i górnych dróg oddechowych. Z akt wynika więc w sposób ewidentny już, że sprawa dotycząca chorób zawodowych skarżącej toczyła się i została rozstrzygnięta inną decyzją, która stała się ostateczna. Decyzja Powiatowego Inspektora Sanitarnego w I. z dnia [...] grudnia 1999 r. znak HP [...] dotyczyła tej samej osoby oraz tych samych chorób. Tożsame jest również narażenie skarżącej na czynniki szkodliwe środowiska pracy. Mimo tego organ pierwszej instancji ponownie prowadził postępowanie w tej sprawie, mimo że powyższe decyzje i wyrok NSA pozostawały w obrocie prawnym. Z art. 156 § 1 pkt 3 kpa wynika zakaz prowadzenia postępowania rozstrzygniętego inną decyzją ostateczną. Tak więc w sytuacji jednak, gdy od decyzji organu pierwszej instancji złożono odwołania organ drugiej instancji zmuszony był uchylić decyzje Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w I. i umorzyć postępowanie pierwszej instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Należy też wskazać, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie z przyczyn wskazanych w art. 145 § 1 pkt 1-8 kpa oraz art. 145a kpa. Z akt nie wynika zaś, aby przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji decyzje, których dotyczyła zaskarżona decyzja nastąpiło wznowienie postępowania. W tym stanie rzeczy uznając, iż wydając zaskarżoną decyzję organ nie naruszył prawa na podstawie art. 151 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Sąd skargę oddalił.