II SA/Bd 466/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi I. Ł. na decyzję Burmistrza C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania stopnia nauczyciela kontraktowego oddala skargę Decyzją z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] Dyrektor Samorządowego Zespołu Placówek Oświatowych w [...] odmówił I. Ł. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, iż wyżej wymieniona posiada wykształcenie wyższe zawodowe w zakresie nauczania języka angielskiego uzyskane w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej [...], odbyła staż zakończony negatywną oceną dorobku zawodowego i została dopuszczona do rozmowy kwalifikacyjnej na podstawie art. 9c ust. 10 Karty Nauczyciela, jednakże nie uzyskała akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej powołanej przez Dyrektora Samorządowego Zespołu Placówek Oświatowych w [...]. Z uwag zawartych w protokole Komisji Kwalifikacyjnej wynika, iż I. Ł. nie uzyskała akceptacji Komisji ze względu na to, iż nie spełniała wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela kontraktowego wymienionych w § 6 ust. 2 rozporządzenia. W odwołaniu od powyższej decyzji I. Ł. podniosła, iż nie otrzymała szczegółowego uzasadnienia odmowy nadania stopnia awansu zawodowego. Nie wyjaśniono w szczególności na czym polegało zarzucanej jej: niezapewnienie uczniom bezpiecznych i higienicznych warunków nauki i pracy, czyli "nagminny" braku dyscypliny podczas prowadzonych zajęć; brak odpowiedniej współpracy ze środowiskiem uczniów w celu rozwiązywania problemów wychowawczych; brak korelacji między zadaniami statutowymi szkoły, a prowadzeniem zajęć z uczniami oraz rozbieżności między faktami przedstawionymi w sprawozdaniu, a tym co w rzeczywistości miało miejsce. Odwołująca się wskazała, iż Komisja Kwalifikacyjna była wobec niej stronnicza, gdyż 80% jej składu stanowili pracownicy szkoły. Jej opiekun, jak i dyrektor szkoły skłamali, że nie wiedzieli nic na temat prowadzonych przez nią społecznych zajęć pozalekcyjnych, mimo iż taki zapis pojawił się w planie rozwoju zawodowego i znalazł się w protokole posiedzeń rady pedagogicznej. Zarzuciła również stronniczość przedstawicielowi Kuratorium. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] Burmistrz [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, iż odwołująca się ze względu na nie spełnianie wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela kontraktowego wymienionych w § 6 ust. 2 rozporządzenia nie uzyskała akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej. Organ II instancji wskazał, iż zarzuty odwołującej dotyczące oceny jej dorobku zawodowego (nie wskazanie dowodów, nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności) nie mogą być przedmiotem niniejszego postępowania, gdyż ocenę tę bada organ nadzoru pedagogicznego - Kuratorium Oświaty w [...]. Podniósł ponadto, iż nie trafnym jest zarzut dotyczący stronniczości składu komisji kwalifikacyjnej, bowiem skład ten był zgodny z uregulowaniami przepisu art. 9g ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na powyższą decyzję I. Ł. wskazała, iż w dalszym ciągu nie wyjaśniono jej szczegółowo dlaczego odmawia się nadania jej stopnia awansu zawodowego. Wskazała, iż nie miała możliwości zapoznać się ze zgromadzoną dokumentacją ze względu na odległość od wyznaczonego miejsca i zobowiązania wobec pracodawców. Ponadto, ze względu na to, że utrzymuje się sama, nie posiada wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów przejazdu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację oraz podnosząc, iż wbrew twierdzeniom skarżącej, miała ona zapewniony czynny udział w postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dla oceny prawidłowości postępowania organów administracji obu instancji zasadniczego znaczenia nabierają postanowienia art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r., Nr 97, poz. 674 z późn zm.), który w dacie orzekania przez organy administracji obu instancji stanowił, że "Warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 i art. 1a-3, odbycie stażu z zastrzeżeniem art. 9e ust. 1-3, zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela, o której mowa w art. 9 c ust. 6 oraz w przypadku nauczyciela stażysty –uzyskanie akceptacji "komisji kwalifikacyjnej po przeprowadzonej rozmowie". Jeżeli chodzi o art. 9 ust. 1 pkt 1 i art. 1a-3 Karty Nauczyciela to w przepisach tych określono jakie wymagania formalne powinien spełniać kandydat ubiegający się o stanowisko nauczyciela. Biorąc pod uwagę fakt, iż ich spełnienie przez skarżącą I. Ł. było pomiędzy stronami postępowania bezsporne nie będą one stanowiły przedmiotu pogłębionej oceny. Istotne natomiast pozostaje spełnienie przez kandydatkę na stanowisko nauczyciela pozostałych wymagań, to jest odbycia stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. W tym konkretnym przypadku, mimo iż strona postępowania odbyła staż nauczycielski jednak jego wyniki nie miały wpływu na wynik postępowania, gdyż organy administracji prawidłowo przyjęły, iż nie mają one charakteru wiążącego. Gdyż zgodnie z art. 9c ust. 10 Karty nauczyciela. W przypadku niedotrzymania przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny terminu rozpatrzenia odwołania od oceny dorobku zawodowego, nauczyciel jest dopuszczony do rozmowy kwalifikacyjnej. Oznacza to, że w sprawie I. Ł. zasadniczy wpływ na nadanie stopnia awansu zawodowego miała rozmowa kwalifikacyjna przeprowadzona przez komisję kwalifikacyjną. Sposób powołania komisji kwalifikacyjnej oraz postępowanie przed nią, nie mają charakteru dowolnego, gdyż wynikają one z rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopnia awansu zawodowego nauczycieli (Dz. U. Nr 260, poz. 2593 z późn. zm.), które w § 14 określa w jakich sytuacjach kandydat uzyskuje akceptację komisji kwalifikacyjnej. Z postanowień tego przepisu wynika, iż w procesie tym nauczyciel musi wykazać się: - umiejętnością organizacji, zadań i zasad funkcjonowania szkoły, w której odbywa staż, - umiejętnością prowadzenia zajęć w sposób zapewniający właściwą realizację zadań statutowych szkoły, w której odbywa staż, - znajomością środowiska uczniów, ich problemów oraz umiejętnością współpracy ze środowiskiem uczniów, - umiejętnością omawiania przeprowadzonych i obserwowanych zajęć. Z przeprowadzonej w przedmiotowej sprawie oceny kwalifikacyjnej wynika, iż kandydatka nie spełnia tych wymagań i uzyskała ocenę negatywną. Z protokołu przeprowadzenia tej czynności wynika, iż zadane pytania był zgodne z zakresem przeprowadzonego postępowania, a w protokole odnotowano, dlaczego niektóre odpowiedzi uznano za niesatysfakcjonujące. Dlatego też należy stwierdzić, iż treści, które znalazły się w protokole nie mają charakteru dowodowego i mogą stanowić podstawę wydania decyzji administracyjnej. W orzecznictwie wypracowano natomiast pogląd zgodnie, z którym "organ podejmujący decyzję w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego jest związany merytorycznym stanowiskiem komisji kwalifikacyjnej w sprawie udzielenia nauczycielowi akceptacji"(wyrok NSA z 21 maja 2007 r., I OSK 1089/06, Lex 342505). Pogląd ten odnosił się co prawda do innego etapu awansu zawodowego, ale zdaniem składu orzekającego pozostaje on aktualny również na gruncie rozpatrywanej sprawy. W związku z tym stanowisko komisji kwalifikacyjnej miało charakter wiążący dla organów wydających decyzję. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia w prowadzonym postępowaniu art. 10 kpa, gdyż strona była informowana o wszystkich okolicznościach, a udział w nich jest jej prawem a nie obowiązkiem, w związku z czym nie był on obowiązkowy. Z żadnych przepisów nie wynika również obowiązek przesyłania zainteresowanej kopii akt sprawy. Dlatego też na podstawie art. 151 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.