II SA/Bd 459/25
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2025-09-25
Skład orzekający: Jerzy Bortkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne powinno zostać umorzone, jeśli organ administracji stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w toku postępowania sądowego?Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy organ administracji, w ramach autokontroli, stwierdzi nieważność zaskarżonej decyzji przed rozpoczęciem rozprawy. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Umorzenie postępowania z powodu uwzględnienia skargi przez organ wiąże się z obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącego, zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie świadczenia wychowawczego. W trakcie postępowania sądowego organ administracji stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i wniósł o umorzenie postępowania. Pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. Sąd umorzył postępowanie i zasądził zwrot kosztów.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zasądzono od Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. T. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz strony skarżącej 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z 22 maja 2025 r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego.
Pismem z dnia 3 lipca 2025 r. pełnomocnik organu oświadczył, że decyzją Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2025 r. stwierdził nieważność zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2025 r. i w związku z tym wniósł o umorzenie postępowania.
W piśmie z dnia 6 sierpnia 2025 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że w związku z uwzględnieniem jego skargi przez organ wnosi o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia z tytułu zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi sytuacja, gdy wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie taka sytuacja nastąpiła. Tym samym dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Wobec tego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Umorzenie postępowania sądowego z uwagi na skorzystanie przez organ z uprawnień autokontrolnych oznacza uwzględnienie skargi i potwierdzenie jej zasadności. Mimo iż nie czyni tego sąd, taki przypadek uwzględnienia skargi łączy się ze zwrotem kosztów postępowania sądowego. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Z tego względu w punkcie 2 sentencji Sąd orzekł na zasadzie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 w zw. z art. 209 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.) i zasądził od organu na rzecz Spółki zwrot kosztów w wysokości 697 zł (wynagrodzenie pełnomocnika 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło