II SA/Bd 457/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] Szkoły Wyższej w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego postanawia 1. na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] Szkoły Wyższej w [...] na rzecz skarżącej P. S. kwotę [...](czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. zwrócić P. S. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę [...]([...]) złotych, tytułem nienależnego wpisu. Pismem z dnia [...] marca 2017 r. P. S. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] Szkoły Wyższej w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ja decyzji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] Szkoły Wyższej w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] uwzględniła w całości skargę P. S. i uchyliła zaskarżoną przez nią decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] Szkoły Wyższej w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wydziałowej Komisji Stypendialnej Wydziału [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] oraz stwierdziła, że decyzje te nie zostały wydane bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] Szkoły Wyższej w [...] w odpowiedzi na wezwanie Sądu wyjaśniła, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] jest prawomocna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie należało umorzyć. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie skutecznego cofnięcia skargi (pkt 1), śmierci strony (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 3 P.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia ich nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793). Wskazany wyżej przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt - następnie zaskarżony do sądu administracyjnego - działania w trybie tzw. autokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego nowa skarga. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] Szkoły Wyższej w [...] uznając argumentację skarżącej wydało w dniu z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] na mocy której uchyliła zaskarżoną przez P. S. decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] Szkoły Wyższej w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wydziałowej Komisji Stypendialnej Wydziału [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] oraz stwierdziła, że decyzje te nie zostały wydane bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa, co świadczy o uwzględnieniu skargi w całości. Nowa decyzja z dnia [...] kwietnia 2017 r., nie została zaskarżona do Sądu. Tym samym należało uznać, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja z dnia Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] Szkoły Wyższej w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego, została skutecznie wyeliminowana z porządku prawnego w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. W tej sytuacji brak jest aktualnie przedmiotu zaskarżenia, co powoduje, że orzekanie przez Sąd w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] Szkoły Wyższej w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość tę wywołało usunięcie zaskarżonej decyzji z porządku prawnego przez właściwy organ kolejną decyzją. W tej sytuacji skoro organ po przeprowadzeniu analizy zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie i w konsekwencji w trybie autokontroli, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję, to niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Uwzględnienie skargi przez organ czyni ponadto zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie, bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 tej ustawy. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. należy zaliczyć koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł oraz wynagrodzenia radcy prawnego - w kwocie [...]zł. O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804).