II SA/Bd 46/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku uiszczenia opłaty za przeprowadzoną kontrolę oraz badania identyfikacyjne postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Spółce A spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. kwotę 131 (sto trzydzieści jeden) złotych, tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] Państwowy [...] Inspektor Sanitarny w [...] ustalił wobec firmy Spółki A sp. z o.o. w P. obowiązek uiszczenia opłaty za przeprowadzoną kontrolę oraz przeprowadzone badania identyfikacyjne składu jakościowego pobranych podczas kontroli produktów w wysokości [...] zł. Po rozpatrzeniu sprawy na skutek odwołania strony, decyzją z dnia [...] października 2013r. nr [...] Państwowy [...] Inspektor Sanitarny w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Spółka A Spółka z o.o. z siedzibą w P., reprezentowana przez radcę prawnego E.K., pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2013r. nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku uiszczenia opłaty za przeprowadzoną kontrolę oraz badania identyfikacyjne. Skarżąca Spółka, wnosząc o uchylenie decyzji organów administracji obydwu instancji podniosła szereg zarzutów naruszenia zarówno przepisów postępowania (w tym art. 7, art. 11, art. 107 § 3 oraz art. 77 K.p.a., art. 77 ust. 6, art. 79 i nast. ustawy o swobodzie działalności gospodarczej) jak i prawa materialnego - art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. W załączeniu skargi radca prawny E.K. przedłożyła m.in. pełnomocnictwo do reprezentowania Spółki A sp. z o.o. w P. z dnia [...] stycznia 2013r. udzielone jej przez R.G. oraz odpis z KRS nr [...] (stan na dzień [...] grudnia 2013 r.), z którego wynikało, że prezesem jednoosobowego zarządu Spółki (uprawnionym do samodzielnej jej reprezentacji) jest R.G. W odpowiedzi na skargę Państwowy [...] Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a." wskazano, że osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W takim przypadku przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Pełnomocnik zaś przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (zob. art. 28 § 1, art. 29 oraz art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 ww. ustawy). Jak wynika z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności przez swoje organy. W przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością organem prowadzącym sprawy spółki i reprezentującym ją na zewnątrz jest zarząd (art. 201 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych, tj. Dz.U. z 2013 r., poz. 1030). Z przepisów art. 18 § 1 i 2 cyt. ustawy wynika zaś, że członkiem zarządu może być tylko osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych, z wyłączeniem jednak osoby, która została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwa określone w przepisach rozdziałów XXXIII - XXXVII Kodeksu karnego oraz w art. 585, art. 587, art. 590 i w art. 591 ustawy Ksh. Ze znajdującej się w aktach karty karnej R.G. wynika, że z powodu prawomocnego skazania wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z [...] marca 2010 r. sygn. akt [...], który uprawomocnił się w dniu [...] marca 2010 r. za przestępstwo m.in. z art. 286 § 1 k.k. obejmuje go wynikający z art. 18 § 2 Ksh zakaz pełnienia tej funkcji. W istocie zatem R.G. w dacie wniesienia skargi nie mógł być członkiem Zarządu Spółki A sp. z o.o. w P. i nie był uprawniony do reprezentowania, nie mógł zatem skutecznie udzielić w tym zakresie pełnomocnictwa radcy prawnemu E.K. Jedyny wspólnik nie posiada takiej kompetencji zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2014 r., radca prawny E.K. została wezwana do wykazania w terminie 14 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że w dacie wniesienia skargi Sp. z o.o. Spółka A w P. posiadała organ uprawniony do działania w jej imieniu. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi 17 czerwca 2013r. (k 25 akt sądowych), jednakże mimo upływu wyznaczonego terminu, braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Tak więc z dostępnych Sądowi dokumentów wynika, że spółka nie posiada zarządu, który umożliwiałby jej podejmowanie czynności w postępowaniu sądowym. W istocie Spółka już w dacie wniesienia skargi nie posiadała organu uprawnionego do jej reprezentowania, Jak wynika z przedłożonych dokumentów funcie prezesa pełni R.G., który jednak jest objęty zakazem pełnienia tej funkcji z mocy art. 18 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych. R.G. bowiem, co potwierdza z kolei informacja o osobie z krajowego rejestru karnego, z której wynika, że R.G. został skazany m.in. za przestępstwo z art. 275 § 1 k.k. i nie może tym samym pełnić funkcji członka zarządu. Ponadto przywołany zakaz dotyczy osób mających pełnić funkcje członka zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej albo likwidatora spółki kapitałowej, nie obejmuje jednak wspólników takiej spółki. W konsekwencji należy uznać, że postępowanie sądowe nie może się toczyć, ponieważ w składzie zarządu spółki będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie, co wypełnia dyspozycję art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. i rodzi konieczność odrzucenia skargi. Wyjaśnić należy, że zgodnie z wywodzoną z art. 38 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 121) teorią organów, akceptowaną powszechnie w judykaturze i doktrynie, osoba prawna ma zdolność prawną i odpowiadającą jej na gruncie prawa procesowego zdolność sądową oraz pełną zdolność do czynności prawnych i będącą jej odzwierciedleniem procesowym zdolność procesową, a czynności prawne i procesowe dokonywane przez występujące w roli organu (organów) tego podmiotu osoby fizyczne są działaniami samej osoby prawnej. Jeżeli jednak osoba ta nie posiada organu powołanego do jej reprezentowania, to pomimo posiadania zdolności sądowej i procesowej nie może ujawnić swojej woli i podejmować czynności prawnych lub procesowych, nawet jeżeli posiada należycie umocowanego pełnomocnika ustanowionego przed utratą organu powołanego do jej reprezentowania. Podkreślić należy, że w doktrynie przyjmuje się, iż braki w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą mogą powodować różne skutki w zależności od momentu ich ujawnienia. Braki istniejące w chwili wnoszenia skargi skutkują odrzuceniem skargi, a nie zawieszeniem postępowania (por.: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Wydanie 2, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008, str. 200-202 i 450; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Wydanie 3, Wolters Kluwer, Warszawa 2009, str. 103-105 i 348; B. Dauter - Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego Wydanie 2, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2009, str. 281- tak NSA w postanowieniu z 1.04.2011 r., II OZ 226/11). W dacie wniesienia skargi spółka nie posiadała zarządu i brak ten, mimo wezwania, nie został uzupełniony. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucił skargę (pkt 1). O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono z urzędu zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (pkt 2).